Spring naar bijdragen

Robert Frans

Members
  • Aantal bijdragen

    24217
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Robert Frans

Profile Information

  • Geslacht
    Man
  • Religie
    Katholiek
  • Interesse
    Liturgie en traditie, spiritualiteit, filosofie, de schepping, het mysterie

Recente profielbezoeken

1907 profielweergaven
  1. Robert Frans

    Jezus en Thomas

    Ik vraag me af waarop sommigen hun stelling baseren dat Thomas zou hebben gezondigd. In de Schrift vind je het nergens terug. Jezus geeft inderdaad aan dat zij die geloven zonder te zien zalig zijn, maar dat betekent niet dat je meteen zondigt als je nog niet zover bent. Er staat ook niet dat Jezus boos op hem werd of hem beschuldigde van ongeloof; Hij kan zijn woorden heel wel op vriendelijke, barmhartige wijze hebben uitgesproken. Toen Thomas voor het eerst van de andere apostelen hoorde dat Jezus zou zijn opgestaan, was het niet meer dan normaal dat hij dat zelf ook wilde zien. De apostelen hadden immers ook zijn wonden gevoeld en zich zo ervan vergewist dat Hij het echt was. Ook zij geloofden Hem aanvankelijk immers niet. Maar weinigen kunnen werkelijk geloven zonder te zien. Velen verlangen toch naar wonderen of tekenen, naar inspirerende gedachten en mooie gevoelens, of menen dat het geloof op die en die manier zichtbaar behoort te zijn. Sommigen menen zelfs dat je enkel de Geest kan hebben ontvangen als je bijvoorbeeld in tongen spreekt! Ook zij moeten dus eerst zien, voordat zij geloven; zij herkennen Hem schijnbaar niet in het verborgene. Nu geeft Christus ons natuurlijk enige zichtbaarheid in de heilige sacramenten en in de zichtbare Kerk op aarde, maar ook daarbinnen voltrekt het werkelijke wonder zich in het verborgene. Wij zien Hem met de ogen van het geloof en de liturgie is enkel een uiting daarvan. Dat we echter nog niet zo volmaakt gelovig zijn, dat we nog niet zonder mooie gedachten, herinneringen, verlangens en voorspoedigheden uitsluitend en alleen God kunnen beminnen, betekent niet meteen dat we daarmee zondigen tegen Hem. Een baby zondigt immers ook nog niet tegen diens ouders, als het nog niet kan doen wat zij het kind opdragen. Het betekent dat God ons liefdevol bij de hand wil nemen, ons de tekenen wil geven die wij nodig hebben, en ons uiteindelijk wel in die richting wil laten groeien. Hij zal dan steeds iets meer in het verborgene handelen, steeds minder mooie gevoelens of gedachten geven, totdat je ze niet meer nodig hebt. En je regelmatig natuurlijk weer even op de goede weg zetten en opnieuw met je beginnen waar nodig. Thomas hoefde enkel zijn wonden te voelen en kwam daardoor meteen tot geloof. En bad zelfs om meer geloof. Dit geeft al aan dat hij helemaal niet zondig was, maar enkel een extra zetje van Hem nodig had. Een zetje die Hij elk mens van goede wil wil geven, van het zien van een kruisbeeld tot het horen van een mooi, bemoedigend woord of het ingeven van een bijzondere gedachte. Wat een troost moet het voor Thomas zijn geweest om zijn allerliefste Heer te mogen zien, horen en zelfs aanraken! En wat een troost mogen wij in Thomas vinden, als Jezus ons ook liefdevol zijn wonden toont en ons uitnodigt Hem te belijden als zijn Heer en zijn God! Laten we daarom niet oordelen over Thomas, alsof wij meer geloof dan Hem zouden hebben, maar laat hem een bron van inspiratie en bemoediging zijn.
  2. Robert Frans

    Hypocrieten in de kerk.

    Nee, want daarvoor heb ik nu juist de laatste alinea van de betreffende post geschreven. Die zelfs helemaal over jou gaat. En dat is ook prima.
  3. Robert Frans

    Hypocrieten in de kerk.

    Dat is waar, maar als het gaat om het daadwerkelijk iemand op pastoraal en geestelijk niveau te begeleiden, of een kerk of gemeente als een herder te helpen in haar geestelijke ontwikkeling en het gelovig onderricht, heeft Christus daartoe wel degelijk specifieke mensen geroepen. Want Paulus schrijft ook dat er verschillende gaven zijn die aan verschillende gelovigen toebedeeld worden. Niet iedereen kan een herder en leraar zijn en dat hoeft ook niet. Vanzelfsprekend. Daarom wordt je ook opgedragen om Christus na te volgen en dus hetgeen te doen wat je zelf verkondigd. Je moet het mensen zo gemakkelijk mogelijk maken om in jou Christus te herkennen. Maar de Waarheid blijft wel los staan van de zonde, zij is niet van haar afhankelijk om waar te zijn. Jezus zelf zei al tegen zijn leerlingen: doe wat de schriftgeleerden zeggen, maar handel niet naar hun daden. Je kunt denk ik al veel duidelijkheid hierin vinden door er vanuit te gaan dat Jezus' woorden allereerst voor jouzelf bedoeld zijn. Jijzelf behoort die balk uit jouw eigen oog te verwijderen en als er een balkdragende medezondaar nodig is om je op jouw balk te wijzen, dan zij het zo. De balk blijft de balk, wie hem ook aanwijst. Je hoeft zijn woorden dus niet toe te passen op de ander, als deze jou ergens op wijst, maar enkel op je eigen innerlijke groei.
  4. Robert Frans

    Hypocrieten in de kerk.

    Niet iedereen is daar even goed in, maar de gaven van de Geest zullen daar zeker bij helpen. Op die manier. Maar het is natuurlijk niet meteen gezegd dat je zelf eerst volmaakt moet zijn, om een ander te kunnen aanspreken. Geen mens is volmaakt en ook onvolmaakte mensen kunnen toch goede, zinvolle dingen zeggen. En om dat laatste gaat het uiteindelijk. Niet de boodschapper is van belang, maar de boodschap. Maar hetgeen hij zegt toch wel. Want hij heeft dan wel gelijk over die sigaret. En daar gaat het uiteindelijk om voor jou. Hoe diegene zijn eigen lichaam wel of niet beschadigd, is voor jouw persoonlijk ontwikkeling niet relevant. Als hetgeen hij zegt gewoon waar is, dan heb je geen excuus om daar niet naar te luisteren. Natuurlijk zou je dan op vriendelijke wijze diegene op diens eigen gedrag kunnen wijzen als dat gepast is ("Terecht dat je dat zegt, ik probeer er ook mee te stoppen. Maar mag ik jou ook een raad geven?"), maar je kunt zijn woord niet zomaar negeren.
  5. Robert Frans

    Wat is de betekenis van het 'Onze Vader' voor jou?

    En mij lijkt het vrij zeker dat Q-lite hier niet het onderwerp is en dat hier in Bijbelstudie vanuit de christelijke bijbel en het christelijk geloof wordt gediscussieerd.
  6. Robert Frans

    Duiveluitdrijving in de 21e eeuw

    Ziek, gewond, noem het maar zoals je wil. Paulus had in elk geval met voortdurend lijden te maken, bad om verlossing daarvan, en kreeg een ander antwoord dan jouw theologie zou veronderstellen. Maar wel een gezaghebbende apostel waarvan een aantal brieven in de Heilige Schrift staan. Of betwist je nu ook zijn apostolisch leergezag? Dat schrijf ik ook niet. Zelfs niet dat lijden op zichzelf goed zou zijn. Alleen dat Hij het blijkbaar wel toelaat. Volgens het algemene christendom tot welzijn van de lijdende ziel als deze het aan Christus opdraagt, volgens jouw theologie omdat de zieke niet precies volgens steeds weer nieuwe voorwaarden ervoor bidt.
  7. Robert Frans

    Duiveluitdrijving in de 21e eeuw

    Wat jij doet moet je zelf weten. Zolang je andere mensen maar niet afraadt naar de dokter te gaan bij klachten, iets wat je inderdaad gelukkig aangeeft niet te doen. Mijn bezwaar lag dan ook niet daar, maar vooral in het gegeven dat je zelfs bereid bent om de apostel Paulus tegen te spreken om je eigen theologie maar overeind te houden. Ook dat moet je zelf weten, maar binnen de Kerk is en blijft Paulus nog altijd een apostel, een heilige man Gods, een voorbeeld voor alle gelovigen. Als Paulus zelf dus duidelijk aangeeft dat God zelf hem die ziekte toestond om hem te leren op zijn genade te vertrouwen en God hem nergens in de Schrift aangeeft dat hij niet voldoende volgens dat en dat systeem zou bidden en daarom ziek bleef, dan geloof ik Paulus en niet jou. De genezingstheologie die je hier verkondigt klinkt op het eerste gezicht inderdaad heel mooi en enthousiast. Maar als je er dieper over nadenkt, dan zie je dat ook deze theologie er helemaal niet vanuit gaat dat iedereen geneest. Alleen legt zij de schuld uitsluitend en alleen bij de zieke en komt ze steeds weer met extra voorwaarden en redenen waarom de betreffende zieke niet gelovig en goed genoeg zou bidden en daarom niet zou genezen. Een dergelijke werkwijze kan erg schadelijk zijn voor mensen die heel vroom geloven, oprecht en volhardend om genezing smeken, maar toch ziek blijven. In plaats van zich, net als Paulus, toe te mogen vertrouwen aan Gods genade, worden ze geacht er alles aan te doen om de genezingstheologie maar overeind te houden. Het algemene christendom erkent dat niet iedereen geneest en vertrouwt erop dat God daar wel de beste bedoelingen mee zal hebben. Jouw genezingstheologie erkent dat niet iedereen geneest en legt de verantwoordelijkheid daarvoor volledig bij de zieke neer, koste wat het kost. Daar ligt mijn bezwaar.
  8. Robert Frans

    Duiveluitdrijving in de 21e eeuw

    Als zulke vreemde constructies nodig zijn om jouw geloof dat iedereen geneest overeind te houden, dan zal dat vast wel mogelijk zijn... Je beseft je hopelijk toch wel dat je met jouw beschuldiging van Paulus letterlijk de échte reden voor zijn doorn tegenspreekt, zoals aangegeven in nota bene de Schrift zelf? Je moet het zelf weten hoor, maar ik krijg bij predikers van deze theologie toch altijd het idee dat ze lijden aan het nooit-genoeg-syndroom. Je moet dan bidden om genezing, maar als genezing vervolgens uitblijft, dan blijkt er stiekem altijd weer een extra voorwaarde te zijn en een extra reden waarom je het niet goed genoeg deed. "Ik ben ernstig ziek en wil genezen." "Dat kan! Je hoeft alleen maar om genezing te bidden!" Een maand later: "Ik ben nog steeds ziek, terwijl ik om genezing gebeden heb..." "Je moet er ook niet om vragen, je moet het aanpakken, in Jezus' naam gebieden!" Een maand later: "Ik heb het aangepakt en geboden, maar ben nog steeds ziek..." "Je moet ook niet God gebieden, maar de ziekte zelf bevelen te verdwijnen!" Een maand later: "Ik heb de ziekte bevolen, maar ben nog steeds ziek..." "Ja, maar je moet het wel bevelen in Jezus' Naam, je moet wel in zijn kracht uitstappen!" Een maand later: "Ik heb dat alles nu gedaan, maar ben nog steeds ziek..." "Dan is je geloof blijkbaar te klein! Leef alsof je al kerngezond bent en denk positief!" Enzovoort... Maar nogmaals: als je liever Paulus zelf tegenspreekt dan dat je een duidelijk inconsistente theologie laat vallen, dan is dat natuurlijk geheel je eigen keuze.
  9. Robert Frans

    Kan een atheïst in de hemel komen?

    Of hij is gewoon oprecht van mening dat atheïsten niet naar de hel gaat en roept daar binnen het Vaticaan schijnbaar wat ergernis op. Kan natuurlijk ook hè?
  10. Robert Frans

    Hypocrieten in de kerk.

    Christus wel. En Paulus ook. Want niet iedereen kan alle gaven bezitten. Hij verdeeld zijn gaven over alle broeders en zusters, zodat de ene geroepen is tot verkondiging, de andere tot het stichten van een gezin, weer een ander tot studie, etc. Daar doe je alleen maar jezelf mee tekort. Waarom zou iemand dan lef nodig moeten hebben om jou te corrigeren? Laat niemand zichzelf iets wijs maken. Als iemand onder u wijs meent te zijn volgens de opvattingen van deze wereld dan moet hij dwaas worden om de ware wijsheid te leren. -1 Kor. 3,18 Want ons, apostelen, heeft God, dunkt mij, de minste plaats aangewezen, die van ter dood veroordeelden. Wij zijn een schouwspel geworden voor heel de wereld, voor engelen en voor mensen: wij zijn dwaas ter wille van Christus, gij zijt zo verstandig in Christus: wij zijn zwak, gij sterk; gij geëerd, wij geminacht. -1 Kor. 4,9-10 Maar je moet het natuurlijk helemaal zelf weten. Het is jouw keuze of je de weg van zelfverloochening en nederigheid wil gaan of niet. Of je het Kruis wil ontvluchten met allerlei uitwegen of haar van harte op je wil nemen. Uiteindelijk heb je in Gods Rijk niets aan attitude, aan wel of geen lef. Uiteindelijk telt daar enkel liefde en mededogen, zachtmoedigheid en vreugde. Daar geschiedt Gods wil, niet dat van jou, tenzij je je geheel met Gods wil vereenzelvigd. En daar kun je nu alreeds mee beginnen.
  11. Robert Frans

    Hypocrieten in de kerk.

    De wedergeboorte gebeurt bij het doopsel, als je door water en Geest, in het "bad van de wedergeboorte," gereinigd wordt van alle zonde en verenigd met Christus als een kind van God. En net zoals bij de natuurlijke geboorte, kan de wedergeboorte niet ongedaan gemaakt worden; dat merkteken blijft voor altijd op je ziel zitten. Sommige gelovigen gaan er inderdaad vanuit dat de wedergeboorte altijd met een bijzondere ervaring gepaard moet gaan, maar dat hoeft lang niet altijd. Gods handelen staat los van wat wij wel of niet kunnen ervaren. Wie gedoopt is, is wedergeboren en kan Gods verdere gaven ten volle ontvangen als hij Hem blijft navolgen in gebed, sacrament en naastenliefde. Dat is een eenvoudige zekerheid die veel vrede kan brengen, omdat je immers nooit aan Gods handelen hoeft te twijfelen.
  12. Robert Frans

    Hypocrieten in de kerk.

    Uiteindelijk is Christus natuurlijk de Geneesheer. Maar het is altijd goed om een vaste geestelijk leidsman te hebben, een pastoor of dominee, die je kunt vertrouwen en die je de weg kan wijzen in de navolging van Christus. Individueel, maar ook in de prediking en in de sacramenten. Maar ook een goede gelovige waarmee je bevriend bent kan je daarin helpen. Christus werkt immers op de eerste plaats door mensen heen en niet enkel door je eigen gedachten. Het veiligst is om jezelf als arme zieke zondaar te zien en in elk persoon die je ziet Christus zelf te herkennen, die jou iets door die persoon wil meegeven. Dus ook in die onredelijke buurman, of die schijnbaar zo vrijzinnige gelovige. Natuurlijk is dat érg moeilijk tot vrijwel onmogelijk als iemand je echt vreselijk kwaad en lijden aandoet en dan moet je jezelf niet forceren daarin, maar uiteindelijk kun je ook dát lijden opdragen aan Christus en bij Hem genezing vinden. Als men lef nodig heeft om jou te vermanen, dan is er al teveel afstand. Het beste is als je zo vriendelijk, zachtmoedig en nederig van hart bent, dat mensen nooit bang hoeven te zijn dat hun woorden misschien verkeerd bij jou zouden vallen. Omdat zij erop kunnen vertrouwen dat je begrijpt wat ze willen zeggen, ook al zouden ze zich misschien in hun boosheid wat fel en onredelijk uiten, omdat ze weten dat jij de beste bedoelingen hebt en er nooit op uit bent om hen aan te vallen. Heel veel mensen die zeggen graag feedback te willen ontvangen, willen dat dan vaak wel op hun eigen, vaak wispelturige en ongeschreven voorwaarden. Zo moet dat bij jou niet zijn. De ander moet zijn hart kunnen luchten bij jou en samen met jou een oplossing kunnen vinden voor het probleem dat er blijkbaar speelt. Waarbij je altijd eerst onderzoekt waar jouw schuld misschien gelegen was, zodat je het kunt goedmaken. En als een geestelijk leidsman tot jou spreekt, vanaf de kansel of tijdens een gesprek, dan stel je je het beste op als een leergierige student, in het besef dat je een veel meer ervaren man (of vrouw) voor je hebt, met kennis en wijsheid in Gods weg, die samen met jou wil verkennen hoe jij Gods weg behoort te gaan. Als je jezelf als de minste ziet, als de meest onervaren en de meest dwaze onder alle gelovigen in de kerk, en vervolgens daarna niet meer aan jezelf denkt, maar enkel aan Christus en je naasten, dan zal het je goed gaan. Dan zul je Gods vrede en blijdschap vinden en zul je vrij worden van alle ongeregelde, verkeerde verlangens. En kun je misschien op een dag wel als Christus voor een ander zijn.
  13. Robert Frans

    Hypocrieten in de kerk.

    Het is goed om je niet teveel bezig te houden met hoe andere mensen binnen of buiten de kerk zouden zijn. Net zoals het in een ziekenhuis ook dwaas zou zijn om als patiënt je af te vragen of de andere patiënten wel serieus bezig zijn met hun behandeling. Laat dat maar aan de artsen over om te beslissen, jij hebt enkel de opdracht om met je eigen behandeling bezig te zijn en goed te luisteren naar de artsen en verpleegkundigen. In de kerk heb je de roeping om je broeders en zusters liefdevol bij te staan als ze om je hulp vragen en om je relatie met Christus gestalte te geven door gebed, sacrament en naastenliefde. Jouw roeping is om hun tekortkomingen te verexcuseren waar dat redelijkerwijs mogelijk is, in het besef dat de bekoring voor hen dan wel heel zwaar moet zijn (geweest), en ze het kwaad dat ze jou aandoen van harte te vergeven. Niet zelden wordt zwakheid van geest verward met hypocrisie. Zo kan iemand zeggen dat je geen porno zou moeten kijken, terwijl hij of zij dat zelf wel (stiekem) doet. Dit kan echter betekenen dat hij die strijd nog aan het voeren is, dat de verleiding voor hem nu nog groter is dan de sterkte van zijn geest. Aan de buitenkant kun je niet altijd zien of hij uit zwakheid handelt of daadwerkelijk hypocriet is, dus kun je het beste maar van het goede uitgaan. Luister goed naar de woorden en handreikingen die je in de kerk ontvangt, ook als de pastoor of dominee naar jouw idee er niet (voldoende) naar zou handelen, bidt dat God je bewaart voor de bekoringen en je de kracht geeft weerstand te bieden en wees voor je broeders en zusters een zachtmoedige, verstandige en hulpvaardige geloofsgenoot, ook op praktisch gebied. Je hoeft er niet alleen voor te staan en zij ook niet.
  14. En die stromingen zullen op hun beurt weer de Kerk verketterd hebben op valse gronden. Dat er bepaald niet altijd sjiek gehandeld door de Kerk en door de verschillende groeperingen, wil natuurlijk niet zeggen dat er maar een partij alle schuld zou dragen. De geschiedenis is nooit zo simplistisch. Dat oordeel laat ik maar voor jouw rekening. Ook omdat je zelf niet eens kunt weten hoe die groeperingen destijds precies acteerden. Zouden zij misschien ook niet de macht hebben willen grijpen als ze die mogelijkheid hadden gehad? Ik denk dat jij vooral een te beperkte definitie hebt van mystiek. Het lijkt erop dat je iets enkel als mystiek wil zien, als het binnen jouw leer of jouw denkpatronen past. Terwijl mystiek over het algemeen nu juist vrij universeel overal te vinden is en niet zonder meer in leringen vast te zetten is. Waarom ik dat weet? Omdat ik katholiek ben, omdat ik behoor tot een Kerk waar het mysterie, de liefdevolle vereniging tussen God en mens, tussen bovennatuur en natuur en de onthechting van alles wat je teveel aan het aardse bindt, de kern vormt en haar bestaansrecht geeft. Het katholicisme is één en al mystiek, tot in de kleinste handelingen. Van het opdragen van het misoffer, waarin gelovige en Christus zowel lichamelijk als geestelijk gemeenschap met elkaar hebben, tot het bidden van de rozenkrans, waarin de gelovige al biddend de geheimen van het Evangelie innerlijk zich eigen maakt. Van de mystieke wedergeboorte in het doopsel en de bevrijdende verzoening met God in de biechtstoel, tot aan de eenwording van man en vrouw in het huwelijk en de onvoorwaardelijke toewijding van de monnik of moniaal aan het gebed. Zelfs het branden van wierook, het zingen in een eeuwenoude taal, het uitvoeren van vreemde rituelen die hun zin niet direct prijsgeven en de verstilde sfeer in de kerkgebouwen ontbreken niet. Evenals de soms vage teksten van moderne liederen die nog weleens gezongen worden, overigens. Mystiek is zowel alledaags als geheimvol. Zij openbaart zich in de arbeider die in alle eenvoud zijn werk zo volmaakt mogelijk doet alsof hij het voor God zelf doet, maar ook in de geleerde die zich dagelijks over complexe teksten en theologieën buigt om zo Gods geheimen te doorgronden. Zij openbaart zich in het kleine plukje gelovigen dat op een regenachtige maandagmorgen in een lege kerk bijeenkomt voor de mis, maar ook in de bedevaartsoorden waar vele duizenden gelovigen genieten van de gemeenschap met elkaar in gebed, sacrament en naastenliefde. Zij openbaart zich in de vele dogma's en leefregels die kaders geven in het omgaan met elkaar en met Gods geheimen, maar ook in de vele poëzie, kunst, congegraties, leefwijzen en roepingen die vele gelovigen genieten. En zij openbaart zich overal wereldwijd, waar mensen vanuit alle stammen, talen, culturen en ja, ook levensbeschouwingen elkaar herkennen in het oprecht zoeken naar de vereniging met het grootse mysterie dat wij in onze beperkte woordenschat God noemen. Het is aan jou of je deze mystiek wil ontdekken of niet. Of je bereid bent zelf te geven wat je wil ontvangen en of je bereid bent jezelf steeds kleiner te maken, zodat God steeds meer in jou kan bewerken en je ten volle opgenomen kan worden in het goddelijk leven. Het is aan jou of je bereid bent je als een echte leerling op te stellen, zoals dat in elke mystieke traditie behoort, en te leren van ervaren gelovigen die je alreeds voorgegaan zijn in die weg van onthechting, lijden, tegenslag en uiteindelijk vrede, vriendschap en verzoening. De poort naar God, naar de mystiek staat wijd en uitnodigend voor je open. Ze is weliswaar klein en smal, zodat je even zult moeten knielen om er doorheen te kunnen gaan, en het pad erachter is ook smal en bij tijd en wijle erg frustrerend. Maar ze is het alles waard.
  15. Goed, met die definitie is in elk geval de katholieke Kerk duidelijk niet dogmatisch. Ze staat namelijk open voor dialoog en voor vragen, ze legt haar leer nu juist vrij gedetailleerd uit waar nodig en het kan haar de facto weinig schelen of je aan een dogma twijfelt of niet. Zolang je maar niet openlijk jouw eigen leer als katholiek gaat verkondigen. Waarvan akte.
×