Spring naar bijdragen

Robert Frans

Members
  • Aantal bijdragen

    24360
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Robert Frans

  • Rang
    Credible Leviathan
  • Verjaardag 10/18/1981

Profile Information

  • Geslacht
    Man
  • Religie
    Katholiek
  • Interesse
    Liturgie en traditie, spiritualiteit, filosofie, de schepping, het mysterie

Recente profielbezoeken

2143 profielweergaven
  1. Robert Frans

    Stelling: Men kan niet zeker weten dat God bestaat.

    Precies. Op de ene zender klassiek, op de andere jazz, op weer een andere die NASA-muziek voor de liefhebbers, misschien zelfs nog een stille zender, etc.
  2. Robert Frans

    Stelling: Men kan niet zeker weten dat God bestaat.

    Eigenlijk zou elke televisiezender dit verplicht moeten uitzenden als ze geen uitzending hebben, in plaats van die stomme tellsellzooi.
  3. Robert Frans

    Stelling: Men kan niet zeker weten dat God bestaat.

    De lancering is uitgesteld tot morgen, zo begreep ik, vanwege problemen.
  4. Robert Frans

    De Hemel

    Alleen moet de moordenaar dat wel kunnen. En dat kan hij of zij niet, daar is de wetgever voor. Zo kan de Kerk niet de leer veranderen, omdat alleen Christus de Wetgever is. Natuurlijk zijn er minder essentiele geboden, theorieën en leerstellingen die verfijnd, genuanceerd of anders verwoord worden en soms zijn bepaalde geboden niet langer nodig in de tijd en veranderen ook inzichten in mens en schepping door de tijden heen. Het WTG zou dat voortschrijdend inzicht noemen. Maar de fundamenten van de leer kunnen door niemand gewijzigd worden, ook niet door de engelen en ook niet door de paus. God blijft wie Hij is en Hij staat niet toe dat de Kerk op dogmatisch, fundamenteel niveau daarover iets leert dat tegenstrijdig is met wat zij alreeds gelooft en met wat Hij verkondigd wil hebben. God blijft dus een Drie-eenheid, de sacramenten blijven Christus' heilshandelingen door zijn Lichaam de Kerk en de Traditio blijft samen met de Schrift de leer van Christus verkondigen, ook al zou er in heel de Kerk slechts één rechtvaardige aanwezig zijn, die nog geboren moet worden.
  5. Robert Frans

    De Hemel

    Je moet wel het héle artikel van het WTG meenemen in je verhaal hè? De eerste alinea legt namelijk heel duidelijk uit wat het WTG met het woord bedoeld: De hel (Sjeool en Hades in de oorspronkelijke talen van de Bijbel) is gewoon het graf, geen plaats van pijniging met vuur. Wie gaan er naar de hel? Zowel goede mensen als slechte mensen (Job 14:13; Psalm 9:17). De Bijbel noemt dit gemeenschappelijke graf van de mensheid „het huis van samenkomst voor al wie leeft” (Job 30:23). Zelfs Jezus ging naar de hel toen hij stierf. Toch zegt de Bijbel dat hij „niet is verlaten in de hel” omdat God hem een opstanding gaf (Handelingen 2:31, 32, Statenvertaling, 1977). Ze bedoelt daarmee dus gewoon het dodenrijk, ofwel de dood zelf, waar zij die een opstanding uit de dood krijgen inderdaad eruit worden gehaald.
  6. Robert Frans

    Stelling: Men kan niet zeker weten dat God bestaat.

    Uiteraard. En als er in de wereld van Lucky Luke een (goddelijk) wezen zou bestaan die bij tijd en wijle draken tevoorschijn tovert, dan kan er ook prima een draak in de saloon liggen rusten. Maar het kan niet, juist omdát er geen drakenwezen in zijn wereld is. Vergelijk het met de smurfen (ja, het wordt steeds knusser hier ). Dat de smurfen blauw zijn en in een onvindbaar paddedorp leven, nou ja, dat kan prima in die wereld en dat vinden we dan ook vrij gewoon. Maar als ze ineens dik bevriend zouden zijn met Gargamel en Gargamel zelfs samen met hen in het dorp zou wonen, dan zou dat toch echt niet kloppen. Dan zou er eerst een hele plottwist plaats moeten hebben gevonden die voldoende geloofwaardig is in dat verhaal. Het zou het verhaal echter ook onvermijdelijk totaal veranderen. Nu dan de Schrift. Daar staan zowel mythen als historische gebeurtenissen in, maar dus ook historische wonderen, zoals die van Jezus zelf. Ook hier hangt de geloofwaardigheid af van de context in deze wereld. Stel dat de mens vanaf het begin nooit in goden zou hebben gelooft en al meteen zo rationeel zou zijn als jij (), dan zou een verhaal over een mensgeworden God die natuurwetten breekt niet kloppen. Maar in onze menselijke geschiedenis vind je nu juist veel verhalen en zinspelingen over goden die sterven en verrijzen, die zich met mensen huwen en die natuurlijk wonderen verrichten. In onze geschiedenis is het verhaal van Jezus dus helemaal niet zo vreemd, los van of je gelooft dat ze waargebeurd zijn of niet. Tja, maar dat geldt voor alles, ook voor het bestaan van onze werkelijkheid. Een dergelijke constatering is dan ook eigenlijk niet zo relevant. Natuurlijk kunnen we uiteindelijk niets zeker weten en kom je bij voldoende diep nadenken altijd wel uit op iets wat niet klopt of niet te bewijzen is. De vraag is alleen: verwoordt hetgeen we wél weten, verhalen en overdenken daadwerkelijk wat wij geloven? Is het verhaal dat wij vertellen, theïstisch of atheïstisch, daadwerkelijk het verhaal van de mensheid in relatie tot de kosmos, of komt het daar daadwerkelijk het dichtst bij in de buurt? Stel dat een levensbeschouwing (of misschien gewoon ook de bijbel zelf) als een woordenboek zou zijn, met verhalen, metaforen en ideeën in plaats van letterlijke woorden, biedt het woordenboek dan voldoende vocabulaire om echt alles uit te kunnen drukken wat leeft in ons hart? De gemiddelde gehuwde man kan echter prima leven met het mysterie waarmee hij is getrouwd. En dit is niet enkel bedoeld als flauwe opmerking, maar heeft toch een wat serieuzere ondertoon. Hoe flauw het ook klinkt, het mysterie is enkel te bevatten als je je aan haar overgeeft. Net zoals je een taal pas werkelijk zult leren als je haar daadwerkelijk spreekt en je onderdompelt in de cultuur of culturen waarin zij gesproken wordt. Die overgave hoeft natuurlijk niet blind te gebeuren, net zoals je ook niet met de eerste de beste leuke dame trouwt en je ook niet elke taal zomaar gaat leren. Je moet wel nader kennismaken: kan en wil ik voor haar echt een goede man zijn en zij voor mij een goede vrouw, wordt die taal voldoende gesproken wereldwijd om er echt iets aan te hebben in mijn bestaan? Maar het is wel een combinatie van onderzoeken en overgeven. Het christendom zou je kunnen vergelijken met een kathedraal. Als je buiten de kathedraal blijft, dan zul je voldoende aanknopingspunten vinden om te weten wat het in essentie is. Je bestudeert de ramen, torens, de metseltechnieken en je inspecteert zo al of het gebouw wel voldoende stevig, consistent en deugdelijk gebouwd is om er te willen en kunnen vertoeven. Maar als je het fundament zoekt, zul je die tevergeefs vinden. Het gebouw lijkt nergens op te steunen, in het luchtledige te zweven; er lijkt geen enkel bewijs te zijn van haar grondslag. Het fundament bevindt zich namelijk ín het gebouw, op het altaar. Je moet dus uiteindelijk naar binnen, misschien eerst heel voorzichtig en nog dicht bij de ingang blijvend, om haar werkelijk te leren kennen. En in veel dingen in het dagelijks leven is dat eigenlijk ook zo. Om werkelijk een vrouw, een taal of zelfs een sportvereniging te leren kennen, moet je er omgang mee hebben. Uitsluitend van buitenaf onderzoeken heeft natuurlijk zin om te weten waarmee je te maken krijgt, maar het komt uiteindelijk toch ook op vertrouwen aan. Als buitenstaander beleef je dingen nu eenmaal heel anders dan als deelnemer. Het is dus een combinatie van onderzoeken en gewoon ervoor gaan. Dat hoeft dan niet in één keer, net zoals je ook eerst een gewone relatie met die vrouw aangaat, die taal leert middels een cursus en een paar proeflessen volgt bij die vereniging. En binnen de Kerk ook bij het voornemen toe te treden eerst catechese krijgt en de tijd om erover na te denken. Soms en soms vaker kun je werkelijk niet weten wat er op je pad komt, maar moet je toch die weg gaan. Omdat je weet of gelooft dat het pad juist is om te gaan, omdat je gelooft dat zij inderdaad de weg naar geluk is.
  7. Robert Frans

    De Hemel

    Voor de waarheid is dit niet relevant. Stel dat ik iemand zou vermoorden en vervolgens zou verkondigen dat gij niet zult moorden, dan ben ik zeer zeker hypocriet, maar heb ik wel gelijk. Men mag niet ineens gaan moorden, alleen maar omdat ik dat deed. De waarheid staat dus los van de verkondiger, van de zonden die wij begaan. Anders zou Gods leer elke keer weer veranderen als een kerkleider zondigt en kun je pas God leren kennen als je helemaal zeker weet of de kerkleiders wel helemaal zondeloos zijn. Maar dat kun je toch ook nooit zeker weten; zelfs over de kerkleiders van toen kunnen we niet echt oordelen, omdat zij misschien ook oprecht dachten het beste te doen in de tijd waarin zij leefden. En ja, de katholieke Kerk heeft wel degelijk alle kenmerken van Christus' Kerk. Want hoewel er inderdaad veel zonde en leed te vinden is binnen haar, zijn er ook ontelbaar veel gelovigen die devoot Christus dienen, in alle zachtmoedigheid, liefde en bescheidenheid. Kennen we vele heiligen die schitterende werken hebben gedaan op aarde en miljoenen mensen ter inspiratie zijn. Hun grootse werken zijn nog altijd krachtiger dan alle gruwelijkheden bij elkaar, want Gods liefde is altijd sterker dan zonde en dood. Al zouden er maar tien rechtvaardigen zijn... Maar bovenal kennen we de sacramenten, die door geen kwaad kunnen worden aangetast en waardoor Christus zijn heilshandelingen verricht. We kennen Christus' Werkelijke Tegenwoordigheid in de eucharistie, de grondslag van het bestaan van de Kerk, waardoor wij ook fysiek gemeenschap met Hem hebben. We kennen het apostolisch leergezag, een gids door de tijden heen die elke keer weer het geloof zowel vernieuwd als bevestigd. Dat de Kerk ondanks alle zonden er nog steeds is, bemoedigd ons des te meer. God laat het werk van zijn handen nooit varen. Ook als ík zondig, laat Hij mij niet los en vervangt Hij mij niet voor een ander. De Kerk is onvervangbaar, net zoals ik dat voor God ook ben. De Kerk is heilig, omdat zij met Christus verbonden is en ik ook heilig mag zijn ondanks al mijn zonden. De Kerk is één, omdat Christus één is. Haar toekomst ligt in Christus, tezamen met de Kerk in de hemel, net zoals mijn toekomst ook bij Hem ligt als ik ondanks mijn zonden Hem trouw blijf dienen. Bedenk je wel: ook Israël beging de ene zonde na de andere en was God meer niet dan wel trouw. Wreedheden in de oorlog, politiek gekonkel, overspel, ontucht, het kwam er allemaal voor. Maar toch gaf Hij haar nooit op, bleef zij zijn oogappel, liet Hij haar door bijvoorbeeld Bileam zelfs het meest rechtvaardige volk noemen. Hoe dit kan? Simpel, omdat God niet naar de zonde kijkt, maar naar onze wil Hem te dienen. Omdat Hij vertrouwen in ons heeft, omdat Hij van ons houdt. God houdt van zijn Kerk, Hij lijdt daarom hevig als haar dienaren zondigen, en Hij wil alleen maar het beste voor haar. En dat is niet haar vernietiging. Hoe vaak Hij niet tegen Mozes zei dat Hij Israël wilde vernietigen en met hem een beter, sterker volk wilde oprichten? Maar Mozes bad dat dat nooit zou gebeuren en God stemde daar keer op keer mee in. Zo bidden en vertrouwen wij dat Hij ook zijn Kerk nooit zal vervangen. De verschrikkingen binnen de Kerk die gebeuren, gaan mij ook aan het hart. Maar de zonde is nu eenmaal onlosmakelijk onderdeel van het verhaal van de mens. Maar het verhaal eindigt daar niet mee, de Kerk is méér dan enkel dat. Véél meer. Zou de Kerk alleen de zonde zijn, dan was zij allang verloren gaan. Maar zo is het gelukkig niet. Zij is wat Christus wil dat zij is, los van de zonde, en zelfs de zonde weet Hij nog ten goede te keren. De geschiedenis van de Kerk leert ons nederigheid en ons te vertrouwen op Christus alleen. Laat je dus niet verontmoedigen als de zonde je bij de keel grijpt, want je hebt een machtige Medestander aan je zijde. Laat je niet verontmoedigen als de Kerk geplaagd wordt door het zoveelste schandaal, want het kloppend Hart van de Kerk is het Hart van Christus en Hij zal nooit zijn Kerk overleveren aan de zonde. Zijn waarheid, zijn liefde en zijn wil zullen altijd gekend worden binnen de Kerk en geen satan kan daar ook maar iets tegen beginnen. Satan kan ons beroven van onze waardigheid door de zonde, hij kan ons kleineren, ons geloof verminderen en ons verwoesten. Maar hij kan de Kerk nooit afhouden van de juiste goddelijke leer, van wat Christus in alle tijden en culturen ons wil openbaren.
  8. Robert Frans

    De Hemel

    Dat zal God nooit toelaten. Hij waakt over zijn schatten. Daar waar zij het niet begrepen, leidde God hen naar de waarheid en bracht Hij de kennis tot ontwikkeling. Maar altijd consistent met wat ze alreeds geloofde. De leer van de opstanding is altijd centrale leer geweest binnen het christendom. Het protestantisme, inclusief aanverwante groeperingen als de Jehovah's Getuigen, is inderdaad hopeloos verdeeld. Zij vormt inderdaad het bewijs dat je met de Schrift alleen niet tot duidelijkheid komt, maar enkel tot verwarring en onbegrip. Zou de Schrift voldoende zijn geweest, dan was het protestantisme nu nog altijd één en dezelfde kerk geweest en was jij dus ook gewoon protestants geweest. Ja, en als je Shakespeare interpreteert helemaal los van de Engelse cultuur waarin zijn werken geschreven zijn, met frisse, nieuwe blik, dan kom je ineens ook op heel andere dingen uit. Maar recht doe je Shakespeare daar bepaald niet mee. Je kunt de Schrift daarom niet losweken van de geloofstraditie waarin zij ontstaan is. En daar jullie ook graag de kerkelijke geschiedenis bestuderen en zelfs hier en daar de kerkvaderen citeren om een argument te maken, doen jullie dat in feite ook niet. Ook jullie proberen aan te tonen geworteld te zijn in een apostolische geloofstraditie. Daarbij hervormt de Kerk zich voortdurend en is de geloofstraditie een levende ontwikkeling, die voortdurend Gods wil vertaalt naar de tijd waarin wij leven. Het verschil alleen is dat zij nooit zal tegenspreken wat ons op fundamenteel niveau is overgeleverd. God de Zoon wordt niet ineens een engel, de sacramenten verdwijnen niet ineens van het toneel en de Drie-eenheid lost niet ineens op in het niets. God spreekt zichzelf niet tegen, dus doet de Kerk dat ook niet. De altijd noodzakelijke frisse blik op het geloof kan dus niet inconsistent zijn met wat onze voorvaderen leerden. Klopt, de geloofstraditie ontwikkelt zich en onze kennis over Schrift en Traditio neemt toe. Maar zal dus nooit tegenspreken wat wij alreeds geloven. God speelt geen spelletjes met ons. Als Hij de afgelopen eeuwen de Kerk zijn Drie-eenheid liet verkondigen, dan laat Hij dat nu ook doen. Als Hij de afgelopen eeuwen werkelijk tegenwoordig was in het Sacrament, dan trekt Hij die belofte niet in en maakt Hij zijn eigen geloofsschat niet ineens tot een leugen. Hij is dan ook nu werkelijk tegenwoordig in het Sacrament. Sterker nog, Hij laat zelfs het begrip toenemen over deze zaken, zonder dat we Hem ooit helemaal zullen doorgronden natuurlijk. De Kerk is niet statisch, zij veranderd ook en beweegt mee met de tijden, maar wel vanuit het rotsvaste, eeuwenoude geloof van de apostelen en hun leerlingen. Met Christus is de Openbaring voltooid. Het enige wat wij kunnen doen, is erop voortborduren en zijn universele Leer verder uitkristalliseren. Maar het is ons níét toegestaan een hele nieuwe godsdienst rondom Hem te stichten, met fundamenteel andere leringen die de leer van de Kerk tegenspreken. Mooie invuloefening, daar zou ik ook de reformatie voor kunnen invullen. Die kwam immers met leringen aanzetten tegenstrijdig met de eeuwenoude, kerkelijke leer. Doe dus wat jou het beste lijkt, maar dit soort argumentatie zegt helemaal niets.
  9. Robert Frans

    De Hemel

    Niet als je vertrouwd op de geloofstraditie die vanaf het begin al is overgeleverd, beginnende bij Christus en doorgegeven en verder ontwikkelt door de apostelen en hun opvolgers. Daar komt de Schrift dan ook uit voort. Dat is letterlijk niet wat er staat.
  10. Robert Frans

    De Hemel

    Daar staat echter niet dat alléén de Schrift nuttig is tot dat alles. In 1 Timoteüs 3,15 staat dan ook: Mocht ik worden opgehouden, dan weet gij, hoe men zich behoort te gedragen in het huis Gods, dat is, de kerk van de levende God, pijler en grondslag van de waarheid. De kérk is dus de grondslag van de waarheid, niet de Schrift. En in 2 Tessalonicenzen 2,15 schrijft Paulus: Dus, broeders, staat vast en houdt u aan de overleveringen waarin gij door ons, hetzij mondeling hetzij schriftelijk, zijt onderwezen. Ook hij zegt dus dat er een mondelinge én schriftelijke traditie ofwel overlevering is (Traditio is Latijn voor Overlevering). Sowieso zie je in de Schrift de Overlevering al volop aan het werk: de apostelen prediken mondeling, zij leveren de leer van Jezus over en in Handelingen 15 komen ze zelfs samen in een concilie om een besluit te nemen over een theologische kwestie. Zij beoefenen dus alreeds het kerkelijk leergezag en hun opvolgers hebben niet anders gedaan.
  11. Robert Frans

    De Hemel

    Exact, waarbij het natuurlijk en-en is. Want in de Schrift staat niet dat de Geest ooit een canon zou helpen samenstellen. Dat is een stelling die daarom buitenbijbels is, gebaseerd op een geloofstraditie die er al wás. Op basis dáárvan is dus ook de Schrift ontstaan. De Schrift is dus ontstaan vanuit het vertrouwen dat de heilige Geest de Kerk leidt en dus ook haar geloofstraditie doet ontwikkelen. En dat vertrouwen is niet gestopt na de vaststelling van de canon tijdens het concilie van Trente. De waarheid is echter nog altijd heel eenvoudig te begrijpen voor zelfs de meest ongeletterde boer. Maar als je het zo omschrijft, dan zou je bijna nog stellen dat God het zo gewild heeft. Als er twee hoofdstromen binnen het christendom waren, terwijl de ene wegvalt en de andere floreert, is het dan niet juist een hele eenvoudige waarheid dat God blijkbaar de andere verkoos? Sommige gelovigen komen inderdaad met allerlei ingewikkelde verklaringen over waarom God zijn Kerk dan zolang zou hebben laten dwalen en zelfs vanaf het moment dat de laatste apostel stierf. En waarom God na zestien of zelfs negentien eeuw ineens met een fundamenteel andere leer zou komen, waarin heel het gelovig bestaan ineens totaal op de kop wordt gezet en waardoor je als gelovige een verschrikkelijke, niet te overziene keuze zou moeten maken met allesbepalende gevolgen voor je zieleheil: blijf ik bij de katholieke Kerk of ga ik mee met de Reformatie? Blijf ik gereformeerd, of ga ik mee met de nieuwe opwekkingsbewegingen? Alsof God zulke spelletjes speelt met zijn gelovigen, die dan maar moeten zien te raden welke van de duizenden protestantse en aanverwante denominaties nu weer de juiste zou zijn. En volgens sommigen zelfs verloren zouden gaan als zij net de verkeerde zouden kiezen. Terwijl je ook heel eenvoudig kunt stellen: áls de Kerk zich ontwikkelt heeft zoals zij is ontwikkelt op leerstellig gebied, áls we erop mogen vertrouwen dat God zijn Kerk leidt en bestuurt en dat Hij wil dat elk mens in elke tijd en cultuur Hem recht leert kennen, en áls de Waarheid daadwerkelijk losstaat van onze zondigheid, omdat Christus altijd Dezelfde blijft en geen zonde binnen of buiten de Kerk daarin iets kan veranderen, dan is deze ontwikkeling blijkbaar door Hem gewild. Misschien dat het ons verbaast, misschien dat we in ons beperkte denken het heel anders hadden bedacht, omdat wij graag alles eenvoudig, overzichtelijk en naar onze maatstaven willen houden, alsof we God in onze broekzak moeten kunnen stoppen. Maar dat is niet iets wat God tegenhoudt om te doen wat Hij in zijn liefdevolle voorzienigheid doet.
  12. Robert Frans

    De Hemel

    Het is onvermijdelijk dat je voor het samenstellen van een bijbelse canon afhankelijk bent van buitenbijbelse voorwaarden, voortkomend uit je eigen geloofstraditie. Je hebt dan immers nog geen bijbel waaraan je de canon zou kunnen toetsen, want die ben je dan juist aan het samenstellen. En die van ons komt overeen met de Septuagint, door de apostelen gebruikt, terwijl de joodse canon pas in de eerste eeuw officiëel werd vastgesteld. Zegt ook wel iets, denk ik. Daarbij is de gelijkenis met welke andere canon ook weer een buitenbijbels argument. In de Schrift zelf staat zo'n voorwaarde nergens omschreven, in geen enkele canon.
  13. Robert Frans

    De Hemel

    Het gaat om de zogenoemde deuterocanonieke boeken. Die hebben geen tweede rang, zoals sjako lijkt te impliceren, maar behoren gewoon volledig tot de Schrift en hebben dus precies dezelfde canonieke status binnen de Kerk. Deuterocanoniek is enkel een neutrale term die aangeeft dat zij "in tweede instantie" werden toegevoegd: Hiëronymus nam ze pas later op in zijn Vulgaat, na aandringen van Augustinus, en die Vulgaat werd vervolgens door de Kerk als dé bijbel erkend. Het gaat om de volgende geschriften: Tobit Judit Toevoegingen op Ester 1 Makkabeeën 2 Makkabeeën De wijsheid van Salomo Wijsheid van Jezus Sirach Baruch, met de Brief van Jeremia Toevoegingen aan Daniël Het zijn echter allemaal boeken uit het Oude Testament. De canon van het Nieuwe Testament hebben de reformatoren ongemoeid gelaten en is dus gelijk aan die van de katholieke Kerk. Volgens sjako staan er vreemde, buitenbijbelse dingen in, maar die dingen worden natuurlijk vanzelf bijbels zodra je de boeken als bijbels erkend. Zo eenvoudig kan theologie soms zijn.
  14. Robert Frans

    Stelling: Men kan niet zeker weten dat God bestaat.

    Ik heb het dan ook niet over de bijbel, maar over het leven hier zelf, dat een groots, complex verhaal is, met ontelbaar veel verhalen daarbinnen. Maar je hebt wel gelijk, het enige verschil tussen fictie en realiteit is dat fictie geloofwaardig moet blijven, aldus Mark Twain. Over het water lopen is natuurlijk geen probleem voor de Schrijver; ik kan dat in mijn eigen verhalen ook. Of dat consistent en geloofwaardig is, ligt er erg aan wie het doet en waarom. Zou ík ineens over water lopen, zonder aanwijsbare reden, dan zou dat vreemd zijn. Maar als God zelf als het ware in zijn boek incarneert en vervolgens daarbinnen verschillende tekenen verricht, zoals over het water lopen, dan is dat weer wél vrij logisch. Daar is Hij nu eenmaal God voor, de Schrijver van het verhaal. Of als Hij een personage wonderen laat doen, dan kan dat óók, want als God kan Hij dat nu eenmaal. Zou het over het water lopen zijn omschreven als een natuurwet, als iets wat iedereen kan, dan zou dat een vreemde, ongeloofwaardige fout zijn in het verhaal. Maar wordt het omschreven als een wonder, dan is het weer consistent en geloofwaardig. Het idee van een wonder in klassieke zin is namelijk nu juist dát het natuurkundig onmogelijk is. Zou Jezus gewoon gezwommen hebben, dan zou er natuurlijk weinig wonderbaarlijks aan zijn, behalve dan dat Hij dan wel wonderbaarlijk goed heeft moeten kunnen zwemmen, om zo'n storm te evenaren. En zou in heel de menselijke geschiedenis het goddelijke en het wonder volstrekt uitgesloten zijn geweest, dan zou het verhaal van Jezus inderdaad de draak in de saloon zijn geweest. Maar de mens geloofde al in God of in goden en was al bekend met wonderverhalen, ook in de joodse cultuur destijds. Jezus sluit daar dus heel natuurlijk op aan, niet in de laatste plaats nu juist op de geschiedenis van Israël zelf, en in veel godsdiensten en levensbeschouwingen, van toen en van nu, zien we zelfs bijzondere heenwijzingen naar wie Hij is en wat Hij gedaan heeft. Om een verhaal, fictief of werkelijk, mythisch of prozaïsch, te beoordelen, zul je dus wel naar de context, het genre, de omliggende geschiedenis en het begrippenkader binnen het verhaal moeten kijken. Dat geldt voor verhalen in de Schrift als voor verhalen die je beste buurman overkomen. Je zult dan daadwerkelijk bemerken dat de werkelijkheid vaak zoveel vreemder en grilliger in elkaar zit dan welke fictie ook. Wat dat betreft is de Schrift inderdaad heel reëel. Maar toch weten wij als mensen er prachtige, echte verhalen uit te destilleren en blijkt die grilligheid enkel te ontstaan omdat wij simpelweg niet zicht hebben op het héle verhaal. De tweede wereldoorlog is bijvoorbeeld een buitengewoon vreemd verhaal, met zwarte stormtroopers die doodskoppen dragen, industriële executiekampen van een buitensporige wreedheid, bizarre plotwendingen, een superwapen op het eind dat hele steden in één keer wegvaagt en dat daarna nooit meer gebruikt mag worden, noem maar op. Bij een uitgever zou men zo'n plot niet accepteren, want veel te ongeloofwaardig en te vergezocht. Sterker nog: zelfs in de film Schindlers List werd de absurde wreedheid van kampbewaker Amon Göth gematigd (!), omdat men bang was dat de mensen het anders niet zouden geloven. Hij was dus nog vele malen erger dan de film laat zien... Toch is de oorlog echt zo gebeurd en een bron van eindeloos veel aangrijpende, ontroerende, spannende en vooral ook gruwelijke verhalen. Dus tja, wat is geloofwaardig en wat niet? Met de werkelijkheid om ons heen is die vraag niet zonder meer gemakkelijk te beantwoorden. Vrouwen zijn ook een compleet mysterie, dat zegt zelfs Stephen Hawkins, maar toch weten we vrij zeker dat zij bestaan. Serieus weer: daar de mens al heel lang met God optrekt, in welke hoedanigheid ook, is het voor de mens blijkbaar niet moeilijk geweest om haar Schepper te herkennen in de kosmos en in het eigen bestaan. Ook nu er mensen zijn die Hem niet meer herkennen en daardoor aan zijn bestaan twijfelen (en daarvoor zeer begrijpelijke redenen kunnen hebben), betekent dat niet meteen dat God dus volstrekt onkenbaar zou zijn voor allen. Dat geldt dan alleen voor die mensen. Binnen het katholicisme weten we in elk geval wel dat God inderdaad een mysterie is, dat zijn bestaansvorm voor ons niet te bevatten is en slechts enigszins te duiden in verhalen, metaforen en een setje complexe dogma's. Maar we weten ook dat Hij zich heeft laten kennen door Jezus Christus en de verhalen die over Hem zijn overgeleverd. Door Christus werd Hij mens en kunnen we Hem concreet leren kennen en beminnen. Met Christus kwam Hij in onze tijd en onze geschiedenis. Ondoorgrondelijkheid is dus geen reden om aan het bestaan van iets te moeten twijfelen. Er zijn zoveel dingen die wij (nog) niet kunnen doorgronden, maar die wel bestaan. Het mysterie nodigt ons dan enkel uit tot overgave eraan en tot het onderzoeken wat te onderzoeken valt.
  15. Robert Frans

    De Hemel

    Natuurlijk is het Offer volledig. Alles wat ik schrijf komt dan ook voort uit het Offer. Door geloof worden we vergeven en ontvangen we Gods liefde. Maar geloof uit zich altijd in werken, zoals Jakobus ons ook leert. Het één sluit het andere dus niet uit. Het goede dat je doet voedt je geloof en andersom. Wel als het ten goede van de ziel komt. Net zoals een tandarts een kies zal trekken die reddeloos verloren is, al zal dat de patiënt pijn opleveren. Het vagevuur vergeeft dan ook niet, maar reinigt enkel en doet dus precies hetgeen wat jij omschrijft. Het is een uitwerking van het Offer, opdat wij geheel rein worden. Daarbij is het vagevuur dus niet de enige plaats van reiniging, maar is het leven op aarde dat ook. Sterker nog, daar begint het nu juist. Inderdaad. Wat je hier op aarde vergoedt, hoef je natuurlijk na je dood niet meer te vergoeden. Wij zijn inderdaad zo vriendelijk geweest om alle boeken netjes in de bijbel te houden en niet een aantal eruit te scheuren omdat zij niet zouden matchen met een zekere protestantse theologie en met gestelde voorwaarden voor bijbelboeken die niet eens in de bijbel zelf staan. Het is nu eenmaal niet zo kies om eerst alle teksten die onder meer naar het bidden voor de doden refereren uit je bijbel te halen en vervolgens te zeggen dat het bidden voor de doden niet in de bijbel staat. Bedenk je wel: wij hebben geen boeken toegevoegd aan de bijbel. De reformatie heeft er juist een aantal boeken uitgehaald. Zíj heeft dus de bijbel aangepast, niet de katholieke Kerk. En het scheelde weinig of Luther had zelfs nog Jakobus uit zijn bijbel gehaald. Het absolute sola scriptura zoals jij leert staat echter nergens voorgeschreven in de bijbel zelf. Het gezag van de Schrift, dat zeker, maar het exclusíéve gezag? Dat zeker niet. En een bijbelse canon zul je ook al nergens in de Schrift zelf tegenkomen. Kortom, als jij nu eens jouw sola scriptura (niet te verwarren met het sola scriptura van de reformatie zelf) en dan ook meteen jouw bijbelcanon van slechts 66 boeken puur en uitsluitend alleen vanuit de Schrift zou willen verantwoorden, dan zou dat wel zo netjes zijn.
×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid