Spring naar bijdragen
Ursa

[Speltopic] Het festival van Wakkerdam

Aanbevolen berichten

Bella wandelde over de paden van het bos, onderweg naar het dorp. Ze had trek gekregen, maar weinig geld meer. Haar bron van inkomsten was aardig ingestort, nu niemand elkaar meer vertrouwde...

Misschien viel er nog ergens iets te ritselen...

Ze hoorde een steeds luider geschreeuw en gegons, alsof er een hele horde bijen rond zoemden. Ze volgde het geluid, het zou toch niet weer...

Bij de bakker bleek het halve dorp te zijn samengepakt. Iedereen probeerde naar binnen te kijken, door de etalage. Plots rende een vrouw voorbij, met haar hand voor haar mond.

Uit het gegil bleek al snel wat er aan de hand was.. De bakkerin was het tweede slachtoffer geweest van de weerwolven. Zo te horen restte er weinig meer van haar.

Iedereen was in rep en roer, wie kon dit toch gedaan hebben, vroegen de mensen zich af. Waren de weerwolven op dit moment aanwezig? Kon je je eigen buren nog wel vertrouwen?

Een paar meter verderop stonden een paar dorpelingen te praten. 'Die geitenboer, hij is het vast!', zei een vrouw. 'Of de burgemeester... Dat vond ik altijd al zo'n vreemde vent. En waar is hij nu, nu het dorp hem zo hard nodig heeft?' vroeg een ander. 'Misschien zijn het beiden wel weerwolven..', haakte de vrouw er op in.

'Die burgemeester spoort inderdaad niet, we moeten van hem af zien te komen!', riep een man met een brute stem.

Bella deed alsof ze niets gehoord had en liep verder, brood kon ze nu wel vergeten, maar de burgemeester was niet erg geliefd meer, leek het.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat was er in hemelsnaam aan de hand in Wakkerdam?

Mayke, de meest geliefde vrouw van het hele dorp, was vermoord. Weerwolven - Dio twijfelde nu niet meer aan hun bestaan - hadden deze vrouw in koele bloede van het leven beroofd. Wie kon je vertrouwen? En, betere vraag, wie niet? Die burgemeester, die zou toch juist de orde moeten herstellen na de eerste moord? Waar was hij in het verhaal? Dio wist het niet. Waren alle mensen onbetrouwbaar? Hij schepte nog wat water met de kom die hij met zijn handen maakte en dronk ervan. Cara liep voorbij. Hij wist dat hij haar kon vertrouwen. Hij wist het niet met zijn verstand, maar alleen met zijn hart. Op welke van de twee moest hij vertrouwen? Zijn verstand bood hem geen inzicht meer...

Hoe kon een mens dit doen? Dio moest en zou uitzoeken wie hier achter zat.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

De dorpelingen, of wat er nog over was, hadden zich in de herberg verzameld. Velen waren nog geschokt van de dood van Mayke de bakkerin. De oude burgemeester hadden ze misschien niet heel erg gemogen, maar het lieve bakkersvrouwtje was bekend en geliefd door het hele dorp. Wat moest er nu gebeuren? [...]

UITSLAG STEMMINGSRONDE 2:

ilsefecit: blanco

WonderfulStar: Yrmahon

MarinusCopy: blanco

annzie: MarinusCopy

Chealder: MarinusCopy

tucker: blanco

Pinkeltje: MarinusCopy

Archillion: Yrmahon

Floes: MarinusCopy

Yrmahon: MarinusCopy

GM mededelingen:

- De GM heeft even geen puf een heel verhaal te schrijven. Later meer.

- MarinusCopy wordt geëxecuteerd. Hij was Weerwolf (!)

- Het is nu aan MC een opvolger aan te wijzen. In principe heeft hij daar tot morgenavond (zaterdag) 20:00 u de tijd voor. Per PM of in dit topic kan hij een opvolger aanwijzen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Therea had altijd haar ogen en oren open gehouden. In de herberg werd veel gesproken. De mensen hadden dingen gezien. Dingen die niet klopten. Therea had met hun allen gesproken, vooral met Ogmios, een man waar ze niet zo veel contact mee had gehad in het verleden, maar die wel betrouwbaar overkwam. Urenlang, tussen het opdienen en poetsen door, hadden ze nagedacht over wat er aan de hand was met het dorp. Therea maakte haar bezorgdheden over aan Asa en de anderen die ze kon vertrouwen. Iedereen sprong mee op de kar. Ze kwamen tot de conclusie dat de burgemeester te weinig deed, zelfs misschien tegenwerkte. Deze man konden ze niet vertrouwen. Was hij één van de duistere weerwolven? Wellicht.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

De stemming sloeg om. De verzamelde dorpelingen richtten zich tot Bram. 'Jij was de enige die enig zicht had wat er gebeurde vannacht, en jij hebt niks gemerkt?' Verschillenden kwamen kwaad zijn kant op. 'Voorspelt hij ook niet altijd het weer? Dat is vast een kwade kracht!' 'Hij is vaak in het bos, hij houdt niet van mensen!' Terwijl de mensen zo aan het debatteren waren probeerde Bram er maar stilletjes tussenuit te glippen. Helaas werd hij bij de deur in zijn kraag gevat. 'En waar gaan we heen?' De andere dorpelingen zagen het gebeuren. 'Kijk, hij verdedigt zich niet eens!' 'Hij is schuldig!' 'Weerwolf'! Lochlar verhaalde hoe Bram altijd likkebaardend naar zijn geitjes keek. Verschillende burgers meenden Bram ooit met een dierlijke grijns en hongerige ogen naar hen te hebben gekeken. 'Hangen moet 'ie!' riep er eentje.

Volgens een oud gebruik bij de executie van burgemeesters mochten ze voor dat hun hoofd op het hakblok kwam te liggen een opvolger aanwijzen. 'Bella' gromde Bram. Hij verzette zich hevig en er waren meerdere mannen nodig om hem op zijn plaats te houden. Ogmios had aan één slag genoeg, bloedend rolde de hondenkop van Bram over het plein. Een gejuich steeg op. Eindelijk hadden ze een weerwolf te pakken. Misschien waren de problemen nu wel opgelost.

Bella stond aan de rand van de groep. Ze schrok hevig toen ze haar naam hoorde. 'Ik ben wel de laatste die burgemeester wil worden', dacht ze. Wat bezielde Bram om haar naam te noemen? Na de executie draaiden de mensen zich naar haar om. Verschillende keken haar wantrouwig aan. 'Vanaf nu ben jij onze leider' zei een stevige tante, 'wat gaan we doen?' Verwachten keken ze Bella aan...

GM mededelingen

MarinusCopy heeft WonderfulStar (Bella) als opvolgster aangewezen. Zij is vanaf nu de nieuwe burgemeester.

Nu nadert de nacht wederom. Ik verwacht van de ziener en van de weerwolven resp. wie gezien moet worden en wie opgegeten. In principe hebben jullie daarvoor tot maandagmiddag 17:00 u de tijd. Eerder mag ook, maar het is weekend hè. :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ogmios was voor 1/3 tevreden. Er waren nog 2 weerwolven over...

Bram had Bella als opvolger aangewezen. Instinctief voelde Ogmios aan dat Bella geen wolf was, wolven waren niet zo gek om een wolf aan te wijzen als opvolger.

Nee, de wolf school ergens anders...

Dicht bij de geiten.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Therea deelde de mening van Ogmios. Hij had toch wel inzicht, vond ze. Hij voelde erg goed aan wat er aan de hand was. En ja, het zou snel duidelijk zijn: als iemand van degenen die tenminste het lef hadden om erover openlijk te praten zou sterven, zouden de anderen hun kwartjes hopelijk vallen.

Therea had eindelijk het gevoel dat gerechtigheid had geschied. De nieuwe burgemeester zou het vast moeilijk krijgen, maar het doden van de eerste weerwolf zou nu vast wel vertrouwen winnen van de bevolking.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Bella hoorde haar naam vallen. Ze stond aan de grond genageld... Bram, de burgemeester, was dood. Hij was een weerwolf. En hij koos háár om hem op te volgen?

'Ik ben burgemeester... Ik moet een dorp leiden...', dacht ze. Het kon niet waar zijn. Welke volslagen idioot koos Bella als burgemeester? Deed hij dat om het volk te treiteren of om het haar moeilijk te maken?

'Dit is gewoon niet echt, ik heb het vast verkeerd verstaan...' Maar uit alle gezichten die haar kant op draaiden bleek al gauw dat ze het níet verkeerd verstaan had. Mensen keken haar aan.. Berekenend, verwachtingsvol.. Tot haar grote schrik drong het tot haar door dat ze waarschijnlijk verwachtten dat ze een toespraak zou houden, of iets dergelijks... Ze opende haar mond, om iets te zeggen, dacht en aantal tellen na, en sloot hem weer. Ze wist niet wat ze moest zeggen... Ze was letterlijk met stomheid geslagen...

'Eh...' bracht ze moeizaam uit. Opeens besefte ze zich dat ze haar stem al heel lang niet had gebruikt. Ze wist eigenlijk niet eens meer hoe die klonk...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Bella schraapte al haar moed bij elkaar...

'Laat me eerlijk zijn,' bracht ze enigszins schor uit, 'ik ben totaal overdonderd. Ik snap niet waarom juist ik burgemeester moet worden, ik zou hier zelf nooit voor gekozen hebben...'

Even zweeg ze, toegeven van twijfel of onzekerheid druiste totaal tegen haar principes in, dat was een teken van zwakte, vond ze. Daarentegen kon ze niet anders, ze voelde zich zwak en ongelooflijk kwetsbaar, nu iedereen naar haar keek en dingen van haar verwachtte.

'Nu moet ik een dorp leiden, maar ik weet niet eens hoe. Ik ben geen leider.' Ze twijfelde of de gedachte zou voorstellen die zich zojuist aan haar opgedrongen had... Plotseling besloot ze alle voorzichtigheid overboord te slaan.

'Ik weet dat dit vast erg ongebruikelijk is, maar ik stel voor dat jullie je laten horen. Als je een idee hebt, een voorstel, zeg dit dan! Ik ken jullie geen van allen goed, en hoe moet ik de goede keuzes maken als ik niet weet hoe het dorp ergens over denkt?

Vooralsnog stel ik voor dat iedereen de aankomende nacht probeert een oogje in het zeil te houden! Misschien zien we iets, zien we de weerwolven. Wees waakzaam!'

Met trillende knieën sprak ze de woorden uit. Ze herkende zichzelf nauwelijks...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dio luisterde van een afstandje naar Bella's speech. Hij wist niet of hij haar kon vertrouwen of niet, maar retorisch was ze sterk. Misschien zien we de weerwolven, had ze gezegd. Hij wist het niet hoor, deze vrouw die nooit wat zei die nu opeens zegt dat we samen moeten werken. Dit was niet haar gewone doen. Was het vanwege de lastige omstandigheden, of omdat ze zelf wat te verbergen had?

Dio stond op en liep naar voren. Het was tijd dat hij ook eens in actie kwam. 'Ik zal op mijn hoede zijn vanacht, Bella. We moeten met z'n allen ervoor zorgen dat Wakkerdam weer wordt zoals het eerst was.'

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ondanks dat ze niet bij de executie was, wist Cara dat Bram de zondebok was. Deze keer deed ze geen moeite om het tegen te houden zoals bij Alfred. Ze had Bram altijd een tikje vreemd, maar ook niet onaardig gevonden. Desondanks verbaasde het haar niet dat hij gedood zou worden. Ze was er de laatste tijd heel zeker van geworden dat er een wolvenkop onder zijn jagerstenue schuil ging. Dus had ze in de herberg om thee gevraagd en was weer aan haar tafel gaan zitten, bij haar katten.

Toen haar thee op was, besloot ze om zich toch maar weer naar buiten te begeven. Immers was Bram burgemeester geweest en moest er nu een nieuwe komen. En dus pakte ze haar staf om de herberg uit te gaan. De katten stonden op om haar te volgen.

'Ga,' zei ze tegen hen, 'en kom later maar weer eens terug.' Ze had er nu gewoon even geen behoefte aan om dieren bij haar te hebben.

Ze ging de herberg uit en naar het marktplein.

Bella. Bram had Bella gekozen als zijn opvolger. Toch vreemd, vond ze, de burgemeester werd gedood maar mocht nog wel even snel een opvolger aanwijzen. Ach ja, zo gaat het dorpse leven, besloot ze dan maar. Ook praatte iedereen er over de tevredenheid dat ze een weerwolf hadden weten te doden. Sommigen schepten op dat ze het al láng wisten en dat het door hen was dat de wolf nu dood was, alsof ze een gave daarvoor hadden. Cara snoof zacht; wat wisten die dorpelingen nou helemaal?

In elk geval was Bella nu de nieuwe burgemeester. Cara vroeg zich af of Bella daar eigenlijk wel op zat te wachten, laat staan dat ze echt bekwaam was. Ook vroeg ze zich af waarom Bram Bella had gekozen. Óf Bram had haar gekozen omdat zij ook een weerwolf is en dus de ambt bij de wolven zou blijven, óf Bram had haar gekozen juist om iedereen te laten denken dat ze een wolf is en om zo zijn soortgenoten proberen te sparen. Vijftig procent kans dat Bella een weerwolf was; ze is een weerwolf, of ze is het niet. Bij welke van de vijftig procent ze het moest houden wist ze nu niet.

Ze had geruchten gehoord dat het wellicht drie wolven zijn geweest en er nu dus twee over zijn. Ze had nog twee anderen die ze verdacht vond, wellicht nog verdachter dan Bella. In elk geval deed ze al meer voor de dorpelingen dan Bram ooit gedaan had.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Na deze gebeurtenissen viel het Therea wel op dat een paar mannen van het dorp, zoals William en Lochlar plots nergens meer te bespeuren waren. Sterke mannen zoals zij zouden nu net de dorpelingen moeten beschermen en zeker van William had ze toch veel meer verwacht. Of zat er iets anders achter?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

#GM note: de ziener en de weerwolven hebben hun keuze gemaakt; het is nu aan de heks.

... die tot dinsdagavond 20:00 de tijd heeft.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Mara was het vandaag eindelijk weer gelukt naar buiten te sluipen. Haar moeder had haar de afgelopen dagen zo goed mogelijk binnen proberen te houden in een poging haar tere kinderziel te beschermen, maar Mara wist wel beter. Ze had zich weer verscholen op het dorpsplein en maar kon niet verstaan wat er gezegd werd. Daarentegen begreep ze wel dondersgoed wat er gaande was. Er was weer iemand gedood, en men wees de nieuwe burgemeester aan als schuldige. Haar ogen kneep ze net op tijd dicht, toen ze merkte dat de smid eraan kwam met een grote bijl. Met een doffe klap hoorde ze de bijl neerkomen. Haar maag kromp ineen.. Toen ze weer opkeek, zag ze dat iedereen naar Bella keek, Bella die nooit wat zei. Is zij nu de burgemeester? Hoe kan zij nu de burgemeester zijn? Mara had Bella nog nooit horen praten, en dacht soms zelfs dat ze het niet kon, dus des te groter was de verbazing toen ze zag dat Bella een speech hield. Wat zou ze zeggen? Maar één manier om erachter te komen, dus rende ze naar Dio, die kon haar alles wel goed uitleggen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Mara kwam bij Dio zitten en vroeg wat er aan de hand was. 'Bella is de nieuwe burgemeester, maar niemand weet of we haar kunnen vertrouwen, omdat de oude burgemeester haar heeft uitgekozen, en die een weerwolf was.' 'Vertrouw jij haar wel?' vroeg Mara. 'Ik weet het niet. Ik weet het echt niet.' zei Dio uit de grond van zijn hart. 'Ze zei dat we waakzaam moesten zijn. Ik denk ook dat alle grote mensen maar eens wat beter op moeten letten, misschien ontmaskeren we de weerwolven dan wel.'

'Zijn er nog meer weerwolven?' Mara's ogen werden groot van angst. 'Daar gaan we wel vanuit.' Dio wou niet liegen tegen dit meisje. 'Waarschijnlijk nog twee, wordt er gezegd.'

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Mara dacht diep na.. Nog twee weerwolven. Dus het is nog niet over.. Wie zou het zijn? Dio en Therea konden het sowieso niet zijn, zij zijn haar vrienden.. Wie dan wel? William? Lochlar? Ogmios? Die laatste kon vechten als een dolle, dat had Mara wel gezien als ze zich weer eens in de herberg verstopte voor haar moeder. En Lochlar die altijd zo met zijn geiten bezig was. Mara vond altijd al dat hij een ongezonde voorkeur had voor vlees..

William vond ze nog wel het engst. Hij sloop altijd al rond 's nachts, op zoek naar zijn vallen om de beesten eruit te halen. Zelfs overdag leek hij nog in staat om te verdwijnen wanneer hij wilde..

'Dio, weet jij wie het zijn?'

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Cara liep naar Dio en Mara toe, ze ging bij hen staan.

'Weet je wat ik denk?', zei ze terwijl ze Mara een koekje in haar handen duwde, 'ik denk dat Bella een wat vreemde vrouw is, niet zo spraakzaam, maar ik denk niet dat ze echt slecht is. Bella...' Ze pauzeerde, dacht even na.

'Bella is er in elk geval altijd wel. Misschien niet altijd in het dorp, maar dan er wel buiten. Sommigen...' Cara pauzeerde nog eens. Ze pakte een steen van de grond, liet die toen weer vallen.

'Sommigen lijken nou eenmaal gewoon plotseling op te lossen...' Met haar hand trok ze de zoom van haar mantel om haar heen, zodat ze er in verdween en draaide snel een rondje op haar tenen.

'En weer te verschijnen.' Ze gooide de mantel weer achter haar rug. Op haar andere hand lag een steen. Het was dezelfde steen die ze eerder opgepakt had en weer had laten vallen.

'Dat is hun... magie!', zei ze mysterieus, 'of gewoon camouflage. Het is maar net hoe je het noemen wilt.'

Ineens hoorde Cara achter haar gemiauw. Vlug draaide ze zich om. 'Dorcha, mo cara!', zei ze terwijl ze de zwarte kat oppakte en knuffelde.

'Dus, wie denken jullie dat de volgende wordt wiens hoofd mag rollen? Ik heb namelijk geen enkel idee.' Cara met een argeloze blik het plein rond terwijl ze het zei, op zoek naar de ogen van diegene die wellicht een van de wolven zouden kunnen zijn.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Therea ging naar buiten, ze moest een luchtje scheppen. Het werd haar allemaal wat veel. Ze zag Mara bij Dio en bij Cara en liep er heen. Ze moest zich nu echt wat meer met Mara bezighouden, het arme kind was nog veel te jong om dit allemaal tussen de oortjes te steken. Ze zag Cara rondkijken en volgde haar ogen over het dorpsplein.

Ze kende Cara zo goed als niet. Het was een erg apart figuur met al die katten, maar het was wel een wijze vrouw. Haar woorden mochten niet achteloos in de wind geslagen worden.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Bella plofte neer in een stoel van wat blijkbaar nu haar werkkamer was. Het was een zware dag geweest, vond ze. Het was een schok dat Bram haar tot burgemeester had benoemd. En al die mensen die nu dingen van haar verwachten... Kon ze dat wel waarmaken? Zouden mensen haar vertrouwen? Ze was bang van niet, ze had nooit echt met de dorpelingen gesproken, hoe moesten ze haar nou vertrouwen? En zeker nadat ze door een weerwolf gekozen was...

Ze zou haar werkkamer tevens als slaapgelegenheid gebruiken, had ze besloten. Ongebruikelijk, dacht ze, maar dat maakt niet uit. Een vast adres had ze niet. Nu wel, vond ze. Ik maak dit mijn woning, zei het alleen een kamer.

Echter, ze deed haar best om niet in slaap te vallen. De weerwolven konden weer toeslaan, ze kwamen tot nu toe altijd 's nachts... Ze moest het dorp in de gaten houden. Ze zette haar stoel voor het raam en bleef stug naar buiten staren, terwijl ze een gaap onderdrukte.

'Blijf wakker...'

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

En Asa?

Ach... Asa was in de herberg bezig, zoals altijd. Iemand moest dat blijven doen, want weerwolven of niet, iedereen had wel eens zin in een biertje of in een warme prak. En ergens was de herberg best een fijne plek om te zijn als het hele dorp in rep en roer was. Hier hoorde ze de verhalen van verschillende dorpelingen en kon ze zelf een beeld vormen van de situatie.

Toch vreemd, dacht ze bij zichzelf, je zou toch moeten merken wie er 's nachts nog van alles aan het doen is? De volgende morgen ben je dan toch erg brak. Jammer dat we geen koffie hebben, dan zou je gewoon degene ophangen die het meeste koffie bestelde.

Aan de andere kant... sommige mensen zag ze nooit meer in de herberg, terwijl ze er eerder toch wel regelmatig waren geweest. Ogmios die zag je tenminste nog wel eens, of Bella, en Therea en Mara natuurlijk en Cara was er bijna dagelijks met die vieze katten van haar. Maar anderen...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het was nacht geweest, en het werd ochtend. De dorpelingen waren nog wat bangig, ze hadden nu wel een weerwolf weten om te leggen, maar was dat de enige weerwolf? De nieuwe burgemeester, Bella, werd ook slechts door weinigen echt vertrouwd. Dat was zo'n vrouw. Zou die Wakkerdam moeten leiden? Vreemd genoeg, en dat stemde sommigen positief, had ze haar taak zeer serieus genomen en haar intrek genomen in de vertrekken van de burgemeester. Men fluisterde zelfs dat ze zo waakzaam was dat ze op haar werkkamer sliep, in plaats van in de mooi ingerichte burgemeestersvertrekken op de begane grond van het stadhuis. Hoe waakzaam Bella ook was, ze was in slaap gedommeld voor het raam. Een klop op de deur deed haar wakker schrikken. 'Bzedvze?' Therea wachtte niet op een 'binnen!' en kwam behoedzaam de werkkamer binnen. Het was nog maar een paar dagen geleden dat iemand anders een gruwelijke ontdekking had gedaan in diezelfde ruimte... Tot haar opluchting zat er een vervromvaaide maar gelukkig levende Bella bij het raam. Bella rekte zich uit en vroeg: 'enige onenigheden vannacht?'

'We hebben wel het een en ander gehoord, maar er bleek niets aan de hand te zijn. Wel gingen midden in de nacht de geitjes van Lochlar er opeens vandoor. Hijzelf er achter aan natuurlijk. Ik geloof dat hij ze allemaal weer te pakken heeft gekregen. Om de een of andere reden waren ze opeens erg bang geworden...'

'Huh? Niemand eh... dood gevonden?'

'Nee tot nu toe niet.'

Bella en Therea snelden naar beneden om rond te gaan in het dorp. Al gauw bleek het dat iedereen nog in leven was. Veel mensen wisten niet wat ze er van moesten denken. 'Zou dat betekenen', zei er eentje, 'dat er maar één weerwolf was?' Bella pikte het op. 'We weten het nog niet' zei ze. 'Daarom moeten we waakzaam blijven. Als je iets verdachts ziet, laat het me weten.' Zo was er na al de gruwelijkheden opeens een nacht met een vrolijk einde. Sommigen konden wel zingen en dansen. Maar of de dorpelingen werkelijk veilig waren...

GM mededelingen

Iedereen leeft nog. :)

Nu begint de volgende stemmingsronde. Aangezien ik zelf morgen afwezig ben, hebben jullie tot donderdagavond 20:00 u de tijd om te overleggen en te stemmen. Ik ben benieuwd naar de volgende stemmingsronde!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het feest is niet doorgegaan, de weerwolven hebben daar wel voor gezorgd...

Ze keek Therea aan... Misschien is een klein feestje op zijn plaats? In de herberg?

We hebben er één te pakken, dat is toch wat waard. Alleen lijkt het mij verstandig om dat overdag te doen, onthou dat er kans is dat er nog steeds een of meerdere weerwolven zijn, zo veel mensen 's nachts op straat is een makkelijke prooi...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Therea leerde Bella nu wat beter kennen en eigenlijk viel ze best mee. Net als iedereen had Therea wel wat vooroordelen gehad, maar ze was wel zo eerlijk om haar mening over iemand te herzien.

Dat er geen andere weerwolven meer waren, leek Therea erg onwaarschijnlijk. Het verhaal van de geitjes en Lochlar zelf dan, die al even niet meer gezien was. En hij was niet de enige.

Maar goed, een feestje leek geen slecht plan! Het was pas ochtend, dat was wel iets te vroeg. Namiddag? In de vooravond? Prima. Therea liep alvast naar het huis van Asa, zij zou vast komen helpen. Ze klopte bij Asa op de deur.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid