Spring naar bijdragen
Naeva

Woord van God

Aanbevolen berichten

Op 30-6-2020 om 00:34 zei Gaitema:

8. En als Die gekomen is, zal Hij de wereld overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel:

Als dit het fundament is van jouw geloof, heb je geen ander geloof dan een boedhist en een moslim. 

"overtuigen van"  Statenvertaling: Namelijk zo door de predikatie der apostelen, als door zijn inwendige werking.

Johannes 1:17 Want de wet is door Mozes gegeven, de genade en de waarheid is door Jezus Christus geworden.
Colossenzen 2:17 Welke zijn een schaduw der toekomende dingen, maar het lichaam is van Christus.
Romeinen 8: 14-15 Want zovelen als er door den Geest Gods geleid worden, die zijn kinderen Gods. Want gij hebt niet ontvangen den Geest der dienstbaarheid wederom tot vreze; maar gij hebt ontvangen den Geest der aanneming tot kinderen, door Welken wij roepen: Abba, Vader!

Deze teksten zijn kennelijk jouw struikelstenen. Jouw vader heeft jou wat te zeggen. Erken wie je vader is. Eer je vader, doe wat hij wil, opdat je dagen worden verlengd, tot na deze dagen. Ik zou de teksten hierboven voorleggen als ik je was, aan je eigen dominee. Want ik denk niet dat je van mij zou aannemen, hoe het zit.

Jacobus 2:8-11 Indien gij dan de koninklijke wet volbrengt, naar de Schrift: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven, zo doet gij wel; Maar indien gij den persoon aanneemt, zo doet gij zonde, en wordt van de wet bestraft als overtreders. Want wie de gehele wet zal houden, en in een zal struikelen, die is schuldig geworden aan alle. Want Die gezegd heeft: Gij zult geen overspel doen, Die heeft ook gezegd: Gij zult niet doden. Indien gij nu geen overspel zult doen, maar zult doden, zo zijt gij een overtreder der wet geworden.

Hieruit volgt, dat de wet normatief is, maar tevergeefs als niet ook de vrijheid waartoe dat geloof roept, wordt ingezet tot het naleven van de wet.
Alle dwalingen van de eerste gemeenten waarover de apostelen spraken, hadden tegengeworpen kunnen worden met het hebben van de heilige Geest. En zelfs de apostelen bewijzen dat de heilige Geest er werkt, door de gemeenten aan te spreken als de heiligen. Dus volgt hieruit, dat de heilige Geest nooit het laatste woord heeft, maar de profeet, en waar de profeten zwijgen en hun plichten verzaken, en de gemeente het vaste voedsel uitspuugt om te zwelgen in de melkspijs van onnozelheid, de heilige Geest is overgegeven en uitgeleverd aan je eigenste ik. Jouw geweten wordt jou tot god. Niet verschillend van de volken die God nooit hebben gekend.

bewerkt door Tomega

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Op 30-6-2020 om 10:02 zei Peter79:

Dat klopt, daarom is het nog steeds goed om de Bijbel te lezen, ook doordat we door de Geest onderscheiden waarop het aankomt.

Door aan de Geest gezag te geven, boven de inhoud, wordt de inhoud een gebruikersvriendelijke Haarlemmer olie. Dat de Geest ons onderwijst en wijst, houdt verband met de bezieling en het aansturen om te zoeken en te erkennen wat God wil zeggen. het drijft ons tot God. Maar het is niet God in ons die ons drijft tot wat die God in ons zegt en wil! Dus niet geheel met je oneens, maar de  goede volgorde mis ik.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Op 30-6-2020 om 11:21 zei Johanwisdom:

De mystieke leer die in het Evangelie van Johannes kan worden gevonden bevat wanneer zij wordt begrepen alles wat de mens nodig heeft voor een geestelijk leven.  In de christelijke leer blijft echter zoveel onverklaard. De woorden van Jezus worden gewoonlijk uitgelegd op het materiële niveau. Maar wie geestelijke waarheid bestudeert onderkent dat al deze leringen een drievoudige betekenis hebben, op drie niveaus kunnen worden uitgelegd. Het zesde hoofdstuk van Johannes wordt meestal op het fysieke niveau geïnterpreteerd maar het heeft ook betrekking op het mentale niveau en maakt vervolgens onderscheid tussen het mentale en het geestelijke niveau. Het juweel van waarheid heeft vele facetten en alle facetten vullen elkaar aan, geen enkel facet bevat de gehele waarheid; door elk schijnt een straal van waarheid en alle ontlenen hun licht aan het middelpunt van het juweel. De kern van het geheel ligt in zijn geestelijke betekenis. 

Met de laatste zin lijk je afbreuk te doen aan het eerder gestelde. Zodra je drie niveaus onderscheidt zoals jij doet, benoemt dat ze elkaar aanvullen en geen enkel facet bevat de hele waarheid en je benoemt één daarvan als geestelijk, dan lijkt het alsof je in de laatste zin zegt dat de kern toch ligt in één van de niveaus. De niveaus die je onderscheidt zijn niet anders dan facetten, perspectieven, aspecten, verschillende zijden van een diamant.

Ik beschouw zelf de geschriften van Johannes ook als die waarin het meeste reflectie is geweest en dat Johannes het meest tot de kern komt. De evangelieën en de brieven van Paulus zijn veel meer een ABC dat gestempeld wordt door de voortdurende nadruk om te onderscheiden hoe het nieuwe zich verhoudt tot het oude en het geestelijke tot het letterlijke, het Joodse tot het heidense, etc. Maar bij Johannes gaat het om het geheel en de eenheid. Bij Johannes doet de materie volledig mee. Eindigt hij het evangelie met het tasten door Thomas, hij begint de eerste brief (feitelijk een verkorte versie van het evangelie) met het Woord dat we getast hebben. Het materiële komt tot zijn recht door het geestelijke; zij zijn niet van elkaar te scheiden.

Op 30-6-2020 om 11:21 zei Johanwisdom:

Als Jezus spreekt over het ‘brood des levens’ spreekt hij over de Vader God ( Beter is de term Vader Moeder God, want het is onmogelijk de twee de scheiden). In feite zegt hij: “Gij, o God, zijt het ware brood des levens, en Gij hebt Uw geest aan Uw Zoon gegeven.  Uw Zoon heeft deel aan Uw geest; daarom zijn de Vader en de Zoon Één, Vader Moeder Zoon, de ene, heilige, volmaakte, gezegende Drieëenheid van leven.  Omdat de geest van mijn Vader Moeder in mij is, ben ik dat brood. Niet de woorden die ik spreek, maar de kracht die van mij uitgaat is het brood des levens voor alle mensen.  Neem en eet, dit is mijn lichaam.”

Het zijn de woorden die geproefd en beproefd moeten worden; de woorden verwijzen, maar als aan de woorden gevolg wordt gegeven, blijkt dat ze kracht hebben en dat Gods woord niet leeg tot Hem weerkeert. Het hele leven is één en wat het woord uitwerkt, blijkt uit de vruchten die het leven voortbrengt. Het gaat niet om hogere kennis die slechts het domein is van de geest, maar om gehoorzaamheid aan het woord, in woord en in daad. 

Op 30-6-2020 om 11:21 zei Johanwisdom:

We zien hoe het lichaam van de kosmische Christus alle leven doordringt, vanaf het hemelse tot aan het fysieke, want moeder aarde zelf, die het fysieke brood des levens voortbrengt, is doordrenkt met het licht, het lichaam van Christus.  Vader Moeder God, Gij geeft voeding aan lichaam, denken en geest, voldoende voor elk niveau van ons zijn!

Religie kan worden uitgelegd als "opnieuw binden". De oude binding met de materie die bestaat uit afhankelijkheid en slavernij wordt ontbonden en een nieuwe binding komt tot stand: een omarmen van alles wat geschapen is, want niets dat God geschapen heeft is verwerpelijk als het onder dankzegging wordt aanvaard.

Op 30-6-2020 om 11:21 zei Johanwisdom:

Jezus gaat verder met te zeggen dat het manna dat Mozes aan de mensen gaf, niet het brood uit de hemel was. Dat manna, dat op aarde viel om de kinderen van Israël in de woestijn te voeden, was voedsel voor het denken, niet voor de geest. Veel mensen, vooral in deze tijd, zijn op zoek naar dit manna, een mentaal voedsel, in de veronderstelling dat het brood uit de hemel is, en worden helemaal in beslag genomen door ingewikkelde mentale oefeningen, die, hoe interessant en amusant ook, niet de geest voeden. Het manna, wat het denken betekent, dat attributen van het mentale niveau, was voor de Israëlieten op dat moment voldoende. Maar Jezus heeft met nadruk ook gezegd dat dit niet het ware brood is. “IK BEN het brood des leven” - Het ware brood des levens  is de zuivere geest van God, de geest van Christus, die alle mentale beperkingen overstijgt en overvloeit van liefde.

Jezus zei: maak je geen zorgen, maar zoek eerst het Koninkrijk. Het Koninkrijk betekent dat de Heer regeert en concreet in een christenleven is dat de Geest die in de waarheid leidt. En dan is het inderdaad zoals Romeinen 8 zegt dat wat er ook gebeurt niets ons kan scheiden van die liefde.

bewerkt door Peter79

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
19 uur geleden zei Peter79:

Met de laatste zin lijk je afbreuk te doen aan het eerder gestelde. Zodra je drie niveaus onderscheidt zoals jij doet, benoemt dat ze elkaar aanvullen en geen enkel facet bevat de hele waarheid en je benoemt één daarvan als geestelijk, dan lijkt het alsof je in de laatste zin zegt dat de kern toch ligt in één van de niveaus. De niveaus die je onderscheidt zijn niet anders dan facetten, perspectieven, aspecten, verschillende zijden van een diamant.

Ik beschouw zelf de geschriften van Johannes ook als die waarin het meeste reflectie is geweest en dat Johannes het meest tot de kern komt. De evangelieën en de brieven van Paulus zijn veel meer een ABC dat gestempeld wordt door de voortdurende nadruk om te onderscheiden hoe het nieuwe zich verhoudt tot het oude en het geestelijke tot het letterlijke, het Joodse tot het heidense, etc. Maar bij Johannes gaat het om het geheel en de eenheid. Bij Johannes doet de materie volledig mee. Eindigt hij het evangelie met het tasten door Thomas, hij begint de eerste brief (feitelijk een verkorte versie van het evangelie) met het Woord dat we getast hebben. Het materiële komt tot zijn recht door het geestelijke; zij zijn niet van elkaar te scheiden.

 

De interpretatie van waarheid vindt plaats op verschillende niveaus.  Mensen begaan vaak de fout om de verschillende aspecten van waarheid van elkaar te scheiden en daarbij het materiële los te maken van het geestelijke. Dit is onjuist - je moet het leven als één geheel zien, de bedoeling en waarde van elk aspect onderkennen en alles verzoenen tot één volmaakte expressie van waarheid. Je zegt ook niet : ‘Mijn handen hebben niets met mijn voeten te maken - met mijn handen kan ik niet lopen en daarom dank ik ze af’. Je handen hebben iets te doen wat alleen zij kunnen doen; ook je voeten hebben hun functie. Zo is het met alle niveaus van zijn, alle aspecten van waarheid. Het fysieke heeft zijn functie en zin, anders zou God het niet hebben geschapen, en het materiële leven heeft ook zijn plaats in de ontwikkeling van de mens. We kunnen ons niet onttrekken aan materiële plichten, want we zijn hier op aarde om materie te beheersen, en de ziel die niet oplet waar zij gaat loopt een paar schrammen en builen op. Er moet een harmonieuze balans bestaan tussen alle niveaus van zijn. Harmonie, evenwicht, daar gaat het om in het leven.  

 

19 uur geleden zei Peter79:

Het zijn de woorden die geproefd en beproefd moeten worden; de woorden verwijzen, maar als aan de woorden gevolg wordt gegeven, blijkt dat ze kracht hebben en dat Gods woord niet leeg tot Hem weerkeert. Het hele leven is één en wat het woord uitwerkt, blijkt uit de vruchten die het leven voortbrengt. Het gaat niet om hogere kennis die slechts het domein is van de geest, maar om gehoorzaamheid aan het woord, in woord en in daad.


In dat zesde hoofdstuk van Johannes dat je aanhaalde lees je de verhalen over de spijziging van de vijfduizend en over Jezus die over het water loopt. Zogenaamde wonderen voltrekken zich op het fysieke en materiële niveau. ‘Wonder’ is een woord dat wordt gebruikt voor iets wat zich voltrekt buiten de werking van de bekende fysieke wet, maar in werkelijkheid is een wonder de natuurlijke uitwerking van een goddelijke wet in een fysieke toestand.  In dit geval waren er slechts twee kleine visjes en vijf broden om de menigte te voeden. Toen deze waren gezegend door de Meester en onder de vijfduizend werden verdeeld, bleek er voor iedereen voldoende te zijn, en er bleven zelfs twaalf korven met brood over; de twaalf korven bevatten meer voedsel dan de oorspronkelijke voorraad. Is het mogelijk dat een dergelijk wonder werkelijk kon plaatshebben? Ja, omdat de Meester de geestelijke wet begreep. Hij was een meester over de materie, en wist hoe hij de creatieve kracht in hem moest gebruiken om de materiële atomen te hanteren. Door het bewustzijn te verhogen kan een dergelijke daad plaatshebben. Het extra voedsel kan vanuit de universele substantie worden gematerialiseerd door iemand die een meester is, een meester over alle materie. In al onze behoeften kan worden voorzien wanneer we eenmaal de kracht van liefde begrijpen. 

Daarnaast is er nog een interpretatie van dit wonder. Wij lezen gewoonlijk dat Jezus ‘de berg opging om te bidden’; en vaak nam hij zijn discipelen met zich mee. Dit betekent dat Jezus zijn bewustzijn en dat van zijn discipelen tot een hoger niveau verhief - hij ‘ging de berg op’. Ook wij kunnen dit doen, in geringere mate; wanneer we mediteren is ons eerste doel omhoog te gaan en het aardse achter ons te laten. Wij gaan, als het ware, een berg op, en wanneer we ons rustpunt gevonden hebben komt de meester. Eerst moeten we boven de materiële dingen worden uitgetild om hemelwaarts te gaan, en in die bewustzijnstoestand hebben we ervaringen die we absoluut niet kunnen uitleggen of kunnen bespreken, want wat we hebben gezien kan niet in woorden worden vervat.  Na overgave aan gebed en een opgaan in een hoger bewustzijn zag Jezus een grote schare om zich heen. Zou dat een schare van overgegane zielen zijn geweest? Wij denken dat dit een menigte van mannen en vrouwen was die hongerden naar waarheid. Toen Jezus dit zag, ging hij hen toespreken; door zijn eigen liefde en geestelijke kracht verhief hij hun vibraties, maar ze waren nog steeds hongerig, zij hunkerden nog steeds naar het brood des leven, naar geestelijk voedsel. Toen wendde Jezus zich tot de discipelen en vroeg of er iets was waarmee hij hen kon voeden. Hij wist het antwoord, maar stelde hen op de proef. Een van hen antwoordde: ‘Hier is een jongen, die vijf gerstebrodenen twee vissen heeft; maar wat betekent dit voor zovelen?’ (vers 9)

In de symboliek van de broden en de vissen kunnen we lezen dat de Meester zelf, in zijn incarnatie als Jezus van Nazareth, het symbool was van de twee vissen en de gerstebroden - dat hij het voedsel was wat de mensen nodig hadden. Vergeet niet dat hij de grote leraar was van het Vissentijdperk, een tijdperk dat wordt gesymboliseerd door de vissen. De gerstebroden symboliseren het ware brood des levens, het levenschenkende brood. Jezus gaf zichzelf toen aan God, of riep een zegen af over dit voedsel. Met andere woorden, hij gaf zichzelf over aan het goddelijke en volmaakte leven; de kracht daalde op hem neer, en het voedsel, het levende voedsel van waarheid, werd door zijn bemiddeling aan allen uitgereikt. Hij stelde zichzelf in dienst van de menigte. Nu bestaat er een wet over geestelijk geven. Je kunt niet geestelijk geven zonder daar iets voor terug te ontvangen.  Als je goed oplet, zul je zien dat hoe meer geestelijke werkers geven in de ware geest, des te meer zij ontvangen. Jezus gaf zoveel van zijn geestelijke zelf dat, toen alles was opgegeten, al het geestelijk voedsel was opgenomen, de discipelen nog twaalf korven vulden met wat nog over was. Hoe wonderbaarlijk dat er bij deze geestelijke uitstroom meer dan voldoende voor allen is, en dat de discipelen hun korven nog kunnen vullen met de brokken die de menigte niet meer tot zich kan nemen. De voorraad geestelijke waarheid, geestelijke kracht is onuitputtelijk.

 


 

bewerkt door Johanwisdom
Twee spelfouten hersteld

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei Johanwisdom:

want we zijn hier op aarde om materie te beheersen, en de ziel die niet oplet waar zij gaat loopt een paar schrammen en builen op. Er moet een harmonieuze balans bestaan tussen alle niveaus van zijn. Harmonie, evenwicht, daar gaat het om in het leven.  

Ik citeer alleen het laatste deel van deze alinea, want in de rest zijn we het niet oneens denk ik. Door te zeggen dat je hier op aarde bent om de materie te beheersen, komt er m.i. toch weer een stuk dualiteit, waarin het geestelijke hoger is dan het materiële. Ik denk juist aan een relatie zoals de bijbel ook een huwelijksrelatie beschrijft: de man heeft de vrouw lief als zijn eigen lichaam. Een christen kan vanuit zijn beeldzijn van God heersen als een koning, maar Jezus liet zien dat het heersen bestaat in dienen. Het woord heersen heeft voor mij een negatieve connotatie. Heersen staat vaak gelijk aan onderdrukken. Maar de schepping komt tot bloei als het geestelijke de teugels van het paard vat, het bijstuurt en aanjaagt, zonder het paard te overbelasten. Synergie.

Harmonie en evenwicht, of het leven daarom gaat. Ik zie het meer als omstandigheid. Mooi als het leven evenwichtig en in balans is, maar het doel van het leven is voor mij de relatie met de Ander, en wanneer die relatie goed is, kan evenwicht en balans daarvan een gevolg zijn. De huidige wereld kenmerkt zich juist door onrust en onbalans, en waar het geloof komt, kan er eerst meer onbalans en weerstand zijn.

2 uur geleden zei Johanwisdom:

In dat zesde hoofdstuk van Johannes dat je aanhaalde lees je de verhalen over de spijziging van de vijfduizend en over Jezus die over het water loopt. Zogenaamde wonderen voltrekken zich op het fysieke en materiële niveau. ‘Wonder’ is een woord dat wordt gebruikt voor iets wat zich voltrekt buiten de werking van de bekende fysieke wet, maar in werkelijkheid is een wonder de natuurlijke uitwerking van een goddelijke wet in een fysieke toestand.  In dit geval waren er slechts twee kleine visjes en vijf broden om de menigte te voeden. Toen deze waren gezegend door de Meester en onder de vijfduizend werden verdeeld, bleek er voor iedereen voldoende te zijn, en er bleven zelfs twaalf korven met brood over; de twaalf korven bevatten meer voedsel dan de oorspronkelijke voorraad. Is het mogelijk dat een dergelijk wonder werkelijk kon plaatshebben? Ja, omdat de Meester de geestelijke wet begreep. Hij was een meester over de materie, en wist hoe hij de creatieve kracht in hem moest gebruiken om de materiële atomen te hanteren. Door het bewustzijn te verhogen kan een dergelijke daad plaatshebben. Het extra voedsel kan vanuit de universele substantie worden gematerialiseerd door iemand die een meester is, een meester over alle materie. In al onze behoeften kan worden voorzien wanneer we eenmaal de kracht van liefde begrijpen.

Johannes noemt slechts één keer het woord "wonderen" in zijn evangelie in combinatie met het woord "tekenen". Totaal gebruikt Johannes het woord "tekenen" 17 keer. De nadruk ligt bij deze bijzondere gebeurtenissen niet in het bovennatuurlijke ervan, maar in de betekenis dat ze Gods ingrijpen verwijzen, althans zo zie ik dat. Zulke dingen gebeuren bij mensen die in nauwe relatie staan met God en ik denk dat schepselen geen meester worden van de materie. Als God een wonder doet plaatsvinden, dan is dat genade waarin wij mogen delen. 

2 uur geleden zei Johanwisdom:

Daarnaast is er nog een interpretatie van dit wonder. Wij lezen gewoonlijk dat Jezus ‘de berg opging om te bidden’; en vaak nam hij zijn discipelen met zich mee. Dit betekent dat Jezus zijn bewustzijn en dat van zijn discipelen tot een hoger niveau verhief - hij ‘ging de berg op’. Ook wij kunnen dit doen, in geringere mate; wanneer we mediteren is ons eerste doel omhoog te gaan en het aardse achter ons te laten. Wij gaan, als het ware, een berg op, en wanneer we ons rustpunt gevonden hebben komt de meester. Eerst moeten we boven de materiële dingen worden uitgetild om hemelwaarts te gaan, en in die bewustzijnstoestand hebben we ervaringen die we absoluut niet kunnen uitleggen of kunnen bespreken, want wat we hebben gezien kan niet in woorden worden vervat.  Na overgave aan gebed en een opgaan in een hoger bewustzijn zag Jezus een grote schare om zich heen. Zou dat een schare van overgegane zielen zijn geweest? Wij denken dat dit een menigte van mannen en vrouwen was die hongerden naar waarheid. Toen Jezus dit zag, ging hij hen toespreken; door zijn eigen liefde en geestelijke kracht verhief hij hun vibraties, maar ze waren nog steeds hongerig, zij hunkerden nog steeds naar het brood des leven, naar geestelijk voedsel. Toen wendde Jezus zich tot de discipelen en vroeg of er iets was waarmee hij hen kon voeden. Hij wist het antwoord, maar stelde hen op de proef. Een van hen antwoordde: ‘Hier is een jongen, die vijf gerstebrodenen twee vissen heeft; maar wat betekent dit voor zovelen?’ (vers 9)

Je kan het zo interpreteren, maar volgens mij maak je het dan ingewikkelder dan wat er staat.

2 uur geleden zei Johanwisdom:

In de symboliek van de broden en de vissen kunnen we lezen dat de Meester zelf, in zijn incarnatie als Jezus van Nazareth, het symbool was van de twee vissen en de gerstebroden - dat hij het voedsel was wat de mensen nodig hadden. Vergeet niet dat hij de grote leraar was van het Vissentijdperk, een tijdperk dat wordt gesymboliseerd door de vissen. De gerstebroden symboliseren het ware brood des levens, het levenschenkende brood. Jezus gaf zichzelf toen aan God, of riep een zegen af over dit voedsel. Met andere woorden, hij gaf zichzelf over aan het goddelijke en volmaakte leven; de kracht daalde op hem neer, en het voedsel, het levende voedsel van waarheid, werd door zijn bemiddeling aan allen uitgereikt. Hij stelde zichzelf in dienst van de menigte. Nu bestaat er een wet over geestelijk geven. Je kunt niet geestelijk geven zonder daar iets voor terug te ontvangen.  Als je goed oplet, zul je zien dat hoe meer geestelijke werkers geven in de ware geest, des te meer zij ontvangen. Jezus gaf zoveel van zijn geestelijke zelf dat, toen alles was opgegeten, al het geestelijk voedsel was opgenomen, de discipelen nog twaalf korven vulden met wat nog over was. Hoe wonderbaarlijk dat er bij deze geestelijke uitstroom meer dan voldoende voor allen is, en dat de discipelen hun korven nog kunnen vullen met de brokken die de menigte niet meer tot zich kan nemen. De voorraad geestelijke waarheid, geestelijke kracht is onuitputtelijk.

Je haalt er de symboliek van de dierenriem bij die m.i. niet heel erg voor de hand ligt binnen de Joodse cultuur waarin het evangelie vorm kreeg. Ook de wet over geestelijk geven is volgens mij iets van buiten, iets dat ik niet (her)ken. Ik zie juist de overvloed. Jezus' genade is niet afgepast, maar meer dan wij kunnen bevatten en nooit te weinig. Die genade is niet alleen geestelijk, maar ook mentaal en ook fysiek.

Op zich sta ik er wel voor open dat de broden en vissen niet fysiek moeten worden opgevat. Terwijl brood eindig is als je het in porties per persoon verdeelt, kan informatie tot in het oneindige worden gedeeld zonder minder te worden. Daarnaast kan een wonder dat niet matcht met wat jezelf voor mogelijk acht, alleen maar worden aangenomen (of afgewezen): mischien wel, misschien ook niet. De betekenis - het tekenkarakter - kan niet liggen in dat wat in wezen onbegrijpelijk is, maar moet liggen in wat we wel kunnen begrijpen. Dat wordt volgens mij samengevat in vers 27 (HSV): Werk niet om het voedsel dat vergaat, maar om het voedsel dat blijft tot in het eeuwige leven, dat de Zoon des mensen u geven zal. De mens is en blijft een schepsel, afhankelijk van zijn Schepper. Het brood dat hij nodig heeft, ontvangt hij uit de hemel en de Heer schenkt het met graagte en in overvloed.

In de wetenschap dat je zelf niets te kort zal komen, ben je ook vrij om zelf alles weg te schenken. Dan ben je een beeld van de hemelse Vader.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×

Belangrijke informatie

We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat. Lees ook onze Gebruiksvoorwaarden en Privacybeleid