Spring naar bijdragen

Robert Frans

Members
  • Aantal bijdragen

    24790
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Robert Frans

  • Rang
    Credible Leviathan
  • Verjaardag 10/18/1981

Profile Information

  • Geslacht
    Man
  • Religie
    Katholiek
  • Interesse
    Liturgie en traditie, spiritualiteit, filosofie, de schepping, het mysterie

Recente profielbezoeken

2628 profielweergaven
  1. Robert Frans

    Is Jezus een pacifist?

    Aangepast!
  2. Robert Frans

    Is Jezus een pacifist?

    Het is zomaar mogelijk dat het een indirecte goddelijke straf was voor het aanbieden van zijn dochters. Door wat zijn dochters deden werd hij immers de stamvader van twee volken die door Israël verafschuwd werden. Ook verliest hij zijn vrouw en een deel van zijn familie door de ramp en komt er sowieso dus bepaald niet zonder kleerscheuren vanaf. Nu spreekt de Schrift dus niet direct over een goddelijk ingrijpen in deze, maar je leest wel vaker over dergelijke "indirecte straffen." Denk maar aan Jakob die zeven jaar extra voor Rachel moet werken, wat een gevolg kan zijn van zijn diefstal van het eerstgeboorterecht van Esau. Want, zo zegt Laban: "Het is bij ons geen gewoonte, de jongste uit te huwelijken voor de oudste." (vgl. Gn. 29,26) Ook een subtiel gevalletje "wie de bal kaatst..."
  3. Robert Frans

    Is seks een basisbehoefte?

    Precies. De een is geroepen tot het celibataire leven, de ander tot het huwelijk. Niet iedereen heeft dezelfde roeping; zo zal een priester niet elke man adviseren het priesterschap na te leven en zo zal niet elk echtpaar anderen adviseren te huwen. Elke roeping kent naast haar zegeningen echter ook haar moeilijkheden; ieder huisje kent haar kruisje. Het celibaat kent haar moeilijkheden, maar het huwelijk ook. Dat is geen gebod, maar een gegeven dat eigenlijk alle mensen in het leven ervaren. Alleen de ene moeilijkheid is gemakkelijker te verdragen dan het andere. Een roeping is dus niet iets wat je altijd vanzelfsprekend naleeft en je gemakkelijk afgaat, maar waarvoor je bij tijd en wijle ook je krachten en je gebed moet inzetten om die moeilijkheden zeg maar als offers op te dragen aan Christus. Welke roeping je ook hebt, je zult altijd stukje en beetje daarin moeten groeien en niet meteen opgeven als het moeilijk wordt of als je natuur lijkt tegen te werken. Want als je volhardt, dan zul je steeds meer de zegeningen ervan ontvangen en zul je daadwerkelijk vanuit je vrije wil leven en niet vanuit enkel kortstondige verlangens. Liefde is nu eenmaal ten diepste een akte van de vrije wil, het zelf genomen besluit altijd trouw te blijven aan je geliefde, niet enkel een gevoel. Een roeping zonder enige offers is onbestaanbaar, vanwege onze zondige natuur en de gebroken wereld waarin we leven, maar wie liefdevol volhardt zal de moeilijkheden steeds minder als offers ervaren, maar steeds meer als mogelijkheden om verder te groeien in de roeping, in vrede met God en de naasten.
  4. Dat had ik ook begrepen inderdaad. Het WTG zal dat dan als overmacht zien en de ouders en of het kind dus niets aanrekenen. Het kind kan na de operatie dan meestal alsnog weer opgenomen worden in het JG-gezin, zonder problemen voor het kind. Daar zijn hele protocollen voor, waarbij de officier van justitie betrokken wordt. Toch is het weleens gebeurd dat een JG-kind wel degelijk stierf, omdat het niet de noodzakelijke bloedtransfusie stierf. Ook is het WTG bij tijd en wijle van standpunt veranderd inzake dit, van een totaalverbod tot enkel een gewetenskwestie. Je kunt begrijpen dat het wel erg bitter kan uitvallen als je vanwege een verbod een geliefde of zelfs je kind hebt moeten laten gaan, om vervolgens (een dag) later te horen dat het vanwege "nieuw licht" geen verbod meer is...
  5. Robert Frans

    Is seks een basisbehoefte?

    Klopt. Celibatairen noemen dat "huidhonger," de sterke behoefte om lichamelijke genegenheid te ontvangen. Ik denk ook niet dat je jezelf helemáál daarvan moet uitsluiten; alleen de meest vergevorderde mystici kunnen dat en dat is niet iedereen en dat moet je ook niet per se willen worden. Een gebrek aan dergelijke liefdevol contact kan inderdaad frustraties opleveren en wellicht was dat wel een van de belangrijkste oorzaken van het misbruik destijds. Want net zoals bij een seksueel actief leven is ook bij een celibatair leven het belangrijk dat je weet wat je doet en hoe je eventuele problemen daarin op goede, verantwoorde wijze het hoofd kunt bieden. Dat je dus ook eventuele huidhonger met gezonde, liefdevolle genegenheid jegens elkaar het hoofd weet te bieden. Uit verhalen van toen kun je niet zelden wel halen dat bijvoorbeeld het onderwijs op de seminaries destijds op zich prima tot heel goed was, maar het internaatleven zelf wel vrij liefdeloos. Niet per se gemeen, hardvochtig of strenger dan destijds normaal was (hoewel dat natuurlijk óók het geval was her en der), maar gewoon zonder die warme genegenheid. Dat is voor zowel kinderen als volwassenen niet de meest gezonde omgeving, denk ik dan. Echter, die genegenheid kun je ook met elkaar delen zonder seksuele context. Ik denk dat daarom veel kloosterlingen toch gezamenlijk leven en priesters vanouds ook wordt aangeraden om zoveel mogelijk in gemeenschap met elkaar te leven. Men kan veel broederlijke of zusterlijke warmte en liefde bij elkaar ervaren, ook op fysiek gebied, zonder dat men een seksuele relatie met elkaar onderhoudt. Dat vraagt misschien wat meer fijnzinnigheid en gematigdheid dan men gewend is, maar daar kan men dan natuurlijk wel in groeien.
  6. Robert Frans

    Is seks een basisbehoefte?

    De welbekende ochtenderectie heeft echter niets te maken met seksuele behoeften, maar is een normaal verschijnsel dat meerdere keren per nacht voorkomt. De mens is een lichaam en is een ziel.
  7. Robert Frans

    Is seks een basisbehoefte?

    Heel eenvoudig gezegd: tijdens het masturberen ben je negen van de tien keer bezig met het verwekken en beantwoorden van uitsluitend lustgevoelens en lustgedachten, die weinig connectie hebben met de liefdevolle intimiteit die een man en vrouw tijdens seks ervaren. Lust op zichzelf wordt als iets profaans of iets werelds gezien, dat pas "geheiligd" wordt als het gecombineerd wordt met de liefde voor en overgave aan je vrouw. De liefde voor elkaar adelt dan de seksuele gevoelens en geeft ze hun gerechtigde plaats. Lust opwekken of beantwoorden puur om de lust wordt in vele mystieke tradities, waaronder dus ook de christelijke, daarom als iets verkeerds gezien, omdat het je als het ware bindt aan de profane wereld en dus afhoudt van de geestelijke gaven. Het is daarnaast niet de bedoeling om mensen uitsluitend als objecten van je lust te zien, ook niet in je gedachten, ook niet voor even. Bij masturbatie doe je dat echter wel, omdat je immers niet de overgave aan de ander daadwerkelijk beleefd en uitsluitend met je eigen genot bezig bent. Theoretisch zou men kunnen masturberen zonder ergens aan te denken, maar in de praktijk gebeurt dat natuurlijk bepaald niet. Paulus zegt dan ook in zijn Korinthe-brief: als men brandt, kan men beter trouwen. Vertaald dus naar het nu: trouw met de vrouw die je liefhebt en beleef samen seks zoals het bedoeld is, of laat die gevoelens anders voor wat ze zijn. En wat Kaasjeskruid zegt is ook waar: ook in een huwelijk of anderssoortige seksueel actieve relatie zullen er perioden van kuisheid aanbreken en is het sowieso goed om met mate van elkaar te genieten. En dan is het goed als je jezelf kunt beheersen en dus ook zonder je vrouw kuis kunt leven. Kuisheid blijft dus altijd een zeer belangrijke deugd, of je nu gehuwd bent of niet, of je nu seksueel actief bent of niet.
  8. Robert Frans

    Is seks een basisbehoefte?

    Mjah, dat is enkel een licht ongemak. Niet iets om je druk over te maken en uiteindelijk gebeurt dat slechts vrij zelden als je a) geen puber meer bent en b) stopt met masturberen.
  9. Robert Frans

    Actieve donorregistratie.

    Je moet zelf weten wat je doet. De christelijke geloofstraditie heeft echt wel haar redenen om masturbatie te ontraden tot af te wijzen (en zij niet alleen; vrijwel elke mystieke traditie staat er afwijzend tegenover) en het is uiteindelijk aan jou wat jij het belangrijkst vindt. Ik denk dat het hier te off-topic is om verder over dit onderwerp te praten, maar ik wilde enkel aangeven dat het niet onmogelijk is om geheel kuis te leven en dat bepaalde gedachten daarover vrij onterecht zijn.
  10. Robert Frans

    Is seks een basisbehoefte?

    Vrouwen hebben net zoveel behoefte aan seks als mannen. Alleen zij gaan er anders mee om en hebben bínnen de seks vaak licht andere behoeften dan de man. Als je kindertjes op natuurlijke wijze wil verwekken, tja, dan is seks nogal essentiëel. Zoniet, dan is het geen basisbehoefte. Je gaat niet dood als je je ervan onthoudt en er is geen ontploffingsgevaar. Je moet er zorgvuldig mee leren omgaan, dat wel inderdaad, maar dat geldt ook voor seksualiteit an sich. Als je immers seksueel actief bent, dan zul je ook voorzichtig en verantwoordelijk daarin moeten handelen; je kan niet zomaar elke mooie vrouw bespringen, zeg maar. Een nuance is echter wel te maken hierin: als je een relatie hebt, dan wordt het uiteindelijk wél echt iets heel belangrijks, omdat het een hele essentiële band smeed tussen man en vrouw. Elkaar zomaar seks onthouden kan heel nadelig uitpakken voor de relatie en dat moet je dan ook niet zomaar doen.
  11. Robert Frans

    Actieve donorregistratie.

    Twee dingen daarover: 1. Je doet het niet alleen, je hebt God aan je zijde. Een beetje vertrouwen in Hem, gecombineerd met wat gezonde wilskracht, kan wonderen doen. 2. Er hoopt zich helemaal niets op als je je van masturbatie onthoudt en je gaat ook niet uiteindelijk ontploffen of zo. De gedachten en verlangens zullen bij tijd en wijle blijven komen ja, maar gaan ook gewoon weer weg als je er niets mee doet en worden ook veel minder intens dan wanneer je er steeds aan toegeeft. Je kunt daarbij ook jezelf weer van die gedachten afleiden door simpelweg iets anders te gaan doen en je er niet te druk over te maken. Of door je te richten op de hartstochtelijke liefde die je voor God voelt, zodat ze ineens zomaar juist iets mooi's kunnen worden. Sowieso wil het denken aan of het bidden tot God je gedachten nog weleens doen temperen. Naakt in de sneeuw springen of een ijskoude douche nemen kan natuurlijk ook, zoals sommige heiligen deden, maar ik schat zo in dat je dat liever niet doet. En ja, ik spreek uit ervaring. Oh, en maak je over je sperma maar geen zorgen. Dat blijft ofwel gewoon zitten waar het zit, ofwel het vloeit vanzelf weg tijdens je slaap. Tja, dat zijn de kleine nadeeltjes inderdaad. 😛
  12. Robert Frans

    Actieve donorregistratie.

    Serieuze vraag: heb je het weleens geprobeerd, dus een lange tijd niet masturberen, zegge minimaal een maand? Want het is namelijk heel wel mogelijk dat je constant afgeleid wordt, omdát je er steeds op antwoordt met masturbatie. Net zoals bijvoorbeeld roken ontspanning geeft van de stress die nu juist veroorzaakt wordt door het verlangen naar nicotine. Het is heel wel mogelijk dat als je ermee stopt, de gedachten soms echt nog wel blijven komen, vooral natuurlijk in het begin, maar je ze steeds gemakkelijker kunt laten overwaaien en je denken misschien juist wel helderder wordt. Het is best mogelijk dat je het geprobeerd hebt en het toch te moeilijk vond (of dat je er simpelweg geen kwaad in ziet), daarom is het ook echt een vraag van mij. Beantwoorden hoeft dan ook niet hier openlijk, als je dat liever niet doet. Maar als je het niet geprobeerd hebt, dan weet je nooit zeker of echt hetgeen zou gebeuren wat jij omschrijft.
  13. In katholiek verstaan staat het echter wél gelijk daaraan. Buiten het huwelijk kan men daarin namelijk geen seks hebben. Het gebeurt natuurlijk wel hier en daar, net zoals er dus ook geestelijken zijn die de celibaatsgelofte breken, maar het is niet de bedoeling. Zelf leef ik dus in feite ook celibatair, omdat ik niet gehuwd ben. Verder bestrijd ik de gedachte dat een celibatair leven een verstoord seksleven inhoudt. Dat zou namelijk betekenen dat met mensen die seksueel niet actief zijn per definitie iets mis zou zijn, of dat zij potentiëel gevaarlijk zouden zijn. Hoewel seksualiteit beslist een belangrijk aspect is van de menselijke natuur, kan een mens wel degelijk heel goed een gezond leven leiden zonder seks. Het is geen absolute noodzaak voor een gezond leven of een gezonde kijk op seksualiteit. Ook kunnen de (commerciële) media de behoefte aan seks onnodig veel prikkelen, zodat het normaal lijkt om er zo vaak of zo veel zin in te hebben. Zowel mensen die seksueel actief zijn als mensen die dat niet zijn, kunnen echter een ongezonde tot verstoorde kijk hebben op seksualiteit. Wat ongezond is, is daarbij ook een deels subjectief. Prostitutie is mijns inziens vrucht van een absoluut ongezonde kijk op seksualiteit, maar daar zal niet iedereen het mee eens zijn. Ook het constant geprikkeld worden door (subtiele) sensuele openbare uitingen is mijns inziens niet gezond en hier en daar zelfs pervers, maar bedrijven verdienen er geld aan, dus zal het niet snel als zodanig erkend worden. Stellen dat je zonder seks geen gezond leven zou (kunnen) leiden, komt op mij dus meer over als een stukje propaganda voor de westerse kijk op seksualiteit, waarmee je de vele mensen die vrijwillig of onvrijwillig niet seksueel actief zijn ook ernstig tekort doet. Ik geloof dus niet dat mensen zonder seksueel actief leven "van één hoog naar beneden springen." Maar wel dat zowel mensen met als mensen zonder seks zo'n diepe val kunnen maken en dat daarin dus geen verschil zit. Of je nu seksueel actief bent of niet, je blijft altijd zelf verantwoordelijk voor een gezonde kijk op seksualiteit en een respectvolle, voorzichtige omgang daarmee, of het vragen om goede hulp daarin als dat uit jezelf niet (altijd) lukt.
  14. Precies, dus kan men het celibaat niet zonder meer aanwijzen als de oorzaak. Zowel celibatairen als niet-celibatairen kunnen kinderen misbruiken. Het is dus niet zo dat iemand die ongehuwd leeft en geen seks heeft, sneller een kind zou misbruiken dan iemand die wel gehuwd is en of seksueel actief. Het celibaat hoeft daarbij ook geen verstoorde ontwikkeling op zichzelf te zijn, termeer het ook iets is waar je vrijwillig voor kiest. Anders zou elke persoon die seksueel niet actief is en ook niet wenst te zijn verstoord zijn in diens ontwikkeling en dat geloof ik niet. Het kán wel, maar dat kan net zo goed ook gelden voor personen die wél seksueel actief zijn. Waarheid staat los van zonde. Ook als iemand veel mensen zou vermoorden, heeft hij gelijk als hij zegt dat men geen moord zou moeten plegen. Hij is dan ongetwijfeld dodelijk hypocriet in zijn doen en laten, gesteld dat hij anders had kunnen doen, maar hij heeft dan wel gelijk. Tenzij je meent dat we wél mogen moorden als een moordenaar zegt dat het niet mag, maar de algemene consensus is toch dat men niet moet moorden. Of als je een hekel hebt aan wiskunde en haar openlijk aanvalt, dan heb je tóch goede wiskunde bedreven als je een wiskundesom alsnog correct oplost. Je hebt dan zelfs nog meer gelijk dan degene die van wiskunde houdt, maar de wiskundesom níét correct oplost. De houding tegen wiskunde kan dan verkeerd zijn of niet verkeerd, maar voor de wiskunde zelf is dat niet relevant. Je zou echter gelijk hebben als de Kerk zou leren dat wie Jezus navolgt, nooit meer kan zondigen of nooit van het geloof kan afvallen en dat alle gelovigen op aarde dus altijd consistent heilig leven. Dan zou haar doen en laten inderdaad inconsistent zijn met haar leer, want het is inderdaad wel duidelijk dat ook gelovigen kunnen zondigen en het geloof kunnen afvallen. Dat leert zij echter niet; zij leert juist dat de strijd tegen de zonde tot aan de dood voortduurt en dat gelovigen zelfs in het bijzonder beproefd kunnen worden daarin. Jezus en de apostelen zouden in de Schrift niet waarschuwen tegen de zonde en vooral ook tegen hypocrisie, als daar niet een vrij voor de hand liggende reden voor zou zijn. We zijn en blijven zondaars, afhankelijk van Gods barmhartigheid, en elke zonde en elk schandaal bewijst dat alleen maar des te meer.
  15. Ik ben nergens benauwd voor hoor. Als hetgeen het boek beweert namelijk waar zou zijn, dan zou dat voor mijn geloof niet veel veranderen. Hoogstens zijn er dan wat meer geestelijken die een probleem hebben dan ik dacht, maar daar ben ik echter geen van. Het katholicisme blijft toch wel waar, ongeacht de zonden die wij begaan. Dat er veel zonde en ellende binnen de Kerk te vinden is, wist ik allang, nog vóórdat ik toetrad tot haar. Ik ben dan ook niet toegetreden met het idee dat het één en al heiligheid en vroomheid zou zijn daar, maar enkel omdat zij de Kerk van alle eeuwen is, de Waarheid consistent en ononderbroken doorgeeft en omdat geen enkele zonde en schandaal haar heeft kunnen verwoesten en zál verwoesten. Het verschil is dat jij en Dat beloof ik er blijkbaar meteen vanuit gaan dat wat het boek beweert helemaal waar is, terwijl mijn houding meer afwachtend en inderdaad aanvankelijk van ongeloof is. Een houding die ik ook zou hebben als het om andere instellingen zou gaan. Het boek is echter nog niet gepubliceerd en we weten niet eens hoe hij zijn onderzoek precies heeft uitgevoerd, wie hij heeft gesproken, of het onderzoek wel deugt, etc. Men kan er simpelweg dus nog geen harde conclusies over trekken, maar enkel de eerste indruk weergeven. En dat is wat ik doe. Let wel, ik zeg niet dat het ongeloofwaardig zou zijn dat er homo's en brekers van de celibaatsgelofte rondlopen binnen het Vaticaan. Maar dat tachtig procent dat zou doen, dát komt op mij nogal, wel, sensationeel over. En het direct aanwijzen van personen dat zij homo zouden zijn, iets wat de auteur dus wel degelijk gedaan heeft, is mijns inziens gewoon niet integer. Áls iemand homo is, dan behoort hij zelf te moeten kunnen bepalen of, hoe en wanneer hij dat vertelt. En als iemand dat niet is, dan behoort hij ook als zodanig te worden aangewezen. Afwachten dus maar wat het onderzoek uiteindelijk waard zal blijken. Jij en Dat beloof ik hebben schijnbaar vrij duidelijk op voorhand je conclusies al getrokken, waarbij Dat beloof ik zelfs meteen mij op afstand meent te moeten diagnosticeren, ik nog niet echt. Ik geef het boek zeker het nadeel van de twijfel inderdaad, maar sluit daarmee niet uit dat het tóch waar kan zijn. Hier zal Dat beloof ik echter het niet met jou eens gaan zijn, vermoed ik. Het vermeende verband tussen homofilie en pedofilie is nogal omstreden en niet enkel binnen de lgbt-gemeenschap. Ik kan daar dan ook weinig anders over zeggen. Zelf ga ik er niet vanuit dat in een gemeenschap met voornamelijk homo's er meer kinderen misbruikt zouden worden, of dat homo's meer kans hebben evenals pedofiel te zijn dan hetero's, maar het zou kunnen dat het wél zo is.
×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid