Spring naar bijdragen

Sweep

Members
  • Aantal bijdragen

    365
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Sweep

  • Rang
    CrediGup

Recente profielbezoeken

Het blok recente bezoekers is uitgeschakeld en wordt niet getoond aan andere gebruikers.

  1. Sweep

    Gij zult geen valse getuigenis afleggen

    De vroedvrouwen in Exodus 1:19 liegen dat ze barsten, en worden daarvoor door God beloond (:20). Voor christenen geldt echter: "Spreekt iemand, laten het woorden zijn als van God" (1 Petrus 4:11). Dat gaat nog een heel stuk verder dan "geen vals getuigenis spreken".
  2. Sweep

    In zonde ontvangen en geboren

    "In zonde heeft mijn moeder mij ontvangen" --- Wie was Davids moeder? Krijgen we hier een stukje informatie over haar?
  3. Sweep

    Ruimtevaart & De Bijbel

    Ik ben het wel met die dominee eens. Ik vind - overigens zonder dat op Genesis te willen baseren - dat de mens z'n grenzen overschrijdt door de ruimte in te gaan. Een andere reden is dat ruimtevaart miljarden kost, geld dat veel beter besteed zou kunnen worden door gewone, aardse problemen op te lossen. En ruimtevaart heeft veel te maken met oorlogsvoering, met militarisering van de ruimte.
  4. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    Zeker. Met als belangrijke kanttekening: het is bekend dat dogma's heftige discussies kunnen oproepen en veroordelingen over en weer. Voor veel mensen hebben dogma's rechtstreeks te maken met geloofsbeleving: wanneer je een dogma niet onderschrijft, val je hun geloof aan voor hun gevoel. Vaak trekt men daar ook vérgaande conclusies uit, bijvoorbeeld dat je niet behouden zou kunnen worden wanneer je niet gelooft dat Jezus God is. Je wandel kan onberispelijk zijn, je kunt bevrijd zijn uit banden van zonde, je hart mag veranderd zijn, maar wanneer te duidelijk blijkt dat je de aloude dogma's niet onderschrijft, word je uit de gemeenschap gezet. In het groot: tegenover het eerder in dit topic geuite standpunt dat de dogma's eenheid hebben gebracht, zou ik willen stellen dat de dogma's, in de kerkgeschiedenis, juist vooral scheiding en scheuring hebben gebracht, vervolging van andersdenkenden, om nog maar niet te spreken van marteling en moord op onvoorstelbare schaal, en anti-semitisme bijna vanaf het begin. De waarheid is echter dat we tot eenheid komen door te wandelen. Wanneer ik wandel in het licht en jij wandelt in het licht, dan hebben wij gemeenschap met elkander (1 Joh. 1:7) zelfs al hebben we grote verschillen van inzicht. Daarover kunnen we dan - elkaars wandel kennende - in goede harmonie spreken; het is een uitgelezen kans om aan elkaar (en op een forum: aan andere lezers!) te tonen of wij een schat in de hemel hebben, en uit welke hemelse zaken die bestaat: geduld, lankmoedigheid, verdraagzaamheid, goedheid, vriendelijkheid, ootmoed, bescheidenheid. Eenheid ontstaat niet door het eens te zijn over "formulieren" (oud-Nederlandse term voor "formuleringen"), zoals de "formulieren van enigheid" willen. Zij ontstaat niet door kennis. Wanneer je profetische gaven hebt, en alle geheimenissen kent en alles weet wat er te weten is, én een geloof hebt waarmee je bergen verzet, maar je hebt de liefde niet: je bent niets, helemaal niets. Een rinkelende cymbaal, een dof-dreunende handtrom. Geen hulp voor anderen, hooguit een last. Wat de kennis op zichzelf niet waardeloos maakt natuurlijk. Maar zoals Petrus schrijft (2 Petrus 1:5 e.v.): geloof schraagt de deugd, de deugd schraagt kennis en door de kennis komt geen woordenstrijd maar zelfbeheersing. Met als einddoel (vs. 7) de liefde jegens allen. Is dit nu een antwoord op je vraag? Nee, waarschijnlijk. Maar op dit punt in het topic aangekomen misschien wel even nodig (waarbij ik niets van wat ik schreef, jou of enige andere persoon op het lijf schrijf, ik beschrijf eigenlijk wat ik voor mijzelf belangrijk acht). Het lijkt me verder ook niet zo gewenst om in deze thread over de drie-eenheidsleer erg off-topic te gaan. Wellicht is het een goed idee om in "Levensbeschouwing" een "Dogma"-topic te openen.
  5. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    Precies zo is het mij gegaan. In de loop van de tijd heb ik allerlei dogma's meegekregen. Bij mijn bekering heb ik de Bijbel aanvaard als waarheid voor mijn leven, wat ik moeilijk vond omdat ik er allerlei reserves voor opzij moest zetten. Maar ik was bereid om elk van de aangeleerde dogma's te aanvaarden, of juist te laten varen, op basis van wat de Bijbel erover zou zeggen. Vanaf dat moment ben ik van de ene verbazing in de andere gevallen, van wat ik aantrof in de Bijbel, van de (door mij zo ervaren) verregaande vervormingen in het hedendaagse "orthodoxe" christendom.
  6. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    dubbel
  7. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    @Nunc In een ander topic zei je onlangs dat je op dit forum nimmer een "zinnige reactie" kreeg op het schema met teksten dat je in diverse posts hebt gebruikt. Zelf gaf ik eerder al eens aan, dat ik de argumenten die je in dat schema aandraagt niet overtuigend vind, maar wel een stuk beter dan vele andere argumenten die tot nu toe in deze discussie naar voren zijn gekomen. Het patroon in je schema is steeds: een tekst in het OT gaat over JHWH; die tekst wordt in het NT toegepast op Jezus; conclusie: Jezus is JHWH. Mijns inziens geldt voor dat schema, in grote lijnen: dat over (1) weinig verschil van inzicht zal bestaan; dat over (2) hier en daar wel wat valt op te merken. (2a) Niet in alle teksten die je noemt kun je zeggen dat Jezus daar in de plaats van JHWH wordt gesteld. (2b) Bij andere teksten is dat wel het geval. dat in plaats van (3) ook een andere conclusie mogelijk is. Voorbeelden bij (2a) Bij deze teksten kun je, bij nauwkeurige lezing, niet zeggen dat Jezus in de plaats van JHWH wordt gesteld: Paulus plaatst niet Jezus op de plaats van JHWH. Hij schrijft: "opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader!" Paulus maakt dus - ook hier - een duidelijk onderscheid tussen "Jezus Christus" - van wie beleden wordt dat Hij "Heer" is - en degene tot wiens eer dat strekt: "God, de Vader". Dat ook voor Christus geknield wordt, is niet in strijd met Jesaja 45:23. Vergelijk 1 Kronieken 29:20, waar het volk knielt en zich neerwerpt "voor JHWH en voor de koning". Als je die teksten combineert, zou je kunnen zeggen "Jezus is niet te doorgronden". Maar "Jezus is JHWH" volgt er semantisch niet uit. De context gaat daar ook helemaal niet over; die heeft betrekking op Gods wijsheid tegenover wereldse wijsheid. Je mengt hier twee teksten door elkaar. Openbaring 22:1-3 noemt "de troon van God en van het Lam". Eén troon, van twee onderscheiden wezens waarvan de één "God" is en de ander "het Lam". Het Lam neemt dus niet de plaats in van God. In Openbaring 3:21 blijkt dat nog sterker. Daar zegt Jezus, dat wie overwint, met Hem zal zitten op zijn troon, gelijk ook Hij heeft overwonnen en gezeten is met de Vader op zijn troon. Jezus komt niet in de plaats van de Vader en evenmin suggereert de tekst, dat Jezus God is omdat hij samen met de Vader in de troon zit. De troon is immers ook voor zij die overwinnen gelijk Jezus heeft overwonnen. Voorbeelden bij (2b) Van de volgende teksten (ik noem er twee, niet limitatief bedoeld) kun je naar mijn idee, inderdaad zeggen dat die in het OT over JHWH gaat en in het NT over Jezus: en: Andere conclusie (3) In het Bijbelse denken kom je vaak een vorm van "agentschap" tegen, waarbij de "agent" gezonden is door, en handelt en spreekt met een volledige volmacht namens zijn opdrachtgever - waardoor naar buiten toe een vergaande vereenzelviging optreedt tussen de opdrachtgever en zijn gevolmachtigde agent. Kenmerkend aan een "agent" is dat zijn uitspraken en handelen volledig kunnen worden toegerekend aan degene die hem zendt, zodanig dat de grens tussen de agent en zijn opdrachtgever zelfs geheel kan vervagen. Een mooi, alledaags voorbeeld hiervan is te vinden in Lucas 7:1-9 en Matteüs 8:5-10. In Lucas zendt de centurio de oudsten van de Judeeërs met de vraag of Jezus tot hem wil komen. Zodra Jezus dan in de buurt is, stuurt de centurio zijn vrienden om te zeggen dat Jezus niet onder zijn dak hoeft binnen te komen, "maar spreek slechts een woord en mijn dienaar zal genezen!" In Lucas ontmoeten Jezus en de centurio elkaar niet lijfelijk, maar communiceren ze uitsluitend met elkaar door tussenkomst van verschillende boodschappers. In Matteüs vinden we dezelfde geschiedenis, waarin de centurio dezelfde dingen zegt... maar hier lijkt het alsof de rechtstreeks met Jezus spreekt, zonder tussenkomst van de oudsten van de Judeeërs of van de vrienden van de centurio, of van welke boodschapper dan ook. De boodschappers worden, als agenten van de centurio, zodanig met deze vereenzelvigd dat Matteüs ze niet noemt. Het Johannes-evangelie staat barstensvol uitspraken van Jezus, waarin Hij keer op keer duidelijk maakt dat Hij door God "gezonden" is. Dit wordt zeer vaak herhaald, met allerlei toevoegingen die wijzen op een dergelijk, volledig gevolmachtigd "agent-zijn" van Jezus. Zie Johannes 3:17, 3:34, 4:34, 5:23, 5:24, 5:30, 5:36-38, 6:29, 6:38-39, 6:44, 6:57, dat Hij de leer brengt van "de leer van Hem, die mij gezonden heeft" (7:16), dat Hij niet van zichzelf is gekomen, maar van "een Waarachtige, die Mij gezonden heeft" (7:28), 7:29, 7:33, 8:16, 8:18, 8:26, 8:29, 8:42, 9:4, 10:36, "opdat zij geloven, dat Gij Mij gezonden hebt" (11:42), dat wie in Hem gelooft, niet in Hem gelooft (!) "maar in Hem, die Mij gezonden heeft, en wie Mij aanschouwt, aanschouwt Hem die Mij gezonden heeft" (12:44-45), "Want Ik heb niet uit Mijzelf gesproken, maar de Vader, die Mij heeft gezonden, heeft zelf Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen en spreken moet." (12:49), "het woord, dat gij hoort, is niet van Mij, maar van de Vader, die Mij gezonden heeft" (14:24), 15:21, 16:5, 17:3, 17:8, 17:18, "opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt" (17:21), 17:23, 17:25, 20:21. Wanneer Jezus in het NT genoemd wordt op een plaats waar in het OT "JHWH" staat, kun je dat zien als aanwijzing dat Jezus JHWH is, maar het zou ook kunnen wijzen op een dergelijk volledig gevolmachtigd agent-zijn, met een welhaast volledige vereenzelviging van de Gevolmachtigde met Volmachtgever. Dat Jezus ons komt redden betekent dat God ons komt redden, zonder dat dit Jezus "God" maakt. De laatstgenoemde interpretatie is, naar mijn idee, ook meer in harmonie met het zorgvuldige onderscheid tussen "God" en "Jezus" zoals je dat door het hele NT aantreft, en bijvoorbeeld met de tekst dat alle macht in de hemel en op aarde aan Jezus gegeven is - terwijl die in eeuwigheid al aan God toebehoorde.
  8. Sweep

    Bijbelse getallen zoals 40.

    Willempie zou anders wel eens gelijk kunnen hebben. Zie b.v. eens hier: http://joodsleven.nl/Encyclopedie/Hebreeuws/Hebreeuws%20Alfabet.htm Qua toon heeft niemand hier "gelijk", helaas. Wat de gematria betreft: er zijn verschillende systemen en telwijzen. Uit m'n hoofd zeg ik dat Weinreb er een paar noemt in zijn boek "De Bijbel als schepping", maar ik kan ernaast zitten. Dat boek is so-wie-so wel de moeite waard, om wat meer over de gematria te weten te komen.
  9. Sweep

    Wie is Michaël

    Wat mij verbaast, is dat bedoelde figuren op dit forum met zoveel aandacht gevoed worden. Als er nu eens helemaal niemand reageert op hun éénrichtingsverkeer, is het snel afgelopen. Maar het vereist zelfbeheersing.
  10. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    dubbel, sorry
  11. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    Wat mij betreft: juist dank daarvoor. Ik vind het heel interessant wat je schrijft. Ik wil er ook echt de tijd voor nemen om dat te bestuderen. Tijd die ik op dit moment helaas niet steeds heb. Ik zal alles goed op me in laten werken en kom er (hopelijk) in een later stadium nog eens op terug. Vergis ik me, of bedien je je van argumenten en teksten die niet zoveel gebruikt worden in de hele triniteitsdiscussie? Of gebruikten de "kerkvaders" deze argumenten en teksten ook? Geheel eens. Dat is natuurlijk zo. Maar als je de Vader aanbidt (zoals Jezus leert), en dingen aan de Vader vraagt in Jezus' naam (zoals Jezus leert), lijkt mij dat heel zuiver. Het wil er bij mij niet in dat er dan van afgoderij sprake zou zijn. Dat we niet helemaal goed begrijpen wie God is, of wie Jezus is, is denk ik niet een gebrek dat alleen aan niet-trinitariërs of alleen aan trinitariërs kleeft. Persoonlijk heb ik een grote bevrijding van zonden mogen ervaren bij mijn bekering. Om die reden geloof ik so-wie-so niet dat ik "in mijn zonden zal sterven". En des te meer niet, omdat die bevrijding nog altijd dóórgaat.
  12. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    Mee eens, tenminste: als ik je goed begrijp. "Ik en de Vader zijn één" interpreteer ik als: één in wil, en niet als één in wezen (of: "substantie"), alleen al omdat de laatste interpretatie (één in substantie) tot allerlei onbegrijpelijkheden leidt. Zoals: hoe Jezus (die dan "God" is) kan toenemen in wijsheid en grootte en genade bij God en mensen (Lucas 2:52), of hoe Jezus niet weet van de ure van zijn wederkomst en de Vader wél (Matt. 24:36). Voor zulke vragen is dan weer, in 451 te Chalcedon, de volstrekt onbijbelse twee-naturenleer verzonnen, met als gevolg een groot schisma in de Oriënt (dat tot op de dag van vandaag voortduurt). Ik ben voorzichtig om daar stellige uitspraken over te doen. Als Jezus van zichzelf over goddelijke macht kon beschikken, wat was er dan de reden van dat Hij nachtenlang ging bidden? Wat bedoelt Hij, als Hij zegt dat Hij niets kan doen uit zichzelf, of Hij moet het "de Vader zien doen"? Wat bedoelt Lucas als hij schrijft "En er was kracht des Heren, zodat Hij kon genezen." (5:17)? Kon Hij wel of niet te allen tijde over die kracht beschikken? Deed Hij die wonderen "zelf", of was het God die dóór Hem die wonderen deed (Handelingen 2:22) zoals ook bij Petrus, Paulus, Elia en zovele anderen? Amen. Je zet een komma: éénheid in willen, in geest. Maar is geest niet de substantie waar jij om vraagt? Nee, ik bedoelde meer het "in dezelfde geest" zijn. Wat God wil, dat wil Jezus. De drie-eenheidsleer spreekt zich niet uit over uit God geboren zijn, over de nieuwe mens, of over dat je meer op Jezus zult gaan lijken (noch "Hem gelijk zult zijn" (1 Johannes 3:2)!). Als zij dat wel zou doen, zou ze nog praktisch nut hebben! Maar ze is enkel en alleen een theoretische verhandeling over hoe we zouden moeten geloven dat God in elkaar zit; zie op Wikipedia de teksten van het Concilie van Nicea, van Constantinopel, van Chalcedon en de geloofsbelijdenis van Athanasius. Op straffe van eeuwige verdoemenis als we er anders over zouden denken. Johannes 17 is ermee in strijd omdat het (vers 3) spreekt over de Vader als enige, waarachtige God en daarnaast Jezus, die door de Vader gezonden is. En omdat vers 11, 21 en 22 een heel andere invulling van éénheid te zien geven dan de drie-eenheidsleer doet, De eenheid waar de drie-eenheidsleer over gaat, daar maken wij geen deel van uit en daar kúnnen wij ook helemaal geen deel van uitmaken. Het gaat daar om "één God in de Drie-eenheid en de Drie-eenheid in de eenheid".
  13. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    Ik ben het ermee eens dat het een menselijke denkconstructie / formule betreft. Wat me het belangrijkste lijkt: De navolging van Jezus. Is een mens die tegelijkertijd God is, navolgbaar of moeten we op dat punt flinke scheuten water bij de wijn doen omdat wij nou eenmaal "alleen maar" mens zijn? Wat betekent een vers als Openbaring 3:21 eigenlijk: "Wie overwint, hem zal Ik geven met Mij te zitten op mijn troon, gelijk ook Ik heb overwonnen en gezeten ben met mijn Vader op zijn troon"? De verhouding tussen christenen en gelovige Joden. Kunnen christenen net als Ruth zeggen "uw God is mijn God" (Ruth 1:16) of keren ze de betekenis daarvan om? Erkennen christenen het voorrecht dat aan de Joden "de woorden Gods zijn toevertrouwd" (Romeinen 3:2) of blijven ze aan Joden opdringen dat zij in "Laat ons mensen maken" de drie-eenheid moeten lezen? De verhouding tussen christenen en Islamieten en de kracht van het christelijke getuigenis daarin. Wat is het toch jammer, dat gesprekken met Islamieten zo dikwijls uitmonden in discussies over het dogma van de drie-eenheid, dat helemaal geen rol speelt bij de blijde boodschap, dat we kracht krijgen om gevormd worden naar het beeld van Christus. Ook gesprekken met Joden trouwens. De geschiedenis. De richting die de - van oorsprong Joodse - kerk is ingeslagen sinds het christendom, met de nodige aanpassingen, gebombardeerd werd tot Romeinse staatsgodsdienst. Het daaruit voortvloeiende anti-semitisme, de wereldlijke macht die over geestelijke zaken ging beslissen en daar dogma's uit kneedde zoals in Nicea gebeurde, de verdeeldheid die daarvan wel het gevolg móest zijn, de excommunicaties, de vervolgingen, de verbanningen, de verkettering van mensen die het waagden het Woord te gaan bestuderen en die tot andere conclusies waagden te komen dan de kerk. De brandstapels. Zal er ooit berouw komen? Neen. We worden niet gered door geloof in dogma's of formules, maar door genade van God. Dat is, op zichzelf genomen, voor mij al een reden om de drie-eenheidsleer af te wijzen. Athanasius' geloofsbelijdenis stelt immers ondubbelzinnig, dat het geloof in het drie-eenheidsdogma wél een voorwaarde is om gered te kunnen worden: "Al wie behouden wil worden, heeft vóór alles nodig, dat hij het katholieke geloof vasthoudt. Wie dit niet volledig en ongeschonden bewaart, zal ongetwijfeld voor eeuwig verloren gaan. Het katholieke geloof nu is, dat wij één God in de Drie-eenheid en de Drie-eenheid in de eenheid aanbidden" etcetera, etcetera, om te eindigen met "Dit is het algemeen geloof. Wie dit niet oprecht en standvastig gelooft, kan niet behouden worden". Of omgekeerd: de vraag die je mij zou kunnen stellen is: als je van mening bent dat de leer van de drie-eenheid niet de Bijbelse waarheid weerspiegelt, zijn mensen die de drie-eenheidsleer belijden dan geen christenen of volgelingen van Jezus? Mijn antwoord daarop zou zijn: het is niet aan ons om te oordelen over wat anderen geloven. Eenieder zal geoordeeld en vergolden worden naar zijn werken (Romeinen 2:6-11, Openbaring 20:13). Als ik naar eigen werken kijk, weet ik dat ik zeer velen vóór zal mogen laten gaan in het Koninkrijk, en vermoedelijk eerder bij de laatsten zal behoren dan bij de eersten. Maar ook dit antwoord is op zichzelf al in strijd met de drie-eenheidsleer, die immers precies voorschrijft hoe men moet geloven en dat men anders niet behouden kan worden.
  14. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    In een heel beperkte betekenis is dat juist. Buiten die heel beperkte betekenis is "de drie-eenheid" een leer met allerlei stellingen óver "de Godheid", zoals "dat wij één God in de Drie-eenheid en de Drie-eenheid in de eenheid aanbidden". En vele andere stellingen méér. Zie Nicea, Constantinopel, Athanasius. Jezus spreekt nimmer in dat soort bewoordingen. Het is dus (in ruimere zin) onjuist om te zeggen dat Jezus "over de drie-eenheid spreekt". Uit Handelingen blijkt dat de eerste christenen niet doopten "in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest", maar "in de naam van Jezus". Dat is een extra aanwijzing dat "de doopformule" een interpolatie zou kunnen zijn. Natuurlijk niet, hoe kom je daar nu weer bij? Het zou kunnen dat het een toevoeging is, niet omdat de tekst "niet in mijn straatje zou passen" maar vanwege de twee andere redenen, die ik je heb genoemd. Of het een toevoeging is of niet, maakt niet zo heel veel uit, aangezien Nicea, Constantinopel en Athanasius niet kunnen worden afgeleid uit het feit dat "de Vader, de Zoon en de Heilige geest" één keer (in de hele Bijbel!) in één adem worden genoemd.
  15. Sweep

    De Vader, Zoon en Heilige Geest

    Je publiceerde (ook al eerder) een hele lijst met passages. Het valt me op dat je de vele heldere passages, die hierover gaan, links laat liggen. Hieronder slechts drie van die heldere passages, let op de cursiveringen: Mij is gegeven alle macht (...) (Matt. 28:18) (...) gij (zult) de Zoon des mensen zien, gezeten aan de rechterhand van de Macht (Matt. 26:64) JHWH heeft gezegd tot mijn Here: Zet U aan mijn rechterhand, (Marcus 12:36, tetragram ingevuld vanuit Psalm 110:1) Van nu aan zal de Zoon des mensen zijn gezeten aan de rechterhand van God. (Lucas 22:69) De plaats van Jezus, na zijn verheerlijking, is aan de rechterhand van God. De Bijbel spreekt nimmer over "aan de rechterhand van de Vader", wat een mooie trinitarische formulering zou wezen - want dán kunnen ze nog allebei "God" zijn. Maar nee, steevast is het "aan de rechterhand van God", "aan de rechterhand van 'de majesteit in den hoge' (Hebr. 1:3) en zo verder. Is het dan echt nauwkeurig om, nog wel op basis van minder heldere teksten, te zeggen dat Jezus op de plek van JHWH staat? Of zit je er dan nét een klein beetje naast? En wat betekent dat dan voor de gevolgtrekking, dat Hij dús JHWH is? Kijk, een mens in de troon van JHWH is zondermeer El, of Elohim zo je wilt. Dat is iemand aan wie macht gegeven is, precies zoals Jezus over zichzelf zegt. Dát beeld is Bijbels: ook een Salomo zet zich "op de troon van JHWH" (1 Kronieken 29:23) en oefent op die manier de macht uit die JHWH hem gegeven heeft. Er zijn, op die manier, vele Elohim en van al die Elohim is Jezus de grootste, de Leeuw uit de stam van Juda. Is Jezus nu JHWH of vertegenwoordigt Jezus JHWH, als gezondene, als gevolmachtigde? De rij teksten die je noemt, laat op zichzelf genomen beide interpretaties toe. Maar we hebben niet alleen met die teksten te maken. Daarbij luidt een bekend exegetisch principe, dat heldere Bijbelpassages werpen licht werpen op minder heldere (en niet andersom). Kijken we bijvoorbeeld naar het Johannes-evangelie, dan zie je vele malen herhaald worden dat Jezus van Godswege is gekomen (3:2), "als afgezant" (apostello; 3:34, 13:16) gezonden is, dat Hij gezonden is (5:36, 37, 38, 6:29, 8:42, 11:42, 17:3), uitgestuurd is (5:14), volmacht heeft gekregen om leven bij zich te hebben (5:27), in naam van de Vader gekomen is (5:43), gestuurd is (6:39, 7:16, 8:29), dat Hij een mens is die "de waarheid heeft gehoord bij God" (8:40), dat Hij "van bij God" gekomen is (13:3), dat Hij "van God is uitgegaan" (16:27, 30, 17:8). Waarbij "God" en "de Vader" synoniem zijn, zoals overigens in heel het Nieuwe Testament. Vergelijkingen als die tussen Mattheüs 11:10 en Maleachi 3:1 zijn interessant, maar dat Jezus "zichzelf op de plek van JHWH" plaatst is, als je het bovenstaande meeweegt, zeker niet "de enige zinnige conclusie" (nog daargelaten de vraag of je daaruit zou mogen afleiden dat Jezus ook JHWH is. Het Hebreeuwse denken is niet exact maar associatief, zoals ook blijkt uit de flexibele manier waarop het NT - ook hier - het OT aanhaalt. Het is die associatie, die in het Hebreeuwse denken de waarheid onderstreept. Jezus associeert zich inderdaad voortdurend met JHWH = God = de Vader, door wie Hij is gezonden en van wie Hij volmacht heeft gekregen om zijn werken te doen. Gods weg is Jezus' weg, doordat Jezus die weg kiest. Daarom gaat de bode die voor JHWH's aanschijn uitgaat, ook voor Jezus' aanschijn uit.
×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid