Spring naar bijdragen

joris_

Members
  • Aantal bijdragen

    11
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  1. Niet akkoord. Mensen die een geestelijk handicap hebben of een chronische erfelijke aandoening kunnen zich evolutionair gezien beter niet voortplanten. De reden dat ze overleven komt namelijk niet door hunzelf.
  2. joris_

    Oneindige discussies leiden me tot ongeloof en afzondering

    Bedankt allemaal voor jullie waardevolle reacties. Ik geloof wel in 1 God, want ik ben namelijk voorstander van 'de simpele' oplossing. Ik zie geen reden tot nodeloze complexiteit. Discussies over de drievuldigheid moeten op internet in de miljoenen pagina's lopen. Protestanten beweren dat de Katholieken met de heiligenverering aan afgodenarij doen. De moslims beweren dat de christenen met hun Jezusverering aan afgodenarij doen. De islam zelf spreekt mijn hart niet aan. Voorlopig blijft het dus bij 'een goed mens' proberen zijn en bovenstaande tips van jullie nader op ingaan : )
  3. joris_

    Verhuizing Credible 29 mei

    Hoera! Gefeleciteerd voor de mensen dat het initiatief hebben genomen om het forum online te proberen houden. Er lezen meer mensen mee dan je kan zien. Facebook is helemaal geen goed alternatief.
  4. Maar de mensheid is niet gebaat bij de voortplanting van dat soort pestvolk die op hun 18de met een strafblad achter de vuilkar lopen, en vervolgens hun eigen kinderen hetzelfde meegeven via hun genen. Dus dat is niet iets waar we naartoe moeten streven. Je kan de redenatie van de toppicstarter dus net zo goed maken vanuit dat standpunt en zeggen dat alle pestkoppen of fysiek agressievelingen die te weinig aandacht van hun ouders krijgen moeten uitgeroeid worden. Zij zijn inmiddels onvoldoende geëvolueerd en staan nog dichter bij de dierenwereld. Dat is al even absurd. Jezelf verbaal leren verdedigen op een beschaafde manier wordt ook op school, internetfora.. Geleerd. Daar hoef je geen pestkop voor te zijn en al zeker niet voor kunnen een vuistslag uitdelen.
  5. joris_

    Wat maakt dat je gelooft of atheïst bent?

    Nee van wat atheisten roepen daar hangt het juist helemaal niet vanaf (zoals ik zei). Zonder geloof is het moeilijker om jezelf te kunnen afzetten van het wereldse, het geld, de gehaastheid, de druk. Het leren relativeren en loslaten. Leren vergeven. Het gevoel te hebben dat er een bepaalde rechtvaardigheid heersen zal en dat het goede overwint. Dat er iemand is die naar je luistert, die je vergeeft, je begrijpt, of een nieuwe kans geeft. Dat we God moeten liefhebben en onze naaste zoals onszelf. Er zullen vast atheisten zijn die dit allemaal ook kunnen zonder geloof, zoals misschien filosofen. Maar in de filosofie kan je denk ik niet evenveel innerlijke rust vinden. Bovendien moet je over een behoorlijk stel hersens beschikken om mee te kunnen gaan in de filosofie.
  6. joris_

    De Drie-eenheid

    OK dan begrijpen we elkaar
  7. Het kindje dat bij ons het meest gepest is geweest en niet van zich afbeet, is nu een rechter. De pestkop heeft op zijn 18de iemand in elkaar gemept en loopt nu achter de vuilkar, met een strafblad. Tot zover survival of the fittest.
  8. joris_

    De Drie-eenheid

    Ik weet niet of de best werkende hypothese van ons bestaan per definitie zingevend moet zijn. Maar als het dat toch moet zijn, dan hebt u de keuze uit duizenden boeken, niet alleen 1 bepaalde bijbel. Als u geboren was 500 jaar geleden in Japan en u kreeg op uw 20ste een bijbel te zien, was u dan ook tot de conclusie gekomen dat die ene theorie van drievuldigheid "de best werkende hypothese" is om uw levensbestaan te verklaren? In geen 10000 jaar volgens mij. Wat ik als punt wil zeggen is dat ikzelf nooit een 'best werkende hypothese' uit 1 boek zal aannemen voor mijn geloof. Dat klinkt alsof iemand u al verplicht heeft om in het boek te geloven nog voor u het gelezen heeft. En dat u vervolgens een hypothese moet maken om het te kunnen laten kloppen met uw geweten.
  9. joris_

    Wat maakt dat je gelooft of atheïst bent?

    Uitspraken van gelovigen die me eerder drijven naar het atheisme: "God heeft ons geschapen alleen om hem te aanbidden. Wij zijn zijn dienaars en slaven. Wie ongehoorzaam is zal gestraft worden met een eeuwige straf." Wij hebben er niet voor gekozen om geboren te worden als slaven. Wij hebben geen verantwoording af te leggen aan iemand die ons alleen ter zijner eigen verheerlijking geschapen heeft en anders met helse pijnen bestraft. Zulk een persoon, zulk een narcistische "God" zal ik nooit kunnen liefhebben. Uitspraken van atheisten die me eerder drijven naar het geloof: Die zijn er nauwelijks. Atheisten zullen me nooit naar het geloof drijven.
  10. joris_

    De Drie-eenheid

    Het is toch ontstellend dat wij ons geloof, het doel van ons volledige leven, zouden moeten baseren op 'de best werkende hypothese' uit 1 onduidelijk boek. Als we ons volledige leven moeten baseren op de best werkende hypotheses, waarom dan niet de evolutietheorie.
  11. Goeiedag, Ik had graag mijn verhaal gedeeld, omdat ik het nergens kwijt kan en het toch zou willen delen. Het gaat wel over levensbeschouwing. Toen ik nog een klein kind was (6-10 jaar) (christelijk opgevoed), betekende het geloof voor mij alles wat mooi is: liefde, samen bidden met de familie, voorgelezen worden uit "de Kinderbijbel", mooie tekeningen maken over Jezus, op school kregen we les "catechese" en dat vond ik nog de leukste les, zeker als er over de wonderen en goedheid van Jezus gesproken werd. Mijn grootmoeder zei dat ik vast een "pastoor" zou worden later. Net als iedereen toen (rooms katholiek) deed ik op mijn 12 jaar mijn plechtige communie in een mooie viering, met mooie fotoprentjes die aan vrienden/familie gegeven werden waar ik dan achteraan een tekstje op geschreven had over Jezus. En daar stopte het mooie verhaaltje. In de eerste weken van de middelbare school (vanaf 12 jaar) was voor mij de grootste schok dat de lerares godsdienst/geschiedenis van meet af aan lachte dat "de wonderen uit de bijbel" toch niet echt gebeurd kunnen zijn en dat de bijbel een oud boek is (1 uit zovele boeken). Het was in feite net iets zoals "Sinterklaas". En daarmee was dan alles gezegd. Het werd iets "stokouds" waarmee eigenlijk alleen maar gelachen moet worden gezien alle ellende (godsdienstoorlogen) die het veroorzaakt heeft. Vanaf die dag was godsdienst iets wat je met je ratio/verstand moet beoordelen op basis van geschiedkundige teksten, bron-onderzoek, analyses van de oorspronkelijke tekst in oorspronkelijke taal, overleveringen, vergelijkingen met andere godsdiensten enz. enz. In feite ben ik het toen helemaal kwijtgeraakt. In mijn late puberteit had ik heil gevonden in de Islam, omdat dat wel een godsdienst is die naar ratio heel eenvoudig is (1 God, geen drievuldigheid), waarvan de oorspronkelijke door een Engel "gedicteerde" tekst nog aanwezig is (Koran). Met deze godsdienst wordt onder vrijwel alle aanhangers (moslims) niet gelachen. Maar na intense studies en na verloop van tijd, begon zowel mijn ratio als gevoel hier te knagen en ben ik ermee gestopt. Vanaf mijn 20-er jaren heb ik mij dan uren/dagen/jaren beziggehouden met islam/christen discussies op internet fora. Ik probeerde de waarheid op die manier te vinden. Iedereen hier kent dat soort discussies wel, waarin met een karrevracht aan citaten uit heilige boeken naar elkaar gegooid wordt. Waarin men "de goeden" en "de slechten" van elkaar onderscheidt. Waarin men bepaalt wie eeuwig naar de hel gaat en wie niet. Uiteindelijk kom je dan ook hier terecht, maar de discussies gaan gewoon verder. Eens dat jongetje dat zo vrolijk werd van het geloof en Jezus, is nu een ongelukkig man die zo bang is om het verkeerde geloof te hebben, dat hij helemaal geen geloof aanhangt. De stad waar ik en mijn familie al generaties lang woont, heeft een vrouwelijke patroonheilige. Het gaat om een verhaal dat iedereen ontroert. Het verhaal heeft ervoor gezorgd dat reeds gedurende honderden jaren er duizenden geesteszieke mensen in onze stad opgenomen zijn en een normaal gezinsleven leidden. Mensen met geestelijke problemen, die uitgestoten zijn, en die dan in onze stad opgenomen worden in een gastgezin. Om de 5 jaar wordt deze patroonheilige herdacht en vereert, met een grote musical en theater, waar honderden verklede acteurs een boodschap van liefde overbrengen waar honderden kleine kinderen dansend over vrede zingen. Zij brengen een fantastisch spectakel waar deze "heilige" dan centraal in staat. Het inspireert duizenden bezoekers, ook mensen die zegmaar "lachten" tijdens de godsdienstles vroeger en die nu ook werken in de zorgsector. En het enige waar ik aan kan denken is "jammer dat het afgodenverering is en dus niet mag". En dat is eigenlijk toch wel heel triest.
×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid