Spring naar bijdragen
zendeling

Het nieuwe groeten, maar hoe?

Aanbevolen berichten

39 minuten geleden zei zendeling:

Je gaat je natuurlijk niet aan een "lagere" cultuuruiting aanpassen, dat gebeurt in de praktijk niet. Als jij naar Papoea verhuist, ga je ook niet naakt met een peniskoker lopen. Dat aanpassingsdogma is inhoudelijk leeg, er zijn geen goede argumenten voor te bedenken.

Ik dacht dat het over groeten ging.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 minuut geleden zei Willempie:

Ik dacht dat het over groeten ging.

Nee, het ging over je cultureel aanpassen aan een hogere cultuur.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 uur geleden zei zendeling:

Je gaat je natuurlijk niet aan een "lagere" cultuuruiting aanpassen, dat gebeurt in de praktijk niet. Als jij naar Papoea verhuist, ga je ook niet naakt met een peniskoker lopen. Dat aanpassingsdogma is inhoudelijk leeg, er zijn geen goede argumenten voor te bedenken.

Fundamenteel wel.  🤣

bewerkt door Plume

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
6 uur geleden zei Fundamenteel:

Waarom zou ik er anders naartoe willen? Ik ging ook niet naar Thailand voor het uitzicht in mijn jonge jaren he.

Aanpassen op cultuur en aanbod of gewoon wegblijven he. Simpel.

Dat is een bizar standpunt. Er zijn altijd en overal culturele beinvloedingen via immigranten geweest in álle menselijke culturen. Pleiten voor een 'blut-und-boden' gesloten cultuur is al door Adolf Hitler uitgeprobeerd in de vorige eeuw.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 minuut geleden zei zendeling:

Dat is een bizar standpunt. Er zijn altijd en overal culturele beinvloedingen via immigranten geweest in álle menselijke culturen. Pleiten voor een 'blut-und-boden' gesloten cultuur is al door Adolf Hitler uitgeprobeerd in de vorige eeuw.

Dat is het punt niet. Wie migreert (al dan niet verheven aan de andere) past zich aan de lokale omstandigheden aan. Ik weet dat veel Europeanen ernaar toe geconditioneerd zijn dat de omgeving zich aan de migrant moet aanpassen. Maar dat is ook uitgeprobeerd en faliekant gefaald.

Als iemand uw cultuur, tradities, normen en waarden haat flikker je die beter buiten. Is dat cultuurgedreven is het wijs zulk volk niet te migreren. 

Anyway, het zou een zeer onbeleefd gebaar zijn die peniskoker te weigeren. Dat is onrespectvol. Net zoals die mensen hier beter ook niet met peniskoker rondlopen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
8 uur geleden zei zendeling:

Nee, het ging over je cultureel aanpassen aan een hogere cultuur.

Lulkoek, er is niet zoiets als een hogere of lagere cultuur. Volgen mij begrijp je zelf geen woord van je eigen verzonnen Q flauwekul. Anders zou je dit soort waardeoordelen niet uitspreken.

15 minuten geleden zei Fundamenteel:

Dat is het punt niet. Wie migreert (al dan niet verheven aan de andere) past zich aan de lokale omstandigheden aan. Ik weet dat veel Europeanen ernaar toe geconditioneerd zijn dat de omgeving zich aan de migrant moet aanpassen. Maar dat is ook uitgeprobeerd en faliekant gefaald.

Als iemand uw cultuur, tradities, normen en waarden haat flikker je die beter buiten. Is dat cultuurgedreven is het wijs zulk volk niet te migreren. 

Anyway, het zou een zeer onbeleefd gebaar zijn die peniskoker te weigeren. Dat is onrespectvol. Net zoals die mensen hier beter ook niet met peniskoker rondlopen. 

Migranten brengen cultuur mee. Ik zou de oosterse keuken niet willen missen 😊

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
9 uur geleden zei Mullog:

Lulkoek, er is niet zoiets als een hogere of lagere cultuur. Volgen mij begrijp je zelf geen woord van je eigen verzonnen Q flauwekul. Anders zou je dit soort waardeoordelen niet uitspreken.

Migranten brengen cultuur mee. Ik zou de oosterse keuken niet willen missen 😊

Het is juist lulkoek om te menen dat cultuur of gebruiksvormen altijd neutraal zijn. In de westerse visie is dat wel zo, maar ik heb al uitgelegd waarom die visie niet deugt. Je schermt nu met Q ondanks dat je het tot lulkoek (wel lulkoek dan van je eigen Jezus!) verklaart en zonder de volgens jou relevante gezegden uit Q te aan te halen.

Een lagere vorm van cultuur is bijvoorbeeld je handen niet wassen na het toilet of niet dagelijks een bad nemen. Een lagere vorm van cultuur is voor je voeding dierenlevens vroegtijdig beeindigen door dieren de keel door te snijden of ze af te knallen of erger. Een lagere cultuur is God om dingen te smeken of bidden in plaats van op Hem te mediteren en Hem te dienen.

Niet alles wat een migrant meeneemt is een hogere cultuur dan de Nederlandse of West-Europese cultuurvorm. Dat hangt van de meegebrachte cultuurvorm af ten opzichte van de plaatselijke. Bepaalde nieuwe dieetvormen (zoals de rijsstafel) zijn niet veel meer dan nieuwe gebruiken die geen echte cultuurverbetering opleveren. 

Het vervangen van het handschudden en zoenen door de namaskar is een cultuurverandering, niet een heel wezenlijke, maar wel een belangrijke, omdat het de blik op de ander meer vergeestelijkt en daarom ook beter past in de spirituele filosofie van Jezus om je zoveel mogelijk of uitsluitend te richten op de Heerschappij ("koninkrijk") van God. De Corona-pandemie geeft nu een duwtje in de juiste richting, je hoeft niet aan iemand te zitten om je in liefde zichtbaar tot die persoon te verhouden.

bewerkt door zendeling

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei zendeling:

Een lagere vorm van cultuur is bijvoorbeeld je handen niet wassen na het toilet of niet dagelijks een bad nemen. Een lagere vorm van cultuur is voor je voeding dierenlevens vroegtijdig beeindigen door dieren de keel door te snijden of ze af te knallen of erger. Een lagere cultuur is God om dingen te smeken of bidden in plaats van op Hem te mediteren en Hem te dienen.

Dus een "hogere' cultuur is veganist? Hoe anders dieren in gevangenschap op elkaar duwen verklaren?

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
9 uur geleden zei zendeling:

Het is juist lulkoek om te menen dat cultuur of gebruiksvormen altijd neutraal zijn. ..... Een lagere vorm van cultuur is bijvoorbeeld je handen niet wassen na het toilet of niet dagelijks een bad nemen.

Waar ik tegen ageer zijn jouw aanmatigende opmerkingen. Als jij vindt dat wij een lagere vorm van cultuur hebben omdat we handen schudden dan moet je mij eens uitleggen waarom die klaarblijkelijk hogere cultuur van jouw zich met z'n allen ritueel gaan wassen in een rivier die mee doet in de wedstrijd "vieste rivier van de wereld", waarom ze met z'n allen vasthouden aan een kastenstelsel waarbij de hogere kaste letterlijk en figuurlijk de lagere mag vertrappen en misbruiken. Waar de maatschappij zo vrouw onvriendelijk is dat alleen door grote internationale druk men uiteindelijk toch zo langzamerhand het verkrachten van vrouwen begint te bestraffen.

En dan komen aanzetten met namaskar als zijnde dat het allemaal zo geweldig is? onder welke steen leef jij?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Op 19-3-2020 om 15:01 zei zendeling:

Vreemd Robert Frans, eerst stem je ermee in, dat het een vorm van lagere beschaving is om aan jan & alleman's lijf te zitten, om dit daarna toch weer tegen te spreken, verwarrend.

De eerste alinea was natuurlijk sarcastisch bedoeld. Bij deze dus ook weer opgelost.

Ik zelf geloof dat heel de schepping door Gods Geest bezield is en leeft. Ook de sterren, planeten, rotsen en bomen leven, hoewel natuurlijk niet op dezelfde wijze als wij. Maar ook zij ontstaan, brokkelen of sterven af, vormen zich door de tijden heen, noem maar op. Alles wat door God geschapen is draagt iets van zijn goddelijk leven in zich.
Dat is wat binnen mijn geloofstraditie immanentie genoemd wordt: heel de schepping is uiting van Gods leven, zonder God zelf te zijn.
God bezield de schepping zelfs zodanig, dat Hij ten volle van haar gebruik maakt in onze relatie met Hem. Brood en wijn worden zijn Lichaam en Bloed, met olie zalft en ondersteunt Hij ons, met water reinigt Hij ons van het kwaad, de wierook laat onze gebeden tot Hem opstijgen, de zon en de maan wijzen de tijden aan voor de feesten en Hij vormt heel de gemeenschap van gelovigen heel direct tot zijn geliefde Bruid.
Geest en natuur zijn één op een volkomen vanzelfsprekende, maar toch ook heel wonderlijke wijze. Hier is weinig symbolisch te bespeuren; alles wat God verricht en tot ons heil instelt is werkelijkheid.

De mens is dus ook geheel bezield van Gods leven, zelfs zodanig dat wij delen in zijn goddelijke, onsterfelijke natuur. En met de mens doel ik op héél de mens, dus zowel zijn lichaam als zijn ziel, zijn natuur en zijn bovennatuur.
De mens hééft geen lichaam, maar ís een lichaam. De mens hééft geen ziel, maar ís een ziel. De mens is volstrekt één geschapen en elke breuk tussen God en mens, mens en natuur en mens en mens is uitsluitend door de zonde gekomen. Maar elke breuk kan ook weer worden geheeld.
Door Christus heeft God heel de mens, zowel lichaam als ziel, met zich verzoend. Dus ook het lichaam. Daarom kwam Hij als zowel volledig God als volledig Mens op aarde en onderging Hij de volheid van het menselijk leven, tot in het lijden en de dood.
Door ons met Hem te verbinden middels het gebed, de sacramenten en de naastenliefde, kunnen we weer geheel in zijn goddelijke en menselijke natuur delen en worden we door Hem weer genezen van het kwaad. Zodat uiteindelijk heel de mens weer verlost is en opgenomen in God.

De hemel noemen we een geestestoestand, om zo het mysterie van haar bestaan te proberen te duiden. Maar hoewel dat een mooie term is, doet het waarschijnlijk niet helemaal recht aan hoe vele malen werkelijker de hemel is ten opzichte van de aarde.
Naar de hemel gaan is meer als het ontwaken uit een droom en dan pas beseffen dat wat je al die tijd voor werkelijkheid beschouwde, slechts een schim was vergeleken met de échte werkelijkheid van het goddelijk leven.
Als deze schepping, deze natuur al zo echt en zo zintuigelijk is, dan de hemel en de bovennatuur des te meer. Als wij hier al zo lichamelijk zijn, dan daar des te meer, op een niveau dat wij hier nog niet kunnen verdragen. Laat staan begrijpen; de sacramenten zijn ons al een mysterie en voor sommigen blijkbaar een aanstoot: hoe kan een zo vermeend geestelijke God zich zo 'verlagen' tot de aardse natuur?
Terwijl wij in de verhalen die wijzelf schrijven en de dromen die wij dromen niet anders doen: want is de wereld beschreven in een boek ook niet per definitie bezield met de schrijver ervan? Het is voor ons juist veel gemakkelijker om ons in zo'n wereld te begeven dan voor de personages om in ónze wereld te treden.
C.S. Lewis schreef daarover het wereldberoemde boek De Grote Scheiding, waarin hij allegorisch het verschil tussen hemel en hel schildert: de schimmige helbewoners krijgen nog geen grassprietje geplet in de hemel, waardoor ze hun voeten pijnigen als ze er over het voor hen scherpe, puntige gras lopen.
Alleen door hun zondige gewoonten op te geven, kunnen zij net zo echt worden en zo als 'Stevige Geesten' het hemelse geluk ten volle genieten.

Met bovenstaande in het achterhoofd zul je daarom wel begrijpen waarom het afwijzen van het natuurlijke, tot op het niveau van elkaar aanraken, zo onvoorstelbaar wezensvreemd is binnen het christendom.
Ja, natuurlijk willen we onze natuur beheersen vanwege de zonde die ons ook wil verleiden om die eenheid op de ándere wijze te verbreken, namelijk door ons enkel op het lichamelijke te laten richten. En natuurlijk kost dat nogal eens moeite en versterving en zullen er vast gelovigen zijn die daarin te ver gaan.
Maar noch het enkel gericht zijn op het lichamelijke, noch het enkel gericht zijn op het geestelijke doet recht aan de volwaardig bezielde schepping die wij zijn.
Hoe kunnen we nu het elkaar aanraken, elkaar omhelzen en zoenen afwijzen, als God ons zélf constant aanraakt met zijn schepping en heel in het bijzonder direct door de sacramenten? Hoe kunnen we het lichaam afwijzen, als Christus zelf in het vlees kwam en zo al het vlees heiligde?
God wil echter dat béíden in ons worden gevormd naar zijn beeld, dat béíden aan de zonde sterven en het nieuwe leven beginnen in Hem. Want alleen in Hem kunnen al onze verlangens ten volle vervuld worden.

God is geest, zo staat er geschreven. Hij is dus geen schim, geen spook, niet slechts een ademtocht. Hij is Geest en het zou mij niets verbazen als blijkt dat de goddelijke Geest vele malen werkelijker en tastbaarder is dan alle schepsels bij elkaar.
En dat Hij zich hier op aarde enkel inhoudt omwille van ons, omdat zijn verschijning ons wellicht anders zou verpletteren.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei Mullog:

Waar ik tegen ageer zijn jouw aanmatigende opmerkingen. Als jij vindt dat wij een lagere vorm van cultuur hebben omdat we handen schudden dan moet je mij eens uitleggen waarom die klaarblijkelijk hogere cultuur van jouw zich met z'n allen ritueel gaan wassen in een rivier die mee doet in de wedstrijd "vieste rivier van de wereld", waarom ze met z'n allen vasthouden aan een kastenstelsel waarbij de hogere kaste letterlijk en figuurlijk de lagere mag vertrappen en misbruiken. Waar de maatschappij zo vrouw onvriendelijk is dat alleen door grote internationale druk men uiteindelijk toch zo langzamerhand het verkrachten van vrouwen begint te bestraffen.

En dan komen aanzetten met namaskar als zijnde dat het allemaal zo geweldig is? onder welke steen leef jij?

Je maakt een grote fout door je eigen manier van denken (in religies) op mij te projecteren, ik ben geen hindoe.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 uur geleden zei Robert Frans:

De eerste alinea was natuurlijk sarcastisch bedoeld. Bij deze dus ook weer opgelost.

Ik zelf geloof dat heel de schepping door Gods Geest bezield is en leeft. Ook de sterren, planeten, rotsen en bomen leven, hoewel natuurlijk niet op dezelfde wijze als wij. Maar ook zij ontstaan, brokkelen of sterven af, vormen zich door de tijden heen, noem maar op. Alles wat door God geschapen is draagt iets van zijn goddelijk leven in zich.
Dat is wat binnen mijn geloofstraditie immanentie genoemd wordt: heel de schepping is uiting van Gods leven, zonder God zelf te zijn.
God bezield de schepping zelfs zodanig, dat Hij ten volle van haar gebruik maakt in onze relatie met Hem. Brood en wijn worden zijn Lichaam en Bloed, met olie zalft en ondersteunt Hij ons, met water reinigt Hij ons van het kwaad, de wierook laat onze gebeden tot Hem opstijgen, de zon en de maan wijzen de tijden aan voor de feesten en Hij vormt heel de gemeenschap van gelovigen heel direct tot zijn geliefde Bruid.
Geest en natuur zijn één op een volkomen vanzelfsprekende, maar toch ook heel wonderlijke wijze. Hier is weinig symbolisch te bespeuren; alles wat God verricht en tot ons heil instelt is werkelijkheid.

De mens is dus ook geheel bezield van Gods leven, zelfs zodanig dat wij delen in zijn goddelijke, onsterfelijke natuur. En met de mens doel ik op héél de mens, dus zowel zijn lichaam als zijn ziel, zijn natuur en zijn bovennatuur.
De mens hééft geen lichaam, maar ís een lichaam. De mens hééft geen ziel, maar ís een ziel. De mens is volstrekt één geschapen en elke breuk tussen God en mens, mens en natuur en mens en mens is uitsluitend door de zonde gekomen. Maar elke breuk kan ook weer worden geheeld.
Door Christus heeft God heel de mens, zowel lichaam als ziel, met zich verzoend. Dus ook het lichaam. Daarom kwam Hij als zowel volledig God als volledig Mens op aarde en onderging Hij de volheid van het menselijk leven, tot in het lijden en de dood.
Door ons met Hem te verbinden middels het gebed, de sacramenten en de naastenliefde, kunnen we weer geheel in zijn goddelijke en menselijke natuur delen en worden we door Hem weer genezen van het kwaad. Zodat uiteindelijk heel de mens weer verlost is en opgenomen in God.

De hemel noemen we een geestestoestand, om zo het mysterie van haar bestaan te proberen te duiden. Maar hoewel dat een mooie term is, doet het waarschijnlijk niet helemaal recht aan hoe vele malen werkelijker de hemel is ten opzichte van de aarde.
Naar de hemel gaan is meer als het ontwaken uit een droom en dan pas beseffen dat wat je al die tijd voor werkelijkheid beschouwde, slechts een schim was vergeleken met de échte werkelijkheid van het goddelijk leven.
Als deze schepping, deze natuur al zo echt en zo zintuigelijk is, dan de hemel en de bovennatuur des te meer. Als wij hier al zo lichamelijk zijn, dan daar des te meer, op een niveau dat wij hier nog niet kunnen verdragen. Laat staan begrijpen; de sacramenten zijn ons al een mysterie en voor sommigen blijkbaar een aanstoot: hoe kan een zo vermeend geestelijke God zich zo 'verlagen' tot de aardse natuur?
Terwijl wij in de verhalen die wijzelf schrijven en de dromen die wij dromen niet anders doen: want is de wereld beschreven in een boek ook niet per definitie bezield met de schrijver ervan? Het is voor ons juist veel gemakkelijker om ons in zo'n wereld te begeven dan voor de personages om in ónze wereld te treden.
C.S. Lewis schreef daarover het wereldberoemde boek De Grote Scheiding, waarin hij allegorisch het verschil tussen hemel en hel schildert: de schimmige helbewoners krijgen nog geen grassprietje geplet in de hemel, waardoor ze hun voeten pijnigen als ze er over het voor hen scherpe, puntige gras lopen.
Alleen door hun zondige gewoonten op te geven, kunnen zij net zo echt worden en zo als 'Stevige Geesten' het hemelse geluk ten volle genieten.

Met bovenstaande in het achterhoofd zul je daarom wel begrijpen waarom het afwijzen van het natuurlijke, tot op het niveau van elkaar aanraken, zo onvoorstelbaar wezensvreemd is binnen het christendom.
Ja, natuurlijk willen we onze natuur beheersen vanwege de zonde die ons ook wil verleiden om die eenheid op de ándere wijze te verbreken, namelijk door ons enkel op het lichamelijke te laten richten. En natuurlijk kost dat nogal eens moeite en versterving en zullen er vast gelovigen zijn die daarin te ver gaan.
Maar noch het enkel gericht zijn op het lichamelijke, noch het enkel gericht zijn op het geestelijke doet recht aan de volwaardig bezielde schepping die wij zijn.
Hoe kunnen we nu het elkaar aanraken, elkaar omhelzen en zoenen afwijzen, als God ons zélf constant aanraakt met zijn schepping en heel in het bijzonder direct door de sacramenten? Hoe kunnen we het lichaam afwijzen, als Christus zelf in het vlees kwam en zo al het vlees heiligde?
God wil echter dat béíden in ons worden gevormd naar zijn beeld, dat béíden aan de zonde sterven en het nieuwe leven beginnen in Hem. Want alleen in Hem kunnen al onze verlangens ten volle vervuld worden.

God is geest, zo staat er geschreven. Hij is dus geen schim, geen spook, niet slechts een ademtocht. Hij is Geest en het zou mij niets verbazen als blijkt dat de goddelijke Geest vele malen werkelijker en tastbaarder is dan alle schepsels bij elkaar.
En dat Hij zich hier op aarde enkel inhoudt omwille van ons, omdat zijn verschijning ons wellicht anders zou verpletteren.

Dat is allemaal op een bepaalde manier waar wat je schrijft en je moet dan ook niet de fout maken om onderscheid te maken, ten minste op het geestelijke vlak. Alles is immers een expressie van God en je komt Hem in alles en in iedere situatie tegen. Maar we leven ook in een stoffelijke wereld waar we wel degelijk uit noodzaak onderscheid moeten maken om puur praktische redenen, zelfs al weten we dat God in alles evenveel aanwezig is.

Je gaat je niet wassen in het riool en je spoelt er ook je sla niet in schoon. Je voelt je niet verheven boven een schurftige hond met zweren die je op straat tegenkomt, maar je gaat het beestje uit voorzorg niet aaien. Je duikt niet met de eerste de beste aantrekkelijke persoon het bed in zonder voorbehoedsbehoedsmiddelen, je kunt eraan doodgaan.

En in het geval van ziekten als corona, ga je niet mensen hun handen schudden, ze kunnen daaraan doodgaan of je kunt er zelf aan doodgaan. Ook een zware griep kun je ermee doorgeven, een griep die een oudere het leven kan kosten.

Als je eenmaal verlicht bent geraakt en 1 bent met God's geest, dan vallen al die dingen weg, dan zit je als een heilige desnoods naakt samen met de schurftige honden uit 1 en hetzelfde bord te eten en je ziet overal God in en als je eraan doodgaat dan doet dat er niet meer toe (je zat toch al op Zijn schoot).

Maar tot die tijd gekomen is, volgen veel mensen een bepaalde cultuur, welke beoogt dat het maximaal aantal mensen zich zo snel mogelijk geestelijk richting Hem kan ontwikkelen. Het eren van God in de ander via de namaskar is onderdeel van die cultuur en het helpt ook nog eens de overdracht van allerlei nare ziekten voorkomen. Ik eer de Christus in jou met heel mijn verstand en heel mijn hart, namaskar.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei zendeling:

Je maakt een grote fout door je eigen manier van denken (in religies) op mij te projecteren, ik ben geen hindoe.

We hebben het over cultuur. Dat je geen hindoe bent weet ik ook wel. Die Namaskar van jou is gevestigd in de culturele uitingen die ik noemde. In wat nu dat zo ongeveer het vieste land ter wereld is, op wat ook by far het vieste continent ter wereld is. En dan is hier volgens jou onze cultuur minderwaardig 😂😂😂

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei zendeling:

Dat is allemaal op een bepaalde manier waar wat je schrijft en je moet dan ook niet de fout maken om onderscheid te maken, ten minste op het geestelijke vlak. Alles is immers een expressie van God en je komt Hem in alles en in iedere situatie tegen. Maar we leven ook in een stoffelijke wereld waar we wel degelijk uit noodzaak onderscheid moeten maken om puur praktische redenen, zelfs al weten we dat God in alles evenveel aanwezig is.

Je gaat je niet wassen in het riool en je spoelt er ook je sla niet in schoon. Je voelt je niet verheven boven een schurftige hond met zweren die je op straat tegenkomt, maar je gaat het beestje uit voorzorg niet aaien. Je duikt niet met de eerste de beste aantrekkelijke persoon het bed in zonder voorbehoedsbehoedsmiddelen, je kunt eraan doodgaan.

En in het geval van ziekten als corona, ga je niet mensen hun handen schudden, ze kunnen daaraan doodgaan of je kunt er zelf aan doodgaan. Ook een zware griep kun je ermee doorgeven, een griep die een oudere het leven kan kosten.

Dat lijkt me nogal wiedes, dat is een kwestie van je gezonde verstand gebruiken en ook lichamelijk goed voor jezelf te blijven zorgen. En aanraking hoort daarbij: jonge kinderen die bijvoorbeeld nooit uit affectie worden aangeraakt, krijgen daar echt enorm last van in hun verdere leven. Maar ook als je als volwassene nooit affectief aangeraakt wordt, gaat je dat bepaald niet in de koude kleren zitten.
Veel priesters die celibatair leven spreken over 'huidhonger', dus de enorme behoefte aan fysiek (sensueel) contact, die ze grotendeels moeten missen vanwege hun leefwijze. Dat is een serieuze kwestie waar goede, spirituele begeleiding bij nodig is. En toch ook wel degelijk voldoende fysieke aanrakingen jegens elkaar.

Net zoals je ook je gezonde verstand moet gebruiken als het gaat om geestelijke zaken. Niet alle spirituele oefeningen zijn per se goed voor je. Het nooit elkaar aanraken kan dus heel nadelig zijn voor zowel je psychische als spirituele je gezondheid, maar ook te heftige, strenge gewetensonderzoeken, te langdurige gebeden die je murw maken, te zware ascese die de geest kan vermorzelen, noem maar op.
Niet voor niets werken veel mystieke stromingen, het katholicisme incluis, met geestelijke leidsmannen (of -vrouwen) die onderricht en begeleiding aan de gelovigen geven bij het begaan van de mystieke weg. Zomaar ongeleid daarmee bezig zijn kan gevaarlijk uitpakken voor je welzijn.
Je moet dus voor jezelf in het geheel goed zorgen en niet het ene minachten of verwaarlozen ten voordele van het andere. Je hebt beiden nodig en beiden zijn door God geschapen, bezield en geliefd.

2 uur geleden zei zendeling:

Als je eenmaal verlicht bent geraakt en 1 bent met God's geest, dan vallen al die dingen weg, dan zit je als een heilige desnoods naakt samen met de schurftige honden uit 1 en hetzelfde bord te eten en je ziet overal God in en als je eraan doodgaat dan doet dat er niet meer toe (je zat toch al op Zijn schoot).

Het is inderdaad een genadegift, de 'heilige onverschilligheid', waarbij je uit liefde en mededogen (!) voor God en je naaste heel veel, zoniet vrijwel alles kunt verdragen. Omwille van de ander dus, niet omwille van jezelf.
Maar die gift kan ook op geestelijk gebied net zo werken. Dat het je niet meer uitmaakt of je je verlicht voelt of niet, of je wel of geen mooie gedachten, ervaringen, herinneringen of inspiratiebronnen hebt. Want je hebt God lief om wie Hij is en je hebt eenmaal de vrije keuze gemaakt Hem trouw te volgen.
De navolging van Christus is een strijd, is een sterven aan jezelf ofwel aan alle neigingen tot het kwaad, om uiteindelijk volmaakt en als een nieuw mens in Hem te kunnen leven. Want alles wat je Hem geeft, je leven incluis, krijg je honderdvoudig weer terug.

God wil je onafhankelijk maken van gezondheid, welvaart, ervaringen, etc., opdat je enkel in Hem gelukkig wordt en geen enkel kwaad je het geluk en de vrede meer kan afnemen.
Maar onafhankelijk maken betekent bij Hem niet dat Hij het je voorgoed afneemt, of dat Hij wil dat je dat alles minacht. Ja, in relatie tot Hem misschien wel, maar je krijgt het daardoor juist ook ten volle van Hem terug. Je ziel en je lichaam worden dan vervolmaakt en volmaakt met elkaar en met God verbonden, simpelweg omdat ze dan op God gericht zijn en niet langer op je eigen egocentrische behoeften.
Want liefde wordt pas liefde als zij op God gericht is. Alleen dan kan zij werkelijk tot echte, heilige naastenliefde opbloeien en kan zij heel de mens, lichaam en geest, werkelijk heiligen. Daarom moeten we eerst zijn Rijk zoeken, zodat we dat alles van Hem krijgen.

De sacramenten en de schepping zijn daarom niet 'slechts' hulpmiddelen om tot het 'ware geestelijke leven' te komen. Nee, zij vormen het ware geestelijke leven zélf, geheel verbonden met heel het mens-zijn, met zowel de natuur als de bovennatuur, de hemel en de aarde.
En zij worden pas vruchtbaar, pas vol van liefde en mededogen, als ze op God gericht zijn. Als de mens bereid is geestelijk en indien nodig ook lichamelijk te sterven om zo in Hem het nieuwe leven te ontvangen.
Wie met Christus wandelt, zal dus ofwel geheel sterven en verrijzen, ofwel niet. Die zal zich ofwel geheel aan Hem geven, ofwel niet. Nu of hiernamaals. Christus wil niet enkel jouw ziel hebben, Hij wil jou totaal. En Hij schenkt jou niet enkel zijn Geest, maar ook zijn gehele Lichaam en Bloed.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid