Spring naar bijdragen

Robert Frans

Members
  • Aantal bijdragen

    25227
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Robert Frans

  • Rang
    Credible Leviathan
  • Verjaardag 10/18/1981

Profile Information

  • Geslacht
    Man
  • Religie
    Katholiek
  • Interesse
    Liturgie en traditie, spiritualiteit, filosofie, de schepping, het mysterie

Recente profielbezoeken

3178 profielweergaven
  1. Robert Frans

    Wat is momenteel de 'beste' Nederlandstalige Bijbelvertaling en waarom?

    Het katholieke geloof hangt, zoals je zelf ongetwijfeld ook weet, niet vast aan één enkele bijbelvertaling, laat staan enkel aan de Schrift zelf. De katholieke leer is altijd leidend en elke bijbelvertaling moet daarom ook in dat licht gelezen en geïnterpreteerd worden. In de Willibrordvertaling wordt de heilige Geest echter helemaal niet wegvertaald en zijn ook bijbelteksten over de zondeval, van Genesis tot Paulus, helemaal niet verwijderd of gewijzigd. De Willibrord '75 is zelfs officiëel goedgekeurd door de Kerk, waarbij de Willibrord '95 weer de gewone vertaling is geworden in het Nederlands taalgebied voor thuisgebruik en ook door niet-katholieken algemeen erkend wordt als een uitstekende, getrouwe vertaling. De inleidingen van de Willibrord '95 zijn inderdaad meer academisch van aard, maar ook dat is een bewuste keuze, om zo meer inzicht te geven in het ontstaan van de geschriften en de verhalen en ze daardoor contextueel beter te kunnen duiden. Daarbij behoren inleidingen (en ook opschriften) niet tot de Schrift zelf en kun je ze dus niet eenzelfde status toebedelen. Ik denk dat je daarom iets te scrupuleus om wil gaan met het uitzoeken van een goede bijbel en daarin 'roomscher dan de paus' wil zijn.
  2. Robert Frans

    Wat is momenteel de 'beste' Nederlandstalige Bijbelvertaling en waarom?

    Waarom probeer je dan niet de Willibrord '75 te bestellen? Officiëel goedgekeurde vertaling en wordt dan ook gebruikt in de liturgie. Kan me niet voorstellen dat die veel moeilijker te krijgen zou zijn dan de zeer specifieke versies die jij van de Canisius wil hebben.
  3. Robert Frans

    Heilige leerplicht van Lucifer

    Ga je huiswerk maken jij...
  4. Robert Frans

    Mix van religies in persoonlijk leven

    Sta me toe antwoord hierop te geven. Op Wikipedia wordt syncretisme als volgt beschreven: Syncretisme is in de godsdienstwetenschappen het naar elkaar toegroeien van religies, een poging om uiteenliggende of tegengestelde geloven en religies met elkaar te combineren. Een equivalent woord kan fusie of hybridisatie zijn. Neem het katholicisme als voorbeeld. Zij heeft door de eeuwen heen verschillende gebruiken uit andere godsdiensten gekerstend. Maar zij is nooit Wodan, Zeus of Thor zelf gaan aanbidden. Het kerstenen hield dus in dat de gebruiken daadwerkelijk een katholieke duiding en waar nodig aanpassing kregen. Ongetwijfeld zullen veel gewone mensen destijds lange tijd het katholicisme gecombineerd hebben met hun plaatselijke gebruiken en geloofsverhalen. Ook nu nog zie je dat in verschillende regio's gebeuren. Maar globaal gezien werden die goden dus niet één op één geïncorporeerd in het katholieke, theologische stelsel. Of een ander, nu weer actueel voorbeeld: de kerstboom. Ook menig atheïst zal vandaag de dag weer zo'n boom in huis zetten en rijkelijk versieren. Zij nemen dus een oud gebruik over uit een andere godsdienst, die echter ook alreeds door christenen gekerstend werd (de protestanten het eerst). Maar dat betekent niet dat zij de oorspronkelijke betekenis van de kerstboom aanhangen en daarnaar leven. Misschien in zeer verwaterde vorm (iets met licht dat de duisternis verjaagd), maar de gemiddelde Wodan-aanbidder destijds zal in die redenatie niet diens eigen geloof herkennen. Men kan dus gebruiken uit andere levensbeschouwingen overnemen en zelfs aanpassen aan de eigen, zonder de betreffende levensbeschouwingen zelf tot onderdeel van de eigen levensbeschouwing te maken.
  5. Robert Frans

    Beste katholieke bijbel? Petrus Canisius?

    Dat is echter niet meer zo, zo had een getuige mij eens vertelt, omdat dat volgens de AVG niet meer mag. Zij vertelde me zelfs dat daardoor het een stuk lastiger is geworden om huisbezoeken bij te houden, omdat ze alleen mogen noteren als de geïnteresseerde daar bewust toestemming voor geeft.
  6. Robert Frans

    De drieëenheid voor Nicea

    Helaas, die is al bezet:
  7. Robert Frans

    Seksuele opvoeding

    Misschien omdat jij je kind gewoon goed aanvoelt en het kind jou? Jullie kennen immers elkaar al wel een tijdje.
  8. Robert Frans

    Als we lopen te zwarte pieten

    Dat is ook wel een extra nadeel van die roetveegpieten, hoe prima ze de zwarte pieten ook vervangen: het is véél gemakkelijker om iemand te herkennen. Bij de landelijke intocht zag ik bijvoorbeeld meteen wie de hoofdpiet speelde, terwijl ik geschminkte gezichten normaliter echt niet zomaar herken. Je moet dus wel echt heel goed de meest strategische gelaatstrekken schminken om dat te voorkomen. Het beste kun je dan ook pieten van buiten inhuren, of in elk geval door mensen laten spelen die niemand van de betrokken kinderen kent. Dat is een keuze inderdaad, maar ik zie daar het probleem niet van in. De kinderen komen daar altijd wel overheen, je mag ze best een beetje voor de gek houden en mijns inziens is het ook niet liegen, maar ze meenemen in een mooi, magisch en ook spannend verhaal. En als ze later een nog gelovend broertje of zusje hebben, dan laat je ze automatisch delen in een spannend, groot complot, waarin ze meteen leren een geheim te bewaren en ook hoe legendes zo gevormd worden. En enige dichtkunst natuurlijk voor het lootjestrekken. Daarbij nemen de kinderen daarna toch wel wraak, namelijk in de vorm van de puberteit.
  9. Robert Frans

    Als we lopen te zwarte pieten

    Anderzijds wordt, zoals hier al getoond werd, in bijvoorbeeld Curaçao Sinterklaas weer wél gewoon met zwarte pieten gevierd. Waarbij de vaak toch echt zwarte mensen zich daarvoor gewoon roetzwart schminken. Het is dus deels ook maar net hoe je het beziet, welk verhaal je het meeste raakt. Het is dus echt niet zo dat zwarten altijd moeite zouden hebben met zwarte piet en blanken niet. En de meeste mensen houden zich er volgens mij niet eens zo mee bezig. Ze vinden eerder vooral die opdringerige sfeer irritant. Als iemand last heeft van zwarte piet, dan kun je daar rekening mee houden. En sowieso moet je zwarte mensen niet voor zwarte piet uitmaken, dat is gewoon onbeschoft. Maar dat geeft diegene niet meteen het recht kwaad te spreken over hen die zwarte piet wél mooi vinden en graag zo willen houden. Eigenlijk loopt die discussie alleen uit de hand, daar waar mensen de keuze maken om hetgeen de opponent zegt standaard zo cynisch en negatief mogelijk te interpreteren. Zo zag ik laatst een documentaire over en van Sylvana Simons en hoewel ik medelijden had toen ik zag hoeveel bagger zij over zich heen kreeg, zag ik ook dat zij in discussies echt élk woord en élk gebaar van de ander zo negatief mogelijk afwoog en bij elke kleine verspreking diegene verbaal alle hoeken van de kamer liet zien. Het werd voor de ander zo wel érg moeilijk om haar níét te beledigen of te kwetsen, laat staan om normaal met haar het gesprek aan te gaan. Maar ook zag ik eens een Amerikaans interview met een feministe over de loonkloof tussen mannen en vrouwen, waarbij de feministe echt álles wat de interviewer zei zelf heel negatief verder aanvulde en intepreteerde. Louter omdat hij kritische vragen stelde. Hij moest daardoor constant weer zeggen dat hij het níét zo zei. Ze was dus duidelijk niet aan het luisteren, maar gebruikte hem enkel om haar eigen standpunten nog eens extra naar voren te brengen. En dit soort gedrag zie je zowel bij voorstanders als tegenstanders. Zulke mensen zijn vooral verschrikkelijk vermoeiend, maar helaas domineren zij nogal eens de social media en soms zelfs het nieuws. Want zij leveren natuurlijk wel de leukste oneliners op. Ik denk dat ook híérop gedoeld wordt als Christus ons verbiedt over anderen te oordelen. Het is voor een groot deel echt een eigen, vrije keuze om de ander zo negatief mogelijk te willen benaderen. Je staat echter altijd tegenover een méns, niet tegenover een zondebok. Die wordt in het OT namelijk juist weggestuurd, omdat wij die niet behoren te hebben. En verreweg de meeste mensen zijn wel degelijk van goede wil en proberen in dit geval het Sinterklaasfeest voor zoveel mogelijk mensen leuk te houden, zonder de traditie teveel onherkenbaar te maken. Met een dergelijke positieve insteek zul je misschien zelfs ontdekken dat er meerdere manieren zijn om Sinterklaas te vieren. En dat die manieren prima naast elkaar kunnen bestaan. Voor de kinderen maakt het in elk geval niet zoveel uit. Als ze maar pepernoten krijgen en hun oom niet herkennen als deze voor piet speelt.
  10. Robert Frans

    Als we lopen te zwarte pieten

    Wat mij betreft is er maar één groep Nederlanders die mag bepalen hoe zwarte piet er uit moet komen te zien, namelijk de kinderen zelf. Hún feest, hún regels. Laat een maand voor de landelijke intocht maar een nationale kinderraad komen, door loting samengesteld uit een flink aantal nog in de Sint gelovende kinderen vanuit alle provincies, voorgezeten door de goedheiligman zelf. De NTR weet met haar jarenlange Sinterklaasjournaal-ervaring daar vast wel een mooi, spannend verhaal van te maken. De kinderen kunnen dan bepalen of de pieten zwart, roetveeg en of gekleurd mogen zijn. Voor de Sint maakt het immers niet uit of hij enkel zijn zwarte pieten mag meenemen naar Nederland, of ook al die andere pieten die normaal thuisblijven, maar misschien ook weleens Nederland willen zien (zoals ik al zei: laat de NTR maar iets mooi's verzinnen daarvoor). Als de raad vervolgens een besluit genomen heeft, dan is het meteen afgelopen met die ongein en mogen alle grote mensen hun grote mond houden daarover. Hoe vaak de raad dan samengesteld en bijeengeroepen moet worden? Daarover kan men dan nog discussieren, maar ik zou zeggen dat om de vijf jaar een prima begin is, zodat elke generatie gelovige kinderen een kans krijgt om de Sint te helpen. Ondertussen is het de kunst om gewoon binnen alle redelijkheid rekening met elkaar te houden en er vanuit te gaan dat de ander net zo goedwillend handelt als jij. Een voorstander van zwarte piet is niet meteen racistisch en xenofoob, een tegenstander niet meteen aanstellerig en oikofoob. Op maatschappelijk niveau zal daarbij meer compromissen gesloten moeten worden, waarbij de traditie zowel voldoende herkenbaar als waar nodig vernieuwend blijft. En men simpelweg zal moeten accepteren dat men niet in alles de zin kan krijgen. Op persoonlijk niveau kan men onderling al veel gemakkelijker afspraken maken over hoe men het Sinterklaasfeest wil vieren. En als een andere familie of vereniging het dan weer anders doet dan jij, dan is dat net zo prima, want uiteindelijk maakt iedereen er toch wel een eigen feest van.
  11. Robert Frans

    Een niet-christen leest de Bijbel

    Jij zal dan meer de gnostische-marcionistische bril opzetten. En weet je, dat is mijns inziens dan ook helemaal geen probleem. Er bestaat namelijk niet zoiets als een objectieve of neutrale canonisatie van wat de Schrift zou moeten zijn. De Schrift is namelijk een geloofsboek, een verzameling geschriften samengesteld uit een al bestaand geloof. Het geloof komt dus niet voort uit de Schrift, maar precies andersom. Het is niet een soort koran die uit de hemel is gevallen of direct gedicteerd zou zijn door een engel, maar de weerslag van wat de vroege christenen geloofden. Als jij iets heel anders gelooft, dan is het logisch dat je een andere canon zou willen samenstellen, die daar veel meer mee resoneert. Maar christenen zullen echter gewoon bij hun eigen canon blijven, zoals ze al eeuwenlang gedaan hebben. Hoe jij de Schrift leest en samenstelt, zegt dus veel meer over wat jij wel of niet gelooft dan over de Schrift zelf.
  12. Robert Frans

    [RKK] De Paus

    En met uw geest. Het is maar net hoe je de (heils)geschiedenis interpreteert. We lezen in het Evangelie al wel dat Petrus de sleutels van het rijk der hemelen krijgt en dat hij sowieso een bijzondere rol speelt. Ook in Handelingen neemt hij als eerste het woord. Natuurlijk krijgen de andere apostelen ook dezelfde volmachten als Petrus, net zoals alle bisschoppen die ontvangen, maar Petrus wordt heel expliciet de rots genoemd waarop Christus zijn Kerk bouwde. Wij hechten daar een eigen betekenis aan, steunend ook op onze eigen Traditie. Zoals ik al eerder in dit topic schreef, is de rol van de paus door de geschiedenis heen steeds veranderd en verder ontwikkeld. Nu is zijn rol vrij ultramontaan, maar zij is in de geschiedenis inderdaad ook meer conciliair geweest. De huidige paus lijkt ook zich weer meer te richten op een meer conciliaire rol, waarbij bisschoppen en ook synodes meer zeggenschap hebben en men daadwerkelijk vrijelijk in discussie mag gaan met de paus. De geschiedenis zal uitwijzen hoe dat zal uitpakken. We zien dan ook dat de katholieke Kerk zich enorm heeft ontwikkeld en uitgebreid over de hele wereld en dat ondanks al haar zonden en gruweldaden ze wereldwijd nog steeds een baken van hoop, geloof en liefde is voor meer dan een miljar mensen. Daarin zien wij een teken dat we daadwerkelijk zo de weg gaan die Christus wil dat wij gaan. Dat betekent echter niet dat de oosters-orthodoxen het helemaal fout zouden doen; onze gedeelde geschiedenis is nu eenmaal erg complex en veel conflicten onderling waren meer politiek dan religieus van aard. Samen delen we de sacramenten, de apostolische successie en de liefde voor de Moeder Gods en oecumenische gesprekken blijven gelukkig nog altijd plaatsvinden. God heeft, zo geloof ik, uiteindelijk een plan met ons beiden; we kunnen en mogen niet zonder elkaar. Uiteindelijk zullen we weer één worden. Maar we geloven wel dat het pausdom op krachtige wijze de eenheid van de katholieke Kerk vertegenwoordigd en dat heilige pausen daadwerkelijk een bron van inspiratie kunnen worden ook buiten de katholieke Kerk. Wat betreft de onfeilbaarheid van de paus als hij ex cathedra spreekt: we zien dat juist als een bepérking van zijn macht, niet als een verbreiding. Door die onfeilbaarheid kan hij zijn voorgangers namelijk niet tegenspreken daar waar zij ook ex cathedra gesproken hebben. Het is dus precies bedoeld om de eenheid, stabiliteit en consistentie van de Leer te bewaren. Een paus kan dus niet 'zomaar wat roepen', want hij is altijd en overal gebonden aan de Traditie, die mede gevormd wordt door zijn voorgangers.
  13. Robert Frans

    Wijn als sacrament? Alcohol algemeen

    Christus is inderdaad niet gebonden aan de sacramenten, Hij is soeverein en doet wat Hij wil. Maar Hij heeft ons wel de sacramenten gegeven, omwille van onszelf. En wel in elke kerk die allezeven de sacramenten bedient, daartoe geldig gewijde bisschoppen en priesters heeft en de leer van Christus al tweeduizend jaar doorgeeft en uitkristalliseert. De RKK is daarvan verreweg de grootste, maar zij is niet de enige. Je hebt ook de oosters-katholieken, de oosters-orthodoxen, de kopten, voor een deel ook de anglicanen, etc. We kunnen allemaal gaan speculeren over wat God wel of niet zou doen, waar Hij wel of niet gebonden aan zou zijn. Maar uiteindelijk schiet elk spreken tekort, kunnen wij niet bevatten wat er binnen zijn mogelijkheden ligt. Zodra je zegt dat iets niet bij God zou horen, God iets toch niet zo zou doen, beperk je Hem al. Het heeft mijns inziens daarom geen zin om elkaar de loef te willen afsteken over hoe ruim wij Gods mogelijkheden wel niet zouden zien. Uiteindelijk gaat het erom wat er is, wat er daadwerkelijk gaande is in de heilsgeschiedenis. En die verloopt sowieso altijd heel anders dan wij verwachten, omdat Gods wegen niet de onze zijn. Eén ding is in elk geval in vrijwel elke mystieke traditie wel duidelijk, ook in niet-christelijke: in je eentje die weg gaan heeft geen zin. Je hebt altijd een leraar en of een gemeenschap nodig, een centraal en consistent verhaal dat je volgt, met eigen metaforen, riten en gelijkenissen die hun zin niet direct prijsgeven en jouw eigen godsbeelden regelmatig tegenspreken of aan gruzelementen slaan. Je zult dus altijd afhankelijk van andere mensen blijven, we blijven elkaar nodig hebben op de weg van Christus. En wie de nederigheid geleerd heeft, wil uiteindelijk ook niet anders en is zelfs liever de minste dan de meest onafhankelijke.
  14. Robert Frans

    Wijn als sacrament? Alcohol algemeen

    Je bent niet de enige. Niet iedereen is nu eenmaal voor onredelijkheid vatbaar. Je kunt Jezus dagelijks ontvangen in de eucharistie. Hoe dat precies allemaal gaat is een mysterie, maar we geloven dat we Hem dus volledig ontvangen. Net zoals een man en vrouw zich volledig aan elkaar geven en elkaar 'ontvangen' als ze gemeenschap met elkaar hebben en ook daarna elkaar liefhebben. De enige manier om erachter te komen hoe het is om Hem te ontvangen, is door katholiek te worden, een leven van gebed, sacramenten en naastenliefde op te bouwen en zo daadwerkelijk te delen in zijn geheimen. Daarbuiten kun je misschien veel willen proberen te verklaren, maar zul je niet tot de kern komen en zul je het misschien zelfs alleen maar minder gaan begrijpen.
  15. Robert Frans

    Wijn als sacrament? Alcohol algemeen

    Jij kiest er echter zélf voor om het geestelijke en materiële tegenover elkaar uit te spelen, alsof ze niet bij elkaar horen. Maar geest en materie zijn één; Christus zelf is immers ook mens geworden. We wijzen het materiële inderdaad niet af, omdat zij immers goed geschapen is. De mens zelf heeft dan ook geen lichaam en ziel, maar zij ís een lichaam en ziel. Jouw lichaam is net zo goed deel van jou als jouw ziel. Je lichaam minachten is jezelf minachten. Je ziel minachten is jezelf minachten. De Kerk is dus zowel geestelijk als materiëel. Door materiële sacramenten wordt het geestelijke uitgedeelt en groeien we zo in alle facetten in Christus. Zo hebben we God lief met heel ons wezen en worden alle elementen van de schepping betrokken in zijn heilswerk. Het bijzondere daarbij is dat waarheid ook niet afhangt van zonde. Ook al zou er binnen de Kerk nog veel ergere dingen gebeuren, de sacramenten blijven eeuwig en waar. Al zou een priester atheïst zijn, als hij de mis correct opdraagt, dan worden brood en wijn gewoon het Lichaam en Bloed van Christus. Het is immers niet zijn werk, maar Christus' werk. We belijden dus geen afstandelijke God, die zich uitsluitend in het geestelijke domein bevindt, onaantastbaar en verre van wat wij mensen zijn. Wij belijden een God die heel concreet in onze geschiedenis is getreden, die heel het menselijk leven tot aan het lijden en de dood heeft gedragen en overwonnen en zo alles wat wij zijn geheiligd. In de eucharistie komt Jezus' heel dichtbij, komt Hij bij jou naar binnen. Je wordt één met Hem, zowel geestelijk als materiëel, dus in heel je wezen, op een wijze die niet te omschrijven is. Atheïsme en ook vrijzinnigheid ontstaat ook daar waar kerkgemeenschappen en of gelovigen het sacramentele leven afwijzen en zo Gods werkelijke tegenwoordigheid in de wereld vervangen door enkel een geestelijke, afstandelijke aanwezigheid.
×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid